POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 6

-

Vraag 3 : Ik ben pas gescheiden en vind het heel moeilijk om regels (vooral de beperking om niet de ganse dag op internet te gaan) waar ik aan hecht te doen naleven wanneer m'n zoon bij mij woont. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn regels worden nageleefd wanneer hij bij mij woont?



Antwoord : Ik moet dit antwoord met twee vragen beginnen. Wat waren de regels over het internet-gebruik voor jullie scheiding? Hoe duidelijk heb je de regels die je nu toepast aan je zoon uitgelegd.

Wanneer je zoon bij jou woont is het belangrijk dat jij ook bij hem woont. Daarmee bedoel ik, zolang je op de één of andere manier aan je ex-man blijft haken, zullen zijn beslissing een invloed op jouw opvoeding blijven uitoefenen.

Zorg ervoor dat je na de scheiding daadwerkelijk je relatie verandert. De emotionele relatie die je had voor je scheiding moet veranderen in een zakelijke relatie. Deze zal je toelaten om over zaken te onderhandelen. Deze relatie gaat niet meer over jullie of jullie verleden, MAAR ENKEL OM HET WELZIJN VAN JE KIND!

De regel die door je zoon betwist wordt, verdedig je die omdat je je gelijk wil halen t.o.v. je ex of omdat deze regel jou en je zoon gelukkig maakt?

We besteden allen veel tijd en energie om de andere partij te overtuigen van ons gelijk, meestal veel meer dan dat wat we investeren om gelukkig te zijn.

Als je even terugdenkt aan de tijd dat jullie nog samen waren, was je ex toen het met alles eens? Waarschijnlijk niet, misschien is dat wel de reden dat jullie gescheiden zijn.

Waar leg je de grens ? Daar waar ze jou en je zoon gelukkig maakt. Schep een sfeer die je zoon ondersteunt en help hem te begrijpen waarom die regel voor jou zo belangrijk is en hoe deze regel hem verder helpt. Ook je zoon moet er op de één of andere manier een voordeel uithalen.


-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 5

-

Vervolg vraag 2

Het argument mijn privacy is dan ook niet meer dan schijn en lucht. Als ouder ben je verantwoordelijk voor het doen en laten van je kind tot het meerderjarig is. Ook het doen en laten op het net.

Daarom heb je als ouder het recht en de plicht de privacy-setting van je kind te laten opheffen wanneer je denkt dat er wat niet in orde is. Weigert je kind dan gaat het niet meer op het internet en neem je contact op met de beheerders van het forum of chatgroep en doe je beroep op je ouderlijke verantwoordelijkheid.

En natuurlijk kan ook jij helpen om het internet mee op te bouwen op een verantwoorde manier, door zelf een bijdrage te leveren … ga naar vraag 1. Uiteindelijk is voorkomen beter dan genezen!!!

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 4

-

Vervolg vraag 2

Het is natuurlijk lekker spannend om geheimzinnig te doen, het geeft het valse gevoel belangrijk te zijn. Daar houden kinderen en tieners van.

Wanneer je enkel toegang hebt met een sleutel of paswoord heb je het gevoel dat je bijzonder bent en ook daar houden tieners van.

Ook kan het gevoel van veiligheid ontstaan, waardoor een tiener denkt te kunnen zeggen en doen wat hij of zij wil. Er is toch niemand die kan zien wat ik doe!!!

Helaas werkt deze tactiek niet omdat iedereen zich een andere persoonlijkheid kan aanmeten om in camouflage de wereld van de tiener binnen dringen. Want met wat gevlei en bewondering duurt het niet langer dan drie minuten of je wordt toegelaten tot de zo beschermde en intieme vriendenkring van deze jongeren.

Want tieners zijn ook graag sociaal en vinden niets erger dan uitsluiting. Daarom hebben ze allemaal het grootste verlangen om een zo groot mogelijke vriendenkring op te bouwen (en denk erom de betekenis van vriend op het net is nog niet in een woordenboek opgenomen)

Veel Facebook-, MSN-, Myspace-vrienden streelt het grote ego van onze jeugd. En laat zo de deur open voor mensen met slechte bedoelingen.

-

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 3

-

Vraag 2 : Mijn kind heeft een account met een paswoord en ik mag er niet op.


Antwoord 2 : Je kind wordt dan een verdachte. Klinkt hard maar zo is het. Waarom heeft iemand een paswoord nodig? Om zich te beschermen, maar wat heeft een kind te beschermen. Zijn/haar privacy, juist?

Ja en neen. Ja het is best ok om je identiteit op het internet te beschermen, soms hebben mensen/schrijvers een mening waar ze graag voor uitkomen maar die afwijkt van de algemene opvatting.

Voorbeeld : ik heb een vriendin die héél véél van dieren houdt, ik zou haar eerder omschrijven die tevéél van dieren houdt, niet dat je werkelijk teveel van dieren kan houden, maar zij slaagt erin om alles héél véél te overdrijven en dat gaat soms op de zenuwen werken. Op een dag had ze weer héél véél elende en dierenleed gezien in haar blad van een dierenrechten-organisatie. Zonder ook maar een greintje gezond verstand over de inhoud van het artikel te laten gaan, vloog ze met al haar passie in haar pen en beschimpte links en rechts de vermoedelijke daders. Binnen enkele minuten werd ze overstelpt met negatieve en weinig beleefde antwoorden. Zij heeft haar account moeten afsluiten voor de buitenwereld om spam en haatmail van haar account te weren.


-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 2

-

Stel u houdt van bloggen : wanneer u 500 bezoekers per dag hebt kan u uzelf een autoriteit noemen. Stel dat u aan netwerking hebt gedaan, op en rond uw blog hebt u een kring van 100 ‘vrienden’ verzameld (en vrienden op het net heeft een andere betekenis dan in de echte wereld) Kan u zien wat een verschil u dan kan uitmaken. Want ook deze ‘vrienden hebben 500 of meer bezoekers per dag.

Dat geeft al gauw : 100 vrienden (dit zijn actieve bloggers, pod- of vodcasters) x 500 bezoekers geeft : 50.000 bezoeken op één dag. En dan kunnen we nog even verder rekenen!!!

Vandaag levert slechts 4 % van de internet-gebruikers ook inhoud aan het net, maar zelfs 4% van 500 bezoekers/dag geeft 20 actieve mensen. Die op hun beurt ook weer ‘vrienden hebben en bezoekers etc. dus 20 x 100 vrienden x 500 bezoeken = 1.000.000 bezoekers en ga zo maar verder.

U ziet dat een blogger met autoriteit heel veel gewicht kan laten doorwegen op de beslissingen van een bedrijf dat diensten als chatrooms en communities aanbiedt.

U kan zo’n blogger worden. Ook u kan een autoriteit worden, die providers op het matje kan roepen, het enige wat u moet leren is de werking van Web2.0

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS

In de 'POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS' behandel ik een reeks vragen die ik van ouders heb gekregen over het gebruik van het internet.

Vraag 1 : Mijn kind heeft een account op netlog en ik kan daar niet op, hoe kan ik dan controleren of alles goed gaat? Moet ik dan een valse identiteit nemen en doen alsof ik ook een tiener ben om haar te bespioneren?

Antwoord 1 : Bespioneren, wie houdt ervan om bespioneerd te worden? Ik niet, het toont dat we het subject niet vertrouwen en daarom krijgt het kind ook het gevoel dat het niet op het vertrouwen van moeder of vader kan rekenen. Bespieden of zich bespied voelen geeft een vies en onbehaaglijk gevoel.
Maar wat dan wel? Aanwezigheid en macht of autoriteit is het antwoord. Maar daar hebben we een strategie voor nodig. Het bespieden of spioneren is een tactiek en een tactiek kan efficiënt zijn binnen een bepaalde context, maar bij de minste verandering wordt hij waardeloos. Het is te vergelijken met de bespiegelingen over de Vietnam-oorlog, de Amerikanen hebben haast elke slag gewonnen, maar pijnlijk de oorlog verloren. En ondanks alle leed die ze in Vietnam veroorzaakt hebben zijn zij het die met de staart tussen de poten hebben moeten afdruipen. Door gebrek aan strategie ontbreekt het ons aan visie en is elke actie uiteindelijk gedoemd om te mislukken.

Ik zal u hier mijn visie delen : “Hoe machtiger uw avatar wordt op het net hoe meer invloed u zal kunnen uitoefenen om daarmee uw kind te beschermen en het de kans te geven om in een veiligere omgeving op te groeien.

-

"Oog om oog, tand om tand ... "

Sinds enkele weken wordt onze dochter door een medeleerling op school gepest. Op zichzelf is dit geen groot nieuws. Zo'n probleem wordt in overleg met de school-verantwoordelijke besproken en opgelost. In theorie ...

In eerste instantie hebben we onze dochter tips gegeven om de pesterijen te vermijden. "Negeer de pestkop, reageer niet op zijn provocaties zodat het voor hem saai wordt en hij er vanzelf mee ophoudt".

Niet eenvoudig voor een meisje van 14 dat nogal snel in haar eer en gevoelens gekrenkt is. Bovendien is ze niet op haar mondje gevallen en ook fysiek stevig uit de kluiten gewassen. Deze manier van omgaan met pesten vraag enige zelfbeheersing en zo'n pestkop kan heel volhardend zijn als hij éénmaal zijn slachtoffer gekozen heeft. Geweld lokt geweld uit en tegenwoordig kan zoiets al snel ernstige gevolgen hebben.

Ons volgende advies was dan ook om de hulp van de verantwoordelijke voor het reilen en zeilen op school in te roepen.
Groot was onze verbazing toen we hoorden op welke wijze deze dame het probleem heeft aangepakt.

De pestkop in kwestie werd op het matje geroepen en kreeg (in het bijzijn van onze dochter) een stevige uitbrander.
Ten slotte kreeg Hannah nog een wijze les in conflicthantering : "Beste Hannah, ik mag volgens de wet als school-verantwoordelijke geen leerlingen slaan maar als hij je nog een keer lastigvalt dan moet je hem gewoon een klap in zijn gezicht geven!"

Dat was het dan, de ondersteuning van de pedagogisch opgeleide verantwoordelijke ...

Als ik dan nog deze morgen het debat hoor op de radio over het invoeren van wapen-detectoren op scholen dan zinkt de moed me in de schoenen.

Hoe lang nog voor het volgende bloedbad wordt aangericht door een jongere die met zijn/haar frustraties geen blijf meer weet?

Hoe moet ik als ouder aan mijn kind duidelijk maken dat geweld altijd escaleert?

"Oog om oog, tand om tand ..." Hadden we dat niet achter ons gelaten?
Waarvoor dienen alle inzichten over sociale interactie, psychologie en het voorkomen van geweld?
Hoe gaan we, als ouders, onze kinderen helpen om problemen aan te pakken?
Hoe kunnen verstandige mensen elkaar vinden en ondersteunen in tijden van paniek en debiliteit?