Zonder overdrijven kan ik zeggen dat wij geen "sensatiezoekers" zijn maar toch heb ik in toenemende mate het gevoel dat wat er dagdagelijks rond ons gebeurt almaar spectaculairder wordt. En niet in de positieve zin. Nagenoeg elke ochtend is er op de radio een bericht over problemen van en met jongeren.
Zo werd er enkele weken geleden op een gewoon Zuid-Frans college een meisje haar jas (terwijl ze hem aanhad!) in brand gestoken door een medeleerling. Gelukkig kon het vuur gedoofd worden voordat het meisje ernstige verwondingen opliep. Maar het had voor hetzelfde geld heel anders kunnen eindigen. Vorige week nog werd een ander 14-jarig meisjes door een groepje andere meisjes zo hardhandig aangepakt dat ze medische verzorging nodig had.
Nieuwsberichten ver van ons bed???
Dacht ik ook tot onze dochter enkele dagen geleden zelf bedreigd werd door een klasgenootje. "Als ik je tegenkom op straat pak ik je aan met een mes, ik sla je in elkaar... " kreeg ze te horen na een banaal incident.
Meisjes van 14 op een klein landelijke college in een onooglijk Zuid-Frans dorpje ... het lijkt mij meer iets voor een criminele bende in een lugubere achterbuurt van een grootstad.
Ook de lerares Frans had het blijkbaar bij haar eerstejaars (12-13 j.) verkorven ... zij vond haar auto bekrast en met doorgestoken banden terug ...
Zonder twijfel doen zich ook in uw omgeving incidenten voor die u ongerust en bezorgd maken. Dit zijn geen alleenstaande of geïsoleerde feiten meer... het doet zich overal voor en het neemt toe. Dat is een objectieve vaststelling die ieder van ons kan maken.
Hoe is het zover kunnen komen?
Hoe kan het zijn dat we zo de pedalen kwijt zijn geraakt?
En nog veel belangrijker :
Zo werd er enkele weken geleden op een gewoon Zuid-Frans college een meisje haar jas (terwijl ze hem aanhad!) in brand gestoken door een medeleerling. Gelukkig kon het vuur gedoofd worden voordat het meisje ernstige verwondingen opliep. Maar het had voor hetzelfde geld heel anders kunnen eindigen. Vorige week nog werd een ander 14-jarig meisjes door een groepje andere meisjes zo hardhandig aangepakt dat ze medische verzorging nodig had.
Nieuwsberichten ver van ons bed???
Dacht ik ook tot onze dochter enkele dagen geleden zelf bedreigd werd door een klasgenootje. "Als ik je tegenkom op straat pak ik je aan met een mes, ik sla je in elkaar... " kreeg ze te horen na een banaal incident.Meisjes van 14 op een klein landelijke college in een onooglijk Zuid-Frans dorpje ... het lijkt mij meer iets voor een criminele bende in een lugubere achterbuurt van een grootstad.
Ook de lerares Frans had het blijkbaar bij haar eerstejaars (12-13 j.) verkorven ... zij vond haar auto bekrast en met doorgestoken banden terug ...
Zonder twijfel doen zich ook in uw omgeving incidenten voor die u ongerust en bezorgd maken. Dit zijn geen alleenstaande of geïsoleerde feiten meer... het doet zich overal voor en het neemt toe. Dat is een objectieve vaststelling die ieder van ons kan maken.
- Waar komt dit toenemende geweld vandaan?
- Waar gaat het naartoe?
- Willen we dit in onze samenleving?
Hoe is het zover kunnen komen?
Hoe kan het zijn dat we zo de pedalen kwijt zijn geraakt?
En nog veel belangrijker :
Wat gaan we ondernemen om het gedrag en de toekomst van onze jongeren terug in goede banen te leiden?
Berichten
2 reacties:
Ik denk dat veel tieners geen liefdevol, warm gezin meer hebben om op terug te vallen. Ouders zijn gescheiden of, in het beste geval, gaan alle twee werken. Ik zie om me heen een veel gemaakte fout. Veel moeders blijven thuis tijdens de lagere schoolleeftijd van hun kinderen, maar eens dat ze naar het middelbare gaan, gaan ze met een gerust hart weer aan het werk... En dan is het juist dat ze zoveel aandacht nodig hebben. Op een andere manier dan toen ze klein waren, maar iemand die er voor ze is, iemand waar ze op terug kunnen vallen, iemand die tijd voor ze heeft. Dat hebben ze nodig! Ik weet dat het niet gemakkelijk is om van één salaris rond te komen, maar moeilijk gaat ook...
Lieve Reinie,
Dank je wel voor je reactie! Onze samenleving is er de laatste decennia niet eenvoudiger op geworden. Zoals je zegt, "moeilijk gaat ook" maar ik vrees dat het nu voor veel mensen al heel erg moeilijk is. Inzicht en ondersteuning zullen hard nodig zijn om alles weer in goede banen te leiden.
Een reactie plaatsen