maandag 23 februari 2009

Is overleven een kwestie van instelling of beschikken over de essentiële uitrusting en technieken?


De storm van 24 januari
die zo wat al wat recht stond heeft schuin geblazen heeft ons de laatste paar weken behoorlijk bezig gehouden. En dan bedoel ik niet de materiële schade maar de mentale ravage die een natuurramp met zich meebrengt.


De wind blaast als het ware alle zekerheden uit je leven en natuurlijk ook uit dat van je buren en al de anderen die in dezelfde zone zaten. Aan de ene kant ontstaat een verbondenheid en een solidariteit, mensen die elkaar van haar noch pluim kennen bieden elkaar hulp aan. En op een bepaalde manier word er intenser geleefd, velen hebben weken zonder elektriciteit, verwarming en dak moeten leven.

Wijzelf waren, zoals het een stel ware Teutonen behoort, goed voorbereid. We hadden de stroomgenerator nagekeken, verlengkabels klaargelegd, benzine aangevuld, alle omheiningen verstevigd en een dag lang al wat los zat vastgesjord.

De instelling die ons door deze moeilijke periode heeft geholpen en ons de kracht heeft gegeven om anderen te kunnen helpen ondanks de plenzende regen, de gure wind en de kniehoge modder is 'geestelijke bereidheid om onszelf aan te passen, de flexibiliteit dat niets meer was als een paar uur geleden.

We konden energie en levenskracht putten uit ons geloof en het doel dat Karen en ik hebben, namelijk er altijd te staan als gezin, voor elkaar en voor ons kind.

Maar ook fysiek moesten we tot het uiterste gaan. Terwijl anderen in elkaar zakten en naar slaap en rust verlangden, konden wij op de fysieke reserves teren die we hadden opgebouwd door te trainen en dagelijks goed voor onszelf te zorgen.

Ik herinner me dat ik met een goede vriend op een avond bij het dovende vuur van een barbecue eens de zin van lichamelijke training of sport heb verdedigd. Zijn motto was dat sport tijdsverlies was omdat het alles bij elkaar geteld je in jaren meer tijd kost aan rondjes lopen dan dat je statistisch gezien langer leeft.

Los van het plezier dat je kan beleven aan het beoefenen van een sport. Eens je over een basisconditie beschikt, hebben we nu aan den lijven ondervonden dat die reserves ook van pas komen als het er op aankomt.

We zijn nu in onzekere tijden terecht gekomen : financiële crisis, klimaatsveranderingen, uitputten van de oliereserves, mondialisering, sociale veranderingen (éénoudergezinnen, 50% scheidingsgraad), verrechtsing, stijgend tendens jeugdgeweld, zelfmoord, depressie...

Bieden we als ouders onze kinderen de kansen om zich voor te bereiden op deze steeds sneller veranderende wereld?

Coach Ronny