Omgaan met pubers en adolescenten

Durf Jij Je Ding doen?

2009-11-18T16:45:00.004+01:00

Je hebt het wellicht al gemerkt, de laatste maanden wordt er niet meer gepubliceerd op de ouderblog.

Ben ik gestopt met coachen? Kan ik niets meer doen voor jullie, ouders van pubers?

Integendeel! DareBooster bvba heeft er de voorbije maanden nieuwe medewerkers en een nieuwe missie bijgekregen.

Wie, Hoe, Wat, Waar?

Neem snel een kijkje op www.darebooster.com en ontdek wat het nieuwe Coaching Team jou te bieden heeft!

We nodigen je hierbij uit om langs te komen op de grote Ding Doen Dag nu zaterdag 21 November in Mechelen. Klik hier voor alle praktische info!

Voor deze "Ding Doen Dag" hoef je niet te reserveren, het is helemaal gratis en je kan je verwachten aan drie boeiende voordrachten van het nieuwe DareBooster Coaching Team.

Veel ouders willen alles doen voor hun kinderen wat binnen hun mogelijkheden ligt. Soms zijn die mogelijkheden niet voldoende en zitten we met de handen in het haar. Onze kinderen vragen het uiterste van onszelf.

Willen we onze kinderen blijven tegemoet komen moeten we ervoor zorgen dat we meer energie en meer mogelijkheden hebben. Die energie en die mogelijkheden zijn alsnog een onbereikbare bron binnen jezelf.

Wil jij beschikken over die bron waar je kracht en energie kan uithalen, dan zijn wij ervan overtuigd dat wanneer jij 'je ding doet' de bron ontspringt.

Wil je meer weten over 'je ding doen', dan verwijs ik je graag door naar www.darebooster.com
Doe je ding en ook je puber zal er wel bij varen!

We wensen je liefde en vreugde,

Het DareBooster Team
Karin, Lieve en Ronny

DareBooster bvba, Leugstraat 46, B-2630 Aartselaar

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 6

2009-06-19T08:36:00.000+02:00

Vraag 3 : Ik ben pas gescheiden en vind het heel moeilijk om regels (vooral de beperking om niet de ganse dag op internet te gaan) waar ik aan hecht te doen naleven wanneer m'n zoon bij mij woont. Hoe kan ik ervoor zorgen dat mijn regels worden nageleefd wanneer hij bij mij woont?

Antwoord : Ik moet dit antwoord met twee vragen beginnen. Wat waren de regels over het internet-gebruik voor jullie scheiding? Hoe duidelijk heb je de regels die je nu toepast aan je zoon uitgelegd.

Wanneer je zoon bij jou woont is het belangrijk dat jij ook bij hem woont. Daarmee bedoel ik, zolang je op de één of andere manier aan je ex-man blijft haken, zullen zijn beslissing een invloed op jouw opvoeding blijven uitoefenen.

Zorg ervoor dat je na de scheiding daadwerkelijk je relatie verandert. De emotionele relatie die je had voor je scheiding moet veranderen in een zakelijke relatie. Deze zal je toelaten om over zaken te onderhandelen. Deze relatie gaat niet meer over jullie of jullie verleden, MAAR ENKEL OM HET WELZIJN VAN JE KIND!

De regel die door je zoon betwist wordt, verdedig je die omdat je je gelijk wil halen t.o.v. je ex of omdat deze regel jou en je zoon gelukkig maakt?

We besteden allen veel tijd en energie om de andere partij te overtuigen van ons gelijk, meestal veel meer dan dat wat we investeren om gelukkig te zijn.

Als je even terugdenkt aan de tijd dat jullie nog samen waren, was je ex toen het met alles eens? Waarschijnlijk niet, misschien is dat wel de reden dat jullie gescheiden zijn.

Waar leg je de grens ? Daar waar ze jou en je zoon gelukkig maakt. Schep een sfeer die je zoon ondersteunt en help hem te begrijpen waarom die regel voor jou zo belangrijk is en hoe deze regel hem verder helpt. Ook je zoon moet er op de één of andere manier een voordeel uithalen.

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 5

2009-06-15T09:45:00.000+02:00

-

Vervolg vraag 2

Het argument mijn privacy is dan ook niet meer dan schijn en lucht. Als ouder ben je verantwoordelijk voor het doen en laten van je kind tot het meerderjarig is. Ook het doen en laten op het net.

Daarom heb je als ouder het recht en de plicht de privacy-setting van je kind te laten opheffen wanneer je denkt dat er wat niet in orde is. Weigert je kind dan gaat het niet meer op het internet en neem je contact op met de beheerders van het forum of chatgroep en doe je beroep op je ouderlijke verantwoordelijkheid.

En natuurlijk kan ook jij helpen om het internet mee op te bouwen op een verantwoorde manier, door zelf een bijdrage te leveren … ga naar vraag 1. Uiteindelijk is voorkomen beter dan genezen!!!

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 4

2009-06-11T09:39:00.000+02:00

-

Vervolg vraag 2

Het is natuurlijk lekker spannend om geheimzinnig te doen, het geeft het valse gevoel belangrijk te zijn. Daar houden kinderen en tieners van.

Wanneer je enkel toegang hebt met een sleutel of paswoord heb je het gevoel dat je bijzonder bent en ook daar houden tieners van.

Ook kan het gevoel van veiligheid ontstaan, waardoor een tiener denkt te kunnen zeggen en doen wat hij of zij wil. Er is toch niemand die kan zien wat ik doe!!!

Helaas werkt deze tactiek niet omdat iedereen zich een andere persoonlijkheid kan aanmeten om in camouflage de wereld van de tiener binnen dringen. Want met wat gevlei en bewondering duurt het niet langer dan drie minuten of je wordt toegelaten tot de zo beschermde en intieme vriendenkring van deze jongeren.

Want tieners zijn ook graag sociaal en vinden niets erger dan uitsluiting. Daarom hebben ze allemaal het grootste verlangen om een zo groot mogelijke vriendenkring op te bouwen (en denk erom de betekenis van vriend op het net is nog niet in een woordenboek opgenomen)

Veel Facebook-, MSN-, Myspace-vrienden streelt het grote ego van onze jeugd. En laat zo de deur open voor mensen met slechte bedoelingen.

-

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 3

2009-06-08T09:35:00.000+02:00

-

Vraag 2 : Mijn kind heeft een account met een paswoord en ik mag er niet op.

Antwoord 2 : Je kind wordt dan een verdachte. Klinkt hard maar zo is het. Waarom heeft iemand een paswoord nodig? Om zich te beschermen, maar wat heeft een kind te beschermen. Zijn/haar privacy, juist?

Ja en neen. Ja het is best ok om je identiteit op het internet te beschermen, soms hebben mensen/schrijvers een mening waar ze graag voor uitkomen maar die afwijkt van de algemene opvatting.

Voorbeeld : ik heb een vriendin die héél véél van dieren houdt, ik zou haar eerder omschrijven die tevéél van dieren houdt, niet dat je werkelijk teveel van dieren kan houden, maar zij slaagt erin om alles héél véél te overdrijven en dat gaat soms op de zenuwen werken. Op een dag had ze weer héél véél elende en dierenleed gezien in haar blad van een dierenrechten-organisatie. Zonder ook maar een greintje gezond verstand over de inhoud van het artikel te laten gaan, vloog ze met al haar passie in haar pen en beschimpte links en rechts de vermoedelijke daders. Binnen enkele minuten werd ze overstelpt met negatieve en weinig beleefde antwoorden. Zij heeft haar account moeten afsluiten voor de buitenwereld om spam en haatmail van haar account te weren.

-

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS 2

2009-06-05T09:26:00.000+02:00

-

Stel u houdt van bloggen : wanneer u 500 bezoekers per dag hebt kan u uzelf een autoriteit noemen. Stel dat u aan netwerking hebt gedaan, op en rond uw blog hebt u een kring van 100 ‘vrienden’ verzameld (en vrienden op het net heeft een andere betekenis dan in de echte wereld) Kan u zien wat een verschil u dan kan uitmaken. Want ook deze ‘vrienden hebben 500 of meer bezoekers per dag.

Dat geeft al gauw : 100 vrienden (dit zijn actieve bloggers, pod- of vodcasters) x 500 bezoekers geeft : 50.000 bezoeken op één dag. En dan kunnen we nog even verder rekenen!!!

Vandaag levert slechts 4 % van de internet-gebruikers ook inhoud aan het net, maar zelfs 4% van 500 bezoekers/dag geeft 20 actieve mensen. Die op hun beurt ook weer ‘vrienden hebben en bezoekers etc. dus 20 x 100 vrienden x 500 bezoeken = 1.000.000 bezoekers en ga zo maar verder.

U ziet dat een blogger met autoriteit heel veel gewicht kan laten doorwegen op de beslissingen van een bedrijf dat diensten als chatrooms en communities aanbiedt.

U kan zo’n blogger worden. Ook u kan een autoriteit worden, die providers op het matje kan roepen, het enige wat u moet leren is de werking van Web2.0

POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS

2009-06-03T12:20:00.002+02:00

In de 'POWER TO THE ENLIGHTED AVATARS' behandel ik een reeks vragen die ik van ouders heb gekregen over het gebruik van het internet.

Vraag 1 : Mijn kind heeft een account op netlog en ik kan daar niet op, hoe kan ik dan controleren of alles goed gaat? Moet ik dan een valse identiteit nemen en doen alsof ik ook een tiener ben om haar te bespioneren?

Antwoord 1 : Bespioneren, wie houdt ervan om bespioneerd te worden? Ik niet, het toont dat we het subject niet vertrouwen en daarom krijgt het kind ook het gevoel dat het niet op het vertrouwen van moeder of vader kan rekenen. Bespieden of zich bespied voelen geeft een vies en onbehaaglijk gevoel.
Maar wat dan wel? Aanwezigheid en macht of autoriteit is het antwoord. Maar daar hebben we een strategie voor nodig. Het bespieden of spioneren is een tactiek en een tactiek kan efficiënt zijn binnen een bepaalde context, maar bij de minste verandering wordt hij waardeloos. Het is te vergelijken met de bespiegelingen over de Vietnam-oorlog, de Amerikanen hebben haast elke slag gewonnen, maar pijnlijk de oorlog verloren. En ondanks alle leed die ze in Vietnam veroorzaakt hebben zijn zij het die met de staart tussen de poten hebben moeten afdruipen. Door gebrek aan strategie ontbreekt het ons aan visie en is elke actie uiteindelijk gedoemd om te mislukken.

Ik zal u hier mijn visie delen : “Hoe machtiger uw avatar wordt op het net hoe meer invloed u zal kunnen uitoefenen om daarmee uw kind te beschermen en het de kans te geven om in een veiligere omgeving op te groeien.

-

"Oog om oog, tand om tand ... "

2009-05-27T12:22:00.004+02:00

Sinds enkele weken wordt onze dochter door een medeleerling op school gepest. Op zichzelf is dit geen groot nieuws. Zo'n probleem wordt in overleg met de school-verantwoordelijke besproken en opgelost. In theorie ...

In eerste instantie hebben we onze dochter tips gegeven om de pesterijen te vermijden. "Negeer de pestkop, reageer niet op zijn provocaties zodat het voor hem saai wordt en hij er vanzelf mee ophoudt".

Niet eenvoudig voor een meisje van 14 dat nogal snel in haar eer en gevoelens gekrenkt is. Bovendien is ze niet op haar mondje gevallen en ook fysiek stevig uit de kluiten gewassen. Deze manier van omgaan met pesten vraag enige zelfbeheersing en zo'n pestkop kan heel volhardend zijn als hij éénmaal zijn slachtoffer gekozen heeft. Geweld lokt geweld uit en tegenwoordig kan zoiets al snel ernstige gevolgen hebben.

Ons volgende advies was dan ook om de hulp van de verantwoordelijke voor het reilen en zeilen op school in te roepen.
Groot was onze verbazing toen we hoorden op welke wijze deze dame het probleem heeft aangepakt.

De pestkop in kwestie werd op het matje geroepen en kreeg (in het bijzijn van onze dochter) een stevige uitbrander.
Ten slotte kreeg Hannah nog een wijze les in conflicthantering : "Beste Hannah, ik mag volgens de wet als school-verantwoordelijke geen leerlingen slaan maar als hij je nog een keer lastigvalt dan moet je hem gewoon een klap in zijn gezicht geven!"

Dat was het dan, de ondersteuning van de pedagogisch opgeleide verantwoordelijke ...

Als ik dan nog deze morgen het debat hoor op de radio over het invoeren van wapen-detectoren op scholen dan zinkt de moed me in de schoenen.

Hoe lang nog voor het volgende bloedbad wordt aangericht door een jongere die met zijn/haar frustraties geen blijf meer weet?

Hoe moet ik als ouder aan mijn kind duidelijk maken dat geweld altijd escaleert?

"Oog om oog, tand om tand ..." Hadden we dat niet achter ons gelaten?
Waarvoor dienen alle inzichten over sociale interactie, psychologie en het voorkomen van geweld?
Hoe gaan we, als ouders, onze kinderen helpen om problemen aan te pakken?
Hoe kunnen verstandige mensen elkaar vinden en ondersteunen in tijden van paniek en debiliteit?

Goede raad uit professionele hoek???

2009-04-07T18:24:00.005+02:00

-
Vanmorgen las is ik een bericht (hier kan je het volledige bericht lezen) dat ouders hun kinderen laten schaduwen door een privé-detective.

Dat ouders zich zo in het nauw gedreven voelen dat ze hun toevlucht zoeken tot KGB- of Gestapo-methoden is zo al erg genoeg. Maar dat het bericht tot de Grand Finale moet komen met het volgende slot -Jeugdpsycholoog Ludo Driesen spreekt van een verontrustend fenomeen. 'Het getuigt niet van een gezonde relatie met je kind. Als zoiets uitkomt levert dat voor altijd een vertrouwensbreuk op', zo stelt hij. Volgens hem moeten jongeren zelf de wereld ontdekken, hoe erg ouders dat ook vinden.- daar kan mijn gezond verstand niet meer bij.

Natuurlijk moeten kinderen en pubers hun eigen weg zoeken in onze wereld. Maar dat ontneemt ouders toch niet de verantwoordelijkheid om hen daarbij te helpen en te begeleiden.

Wanneer ouders hun sociaal netwerk hebben uitgebouwd ontstaat er automatisch sociale controle en is er geen behoefte aan een privé-detectieve. Zo hoeft het vertrouwen niet geschonden te worden. Het is toch de normaalste zaak van de wereld dat OOK jongeren binnen de lijnen moeten blijven... naar school gaan en geen drugs gebruiken. En wanneer ze een grens overschrijden moet dat dan ook opgemerkt worden en kunnen er maatregelen getroffen worden.

Ik ben ervan overtuigd, na drie jaar coachen van ouders met pubers, dat 'tweerichtingscommunicatie' met school wonderen zou doen.

-

Jongeren en geweld, hoe hard gaat het er aan toe?

2009-03-30T17:16:00.009+02:00

Zonder overdrijven kan ik zeggen dat wij geen "sensatiezoekers" zijn maar toch heb ik in toenemende mate het gevoel dat wat er dagdagelijks rond ons gebeurt almaar spectaculairder wordt. En niet in de positieve zin. Nagenoeg elke ochtend is er op de radio een bericht over problemen van en met jongeren.

Zo werd er enkele weken geleden op een gewoon Zuid-Frans college een meisje haar jas (terwijl ze hem aanhad!) in brand gestoken door een medeleerling. Gelukkig kon het vuur gedoofd worden voordat het meisje ernstige verwondingen opliep. Maar het had voor hetzelfde geld heel anders kunnen eindigen. Vorige week nog werd een ander 14-jarig meisjes door een groepje andere meisjes zo hardhandig aangepakt dat ze medische verzorging nodig had.

Nieuwsberichten ver van ons bed???

Dacht ik ook tot onze dochter enkele dagen geleden zelf bedreigd werd door een klasgenootje. "Als ik je tegenkom op straat pak ik je aan met een mes, ik sla je in elkaar... " kreeg ze te horen na een banaal incident.
Meisjes van 14 op een klein landelijke college in een onooglijk Zuid-Frans dorpje ... het lijkt mij meer iets voor een criminele bende in een lugubere achterbuurt van een grootstad.

Ook de lerares Frans had het blijkbaar bij haar eerstejaars (12-13 j.) verkorven ... zij vond haar auto bekrast en met doorgestoken banden terug ...

Zonder twijfel doen zich ook in uw omgeving incidenten voor die u ongerust en bezorgd maken. Dit zijn geen alleenstaande of geïsoleerde feiten meer... het doet zich overal voor en het neemt toe. Dat is een objectieve vaststelling die ieder van ons kan maken.

Waar komt dit toenemende geweld vandaan?
Waar gaat het naartoe?
Willen we dit in onze samenleving?

In een artikel op ED.nl las ik hoe een bezorgde moeder net als wij moet vaststellen dat jongeren steeds ruwer met elkaar omgaan.

Hoe is het zover kunnen komen?
Hoe kan het zijn dat we zo de pedalen kwijt zijn geraakt?
En nog veel belangrijker :

Wat gaan we ondernemen om het gedrag en de toekomst van onze jongeren terug in goede banen te leiden?

6 tips om weer vat op ons leven en dat van onze tiener te krijgen

2009-03-06T13:43:00.008+01:00

-

Wanneer je je kind wil motiveren is het belangrijk om eerst zelf gemotiveerd van je eigen leven te genieten. Veel mensen klagen over de economische crisis en zien zichzelf als slachtoffer van de omstandigheden. Jouw tiener gaat dit beeld van je overnemen en op die manier wordt ook hij in een passieve slachtoffer-positie gedrongen.

Het is nu de tijd om onszelf te bevrijden van de negatieve energie.

De werkelijke crisis vandaag is niet economisch maar energetisch.

We zijn in dit spookverhaal terecht gekomen omdat we angst over ons hebben laten neerdalen. Omdat we niet meer klaar kunnen denken. Als een duistere nevel vertroebelen onze schulden en leningen elke blik op een betere toekomst. Dezelfde nevel verkilt ook de harten van onze tieners.

De sterkste negatieve invloed op ons denken is chaos. Waar willen we naartoe? Wat heb ik nog werkelijk nodig van die rommel in de uitpuilende kasten in de overvolle kamers?

Alles in dit leven is een vorm van energie. Rommel, onzekerheid, boosheid en chaos zijn dat ook. Daarom voelen we ons s'avonds zo moe. Al die spullen en gedachten putten ons uit. We krijgen terug vat op ons leven en dat van onze tiener wanneer we energie kunnen bijtanken i.p.v. te verkwisten aan onproductieve gedachten.

Als je werkelijk een droom hebt voor jezelf of je kind wil helpen om zijn/haar droom te verwezenlijken MOET je je levensenergie weer opeisen. We hebben allen recht op deze energie die kleine mirakels kan bewerkstelligen.

1. Hoe groot is je berg?

Een oud spreekwoord zegt : elke berg beklim je stap voor stap. Het opruimen van rommel, angst en chaos kan behoorlijk onoverkomelijk lijken en veel mensen zoeken heel hun leven lang naar uitvluchten om er nooit aan te moeten beginnen.

Stop met lezen, neem een blad papier en maak een lijst met alle dingen waarvan je het gevoel hebt dat ze je leegzuigen of je aandacht afleiden. Daarna zet je het meest hinderlijke element bovenaan en loop je het ganse lijstje af : van erg storend naar storend.

Bekijk dan het eerste punt op je lijst en maak een heel duidelijke en "to the point" omschrijving.

Al wat je aan het papier toevertrouwt zal je geest opruimen.

2. Maak er een planning van.

Veel mensen kiezen een 'project' en vinden dan weer een fantastische reden om er niet aan te beginnen... Juist, ik begin eraan wanneer ik er de tijd voor heb. Dus niet vandaag en zeker niet NU.

Uitstel is afstel! Kies 3 lievelingssongs op je Ipod en start met opruimen wanneer je op het kleine driehoekje drukt. "PLAY" En ga er voor 100% tegenaan. Je zal versteld staan van wat je in 10 minuten kan opruimen. Wanneer de muziek stopt, stop jij ook.

Een klopje op je schouder en maak de andere gezinsleden gerust even attent op de resultaten van je werk.

3. Veranderen is moeilijker dan je denkt.

Begin daarom met slechts 1 ding. Schrijf punt 1 op enkele 'stikkies' en hang ze op plaatsen waar je regelmatig moet zijn. De spiegel in de badkamer, op de ijskast etc.

4. Bevrijdt je huis van krakers

Je huis is geen kraakpand. Geef alles een vaste plaats. Het bespaart je veel tijdsverlies... stel je eens voor om nooit meer te hoeven zoeken. En als er spullen in je huis liggen die niemand wil dan horen ze niet meer in je huis. Spullen die niemand wil behoren niet meer tot de categorie rommel, het zijn ongewenste gasten, parasieten die je van je energie beroven.

5. Het geheim voor een lang leven is uithouding.

Een sprinter is uitgeput in minder dan 10 seconden. Wanneer je de rommel in je huis op een emotioneel zwak moment te lijf gaat zul je het onderspit delven. Je hebt de rommel in je huis langer dan vandaag verzameld. Daarom zul je langer dan vandaag nodig hebben om orde op zaken te stellen. Wanneer heb je sessies 2, 3 en 4 gepland?

6. Waarom ik?

De anderen hebben ook flink bijgedragen aan het veranderingsproces van jullie leefruimte : 'van aangenaam naar stresserend en overvol'. Toch ben jij de eerste die het licht aan het andere eind van de tunnel heeft gezien, daarom is het aan jou om te beginnen.

Je mag uren vol spreken om je tiener te overtuigen, hij/ zij zal niet veranderen. Maar door een voorbeeld te stellen ontneem je elk tegenargument wanneer jij volgende week vraagt om zijn/haar kamer op te ruimen. Nog even volhouden, jouw kans komt ;-)

Hoe kan je invloed uitoefenen op de schoolresultaten van je kind?

2009-03-04T16:26:00.007+01:00

Dat je bezorgd bent over de schoolresultaten van je puber is heel normaal. Als ouder hopen we dat we ons kind een goede basis meegeven door hem te laten studeren.

In vele gevallen is dit ook zo, maar soms zijn er uitzonderingen.

Hier is een lijstje met vragen waarmee je aan de slag kan.

Alle mensen hebben net als je tiener behoefte aan erkenning.

Vindt je tiener erkenning in zijn schoolwerk?
Heeft hij een droom die hij graag in vervulling zou zien gaan?
Hoe ziet hijzelf zijn toekomst?

Als ouder hebben we een voorbeeldfunctie.

Hoe tevreden ben jij met wat je bereikt hebt in je leven?
Heeft jouw studiekeuze je verder geholpen?
Op welke manier kan jij je puber motiveren om verder te studeren?

Wat ik hiermee bedoel : mijn ouders zagen als resultaat van een studie een verzekerd pensioen. Nu moet ik eerlijk toegeven dat ze er nooit in geslaagd zijn mij te motiveren om harder te studeren. Terwijl ik dolgraag studeer, minimum een boek per week lees en 2 tot 4 uur per dag besteed aan studeren, oefenen en opzoekingswerk ben ik als zelfstandige niet zo zeker van mijn pensioen. Maar ik leef wel het leven waar ik van gedroomd heb.

Het is belangrijk dat je de psychologie voor je laat werken.

Wat voelde je werkelijk in je hart wanneer je tiener met de slechtere resultaten naar huis is gekomen?
Waar ben je werkelijk bang voor, wanneer je aan je tiener denkt?

Wanneer je ontdekt wat de werkelijke grond van je bezorgdheid is zal het veel gemakkelijker worden om je tiener te ondersteunen naar zijn succes.

Actie wint over argumentatie

Het concept hier is dat elke overwinning die je behaalt door te argumenteren slechts schijn is, in werkelijkheid bouw je weerzin en weerstand op. Je mag zoveel goede argumenten aandragen toch zal je tiener zijn mening niet veranderen.

En vind je geen onmiddellijke daden die als voorbeeld kunnen dienen kan je altijd op zoek gaan naar metaforen, analogieën of verhalen.

Alle gedrag is besmettelijk

Al wat je doet kan een ander persoon aanzetten tot actie, zo is humeur goed of slecht aanstekelijk, maar ook de actie die je al dan niet onderneemt. Het zijn woelige tijden (economisch en sociaal) veel mensen zijn bezorgd en/of hebben angst.

Heb jij angst voor de toekomst? Zijn motivatie om zich totaal op een hobby of sport te werpen kan een poging zijn om vat te krijgen op zijn leven. Het geeft hem misschien een houvast.
Wat is jouw houvast in moeilijke tijden?
Geloof je in je eigen kunnen om deze moeilijke tijden te doorstaan?
Droom je om een zaak te starten of een project te beginnen maar iets houdt je tegen om eraan te beginnen?

Jouw gedrag is medebepalend voor dat van je tiener. Of zoals Daniel Goleman (Primal Leadership en Emotional Intelligence) schreef : "elke ouder, elke leider van een project of bedrijf bepaalt het succes door zijn/haar emotionele invloed".

Voel jij je opgeladen en bijgetankt dan zal je tiener dat ook ervaren. Klaag jij steen en been, dan zal je puber ook de moed verliezen. Daarom is het zo belangrijk dat je jezelf goed verzorgd en op die manier een inspirerend voorbeeld voor je kind kan zijn.

Elk kind is elke dag op zoek naar inspiratie, richting, hoop en leiding en het is jouw taak als ouder om deze opdracht te vervullen.

Tot besluit.

Er bestaat een wondermiddel dat je kan gebruiken om succes te behalen in om het even welke situatie. Net als de toverdrank van de Galliërs hebben wij een wondermiddel en dat is : Begrip. Wanneer je werkelijk kunt begrijpen wat er omgaat in je zoon dan krijg je vat op hem.

Werk daarom aan het begrip of inzicht in je eigen beweegredenen door contemplatieve vragen te stellen en werk op dezelfde wijze met je tiener. Je zult versteld staan van de resultaten. Jouw leven zal veranderen en dat van je puber nog veel meer.

Als jij je tiener kunt begrijpen en je kind je respecteert dan verdwijnen alle beperkingen die jullie tot nu toe hebben ervaren.

Ik hoop je hiermee verder te hebben geholpen. Heb je nog vragen blijf er dan niet mee rondlopen en heb je interesse in een coaching-gesprek dan kan je via email ronny(at)juanredon.net een afspraak maken. (Vervang (at) door @)

Ik wens je inspiratie en veel succes, Ronny

-

Is overleven een kwestie van instelling of beschikken over de essentiële uitrusting en technieken?

2009-02-23T12:55:00.003+01:00

De storm van 24 januari die zo wat al wat recht stond heeft schuin geblazen heeft ons de laatste paar weken behoorlijk bezig gehouden. En dan bedoel ik niet de materiële schade maar de mentale ravage die een natuurramp met zich meebrengt.

De wind blaast als het ware alle zekerheden uit je leven en natuurlijk ook uit dat van je buren en al de anderen die in dezelfde zone zaten. Aan de ene kant ontstaat een verbondenheid en een solidariteit, mensen die elkaar van haar noch pluim kennen bieden elkaar hulp aan. En op een bepaalde manier word er intenser geleefd, velen hebben weken zonder elektriciteit, verwarming en dak moeten leven.

Wijzelf waren, zoals het een stel ware Teutonen behoort, goed voorbereid. We hadden de stroomgenerator nagekeken, verlengkabels klaargelegd, benzine aangevuld, alle omheiningen verstevigd en een dag lang al wat los zat vastgesjord.

De instelling die ons door deze moeilijke periode heeft geholpen en ons de kracht heeft gegeven om anderen te kunnen helpen ondanks de plenzende regen, de gure wind en de kniehoge modder is 'geestelijke bereidheid om onszelf aan te passen, de flexibiliteit dat niets meer was als een paar uur geleden.

We konden energie en levenskracht putten uit ons geloof en het doel dat Karen en ik hebben, namelijk er altijd te staan als gezin, voor elkaar en voor ons kind.

Maar ook fysiek moesten we tot het uiterste gaan. Terwijl anderen in elkaar zakten en naar slaap en rust verlangden, konden wij op de fysieke reserves teren die we hadden opgebouwd door te trainen en dagelijks goed voor onszelf te zorgen.

Ik herinner me dat ik met een goede vriend op een avond bij het dovende vuur van een barbecue eens de zin van lichamelijke training of sport heb verdedigd. Zijn motto was dat sport tijdsverlies was omdat het alles bij elkaar geteld je in jaren meer tijd kost aan rondjes lopen dan dat je statistisch gezien langer leeft.

Los van het plezier dat je kan beleven aan het beoefenen van een sport. Eens je over een basisconditie beschikt, hebben we nu aan den lijven ondervonden dat die reserves ook van pas komen als het er op aankomt.

We zijn nu in onzekere tijden terecht gekomen : financiële crisis, klimaatsveranderingen, uitputten van de oliereserves, mondialisering, sociale veranderingen (éénoudergezinnen, 50% scheidingsgraad), verrechtsing, stijgend tendens jeugdgeweld, zelfmoord, depressie...

Bieden we als ouders onze kinderen de kansen om zich voor te bereiden op deze steeds sneller veranderende wereld?

Coach Ronny

Technologisch euvel snel verholpen

2009-01-15T09:43:00.003+01:00

Onze site "www.juanredon.net" was even down en de link naar het E-boek "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" was ook verbroken, nu is alles terug hersteld.

Sorry voor het ongemak en via deze weg wil ik graag mijn excuses aanbieden...

Ronny

Opus Magnum tijdelijk niet beschikbaar

2009-01-13T18:11:00.001+01:00

Het Opus magnum voor ouders die vooruit willen is even niet beschikbaar. Onze excuses hiervoor, we proberen het euvel zo snel mogelijk te verhelpen!

Hoera, een puber in huis!

2009-01-12T10:41:00.004+01:00

Het gebeurt niet elk jaar maar vorige week was het zover ... winter in het zuiden van Frankrijk! In België en Nederland zijn we dat gewoon maar hier dus niet en de winterprik kwam natuurlijk uitgerekend op het ogenblik dat manlief in België was voor een belangrijke vergadering.

Hier op de boerderij moeten heel wat mondjes gevuld worden ... op twee- en vier poten, met en zonder pluimen! In normale omstandigheden een flink karwei maar met ijs en sneeuw echt beulenwerk. Een geluk bij een ongeluk, van zodra er hier een vlokje valt is er geen schooltransport meer en dus was onze puber genoodzaakt om thuis te blijven.

Vier dagen waren we hier met z'n tweetjes om alles te beredderen. Water brengen, bergen hooi verplaatsen, hout binnenbrengen voor de kachel, ijs uit drinkbakken verwijderen enz.

Inmiddels is het weer verbeterd en vanochtend is mijn flinke dochter terug naar school. Voor ze vertrok zei ze : "Mama, het was reuze gezellig samen!" En dat terwijl we bijna onze rug gebroken hebben ...

Tijdens de voorbije dagen heb ik het bewijs gekregen dat als het erop aankomt ik echt kan rekenen op mijn puber! Gemotiveerd zoeken naar oplossingen, zich helemaal in de strijd gooien en alles geven om de opdracht tot een goed einde te brengen, dat alles ligt binnen de mogelijkheden van een tiener.

Je vraagt je misschien af of dat zo vanzelf komt?

Ik denk dat we onze jongeren systematisch onderschatten en er vaak te snel van uitgaan dat ze onvoldoende verantwoordelijkheid kunnen nemen.
Maar dat verantwoordelijkheidsgevoel komt niet vanzelf. Een goede relatie met je tiener is een kwestie van goed leiding geven en als ouder zelf weten wat je wil. Het toepassen van inzichten en kennis uit de coaching-praktijk helpt je om als ouder richting te geven aan de opvoeding van je kind.

Moeilijk? Helemaal niet, als je éénmaal een aantal basisprincipes begrijpt en toepast zal je merken dat het vanzelf gaat!

Het aanleren en trainen van deze principes is een belangrijk onderdeel van coaching voor ouders van pubers.

Meer weten? Klik hier en bekijk ons aanbod

of mail naar : info@juanredon.net

Tele-oudercoaching voor ouders van pubers is volzet!

2008-12-16T17:37:00.006+01:00

We hadden niet verwacht dat deze eerste reeks van 9 sessies al na vier dagen volgeboekt zou zijn.
Hierbij willen we dan ook alle deelnemers bedanken voor hun inschrijving!

Jammer genoeg staan er nu al heel wat ouders op de wachtlijst.
Omdat we niemand in de kou willen laten staan overwegen we om een tweede reeks tele-groepscoaching voor ouders van pubers te plannen.

De exacte data hebben we nog niet maar zodra deze vastliggen kan je het hier lezen!
Heb je een dringende vraag of wil je meer weten over de andere diensten van Coach Ronny?

Klik hier om kennis te maken met de verschillende diensten!

Oplossingen voor problemen tussen ouders en hun pubers liggen niet in veroordeling maar in het zoeken naar creatieve oplossingen die werken !

2008-12-16T08:40:00.001+01:00

Tele-Groepscoaching voor ouders van pubers

Heb je al alles geprobeerd om je tiener te motiveren om zich een beetje positiever op te stellen? Voel je jezelf soms ook zo vreselijk moe van het aanhoudende gemopper en de protesten van je puber? Heb je veel ideeën om vooruit te komen maar wil je tiener daar absoluut niets van weten?

Ik heb voor jouw de oplossing! In 3 maanden leer ik je hoe je de aandacht van je tiener kan winnen. Hoe je voor jezelf nieuwe energie kan vinden zodat je je eigen leven terugkrijgt. Wetende dat je tiener niet in zijn ongeluk zal lopen als jij even niet oplet.

Zou jij ook zo graag willen dat je tiener een mooie toekomst voor zich heeft? Daarmee bedoel ik goede resultaten op school zodat hij later alle kansen krijgt om zijn eigen boterham te verdienen.
Heeft je puber vandaag geen al te beste resultaten?
Of heeft hij helemaal geen zin meer om nog naar school te gaan?
Vind je puber school stom en tijdverlies? Dit kan voor jou heel wat stress veroorzaken omdat jij wel weet dat het zonder diploma een heel stuk moeilijker zal worden voor je kind om later op eigen benen te staan.

Alles is nog niet verloren!
Het schooljaar is nog maar halverwege, de tweede helft moet nog komen. En een half plus een half geeft pas en heel schooljaar! Ook de leerkrachten zijn maar al te blij als ze plots verbetering zien.
Met deze groepscoaching worden ouders van pubers ondersteunt en begeleidt op hun weg naar evenwicht, veiligheid, succes en geluk op school, in het gezin en het persoonlijke leven.
Wil je je puber zonder ruzie en gemopper ook eens van achter het scherm van z'n PC halen? Zodat hij zijn huiswerk wel maakt en z'n lessen leert? Wil jij de toekomst van je tiener dit schooljaar nog redden?

Schrijf dan nu in en ik help jouw om hem of haar dit schooljaar met goede resultaten af te sluiten. Begin er nu aan, voor het te laat is! Hier is je kans! Klik hier om je in te schrijven

Dankzij de technologie van het telefonische conferentie-gesprek is het coachen via telefoon de modernste en meest praktische vorm van coaching. Het is gemakkelijk en eenvoudig. Je hoeft je niet te verplaatsen, geen files en wachttijden. Dit spaart je geld, tijd en stress ! Bovendien zijn de kosten voor de telefonische conferentie-gesprekken in de prijs inbegrepen! Je betaald dus geen extra telefoonkosten!

De prijs voor het volledige pakket van 9 sessies bedraagt slechts 225 €!

Alle info over tele-oudercoaching vind je op de inschrijvingspagina!

Wie voelt zich nog een deel van het mysterie van het leven?

2008-12-15T16:51:00.002+01:00

Maar welk deel? Als we de volwassenheid als een doel van onze opvoeding beschouwen, wat is dan die volwassenheid?

Wat betekende de dag dat je achttien werd voor je? Stemrecht, recht om te trouwen, je loon te behouden, kinderen te maken? Wat gaf jou het gevoel volwassen te zijn?

Heb je een beeld voor ogen wanneer je aan meerderjarigheid denkt?

In alle culturen worden rituelen beschreven die deel uitmaken van de overgangsrite van kind naar volwassene. In onze moderne samenleving ontbreken rituelen. Hoe moet een tiener dan uitmaken wat volwassenheid juist zal betekenen.

Is het meer dan gaan werken? Hopen dat er werk zal zijn? Hopen dat we niet met z'n allen de ecologische afgrond induiken?

Veel vragen, maar nooit hoor ik werkelijke antwoorden. Enkel meer regels... Meer camera's en metaaldetectors aan de ingang van scholen ... zijn dat de antwoorden?

Ik hoor je vraag al komen!!! "En jij dan coach Ronny, wat is jouw antwoord op dit gebrek aan algemeen aanvaarde regels, maatschappelijke visie en uitzichtloze zinloosheid?"

Het bestuderen van de grondvesten van onze beschaving. Het investeren in kennis die nu verloren lijkt, bedolven onder vluchtige technologische vooruitgang.

Wat betekent vrouw zijn? En valt dit te combineren met het moederschap? Heb je al eens over Demeter of Ceres gehoord? In Eleusis kan je een oubollig verhaal zien over goden en vreemde metamorfosen, maar het gaat ook over de behoefte om snel te oordelen en te veroordelen. En dat hierdoor vele kansen ons ontgaan.

3 Tips om van 2009 een succes-jaar te maken.

2008-12-12T09:56:00.004+01:00

Voordat we allemaal voor 100% in de kerstvakantie duiken, wil ik bij wijze van dank jullie een cadeau meegeven...

Ik hou eigenlijk veel van deze periode, het is een tijd voor reflectie en het maken van nieuwe plannen voor het volgende jaar. Ik overloop de voorbije 365 dagen actie en vooruitgang en verheug me op wat er allemaal te gebeuren staat voor de volgende 365 dagen, die er nog veelbelovender uitzien.

Hopelijk hebben jullie net zo'n fortuinlijk jaar gehad als wij. Wij en onze tiener hebben leren samenleven, onze dochter is erin geslaagd om een doel in haar jonge leven te vinden. Een doel dat zin geeft aan haar leven en haar motiveert om naar ontwikkeling te streven. En ook al spelen de hormonale schommelingen wel eens parten, toch slagen we er aardig in om constructief samen te leven.

Ik hoop dat jullie, ouders die vooruit willen, ook al enkele grootse plannen gesmeed hebben voor 2009. Ik kan haast niet wachten om jullie te tonen wat we hier allemaal op stapel hebben staan... spannend!!! (En hier op deze blog zal je uit eerste hand vernemen wat er aankomt, een rede te meer om regelmatig terug te komen ;-)

Maar zoals ik al schreef in de titel zijn er een paar dingen die je nu al kan ondernemen om je succes voor 2009 te garanderen. Ik spreek hier niet over op de lotto te spelen. Maar...

Het grote geheim om welvaart, geluk, vrijheid, zelfontplooiing en invloed te verwerven in het leven is er GEWOON AAN BEGINNEN. Actie is het belangrijkste onderdeel van elk proces naar ontwikkeling en de dominerende speler in je succes... of je falen.

Laten we hier even dieper op ingaan, de onderstaande scenario's zijn ons allen wel op de één of andere manier overkomen.

- Het is Oudejaar en we staan klaar om uit te startblokken te schieten als een Usain Bolt.
- We lopen over van goede voornemens en onze hersenen borrelen van nieuwe ideeën. We
voelen ons klaar om dit jaar ons leven op een rijtje te krijgen, onze tiener de zin van het
leven bij te brengen en de wereld te veroveren.
- Maar dan slaat het noodlot toe!!!
- Na de vakantie sluipt het leven van vorig jaar geniepig weer binnen. Er gebeuren dingen die
je niet voorzien had, je tiener loopt in zijn/haar ongeluk, kan niet van de drank afblijven,
wordt opgepakt door de politie, blijkt zijn/haar eigen voornemens om het wat beter te doen
op school razendsnel vergeten te zijn, je krijgt een onredelijk hoge rekening voor een product
dat je niet besteld had via het internet (Mister Wally-card bijvoorbeeld)... maar je onervaren
tiener wel... je wordt genoodzaakt je projecten op de lange baan te schuiven. Het idee dat je
had om thuis te werken om zo kosten te besparen en een behoorlijk inkomen te verwerven
zonder het huis uit te moeten... alles wordt verschoven want je leven wordt voor de zoveelste
maal weer eens door je tiener gedomineerd.
- En nog voor onze nieuwjaarswensen goed zijn uitgesproken is het al weer April en je komt
de ontdekking dat je nog geen stap dichter bij je doel bent gekomen.

Auw... klinkt je bekend in de oren?

Voor mij in ieder geval wel. Ik heb dit zo vele malen meegemaakt. Ik ben er meer dan 100% van overtuigd dat dat me meerdere grijze haren heeft gekost.

Gelukkig zijn er een paar dingen die we kunnen doen om niet telkens opnieuw in dezelfde val te lopen. Hier zijn dan de beloofde 3 tips die je kunnen helpen om op de juiste koers te blijven :

1) Stop the talk and start the walk. Hoe vaak heb je al niet het glas geheven op een eindejaars-receptie om je nieuwe idee te verkondigen... om maanden later vast te stellen dat er niets uit gegroeid is?

Ik heb dit jaren gedaan, en maar praten en dagdromen over al de plannen die ik had... uren en uren aan één stuk. Tot ik de belangrijkste ontdekking van mijn leven deed : ik hield meer van het praten en fantaseren over al de geweldige projecten dan er effectief aan te beginnen. Ik praatte liever met vrienden (lees lotgenoten) over al de mooie dingen die ik wel eens zou gaan doen met mijn dochter.

Nu houd ik al die mooie praatjes voor mezelf. In plaats van te praten, steek ik de handen uit de mouwen, stel een plan op (op papier) en houd me er aan. Alle energie die ik daarvoor verspilde aan praten spaar ik als het ware op tot ik niet meer kan wachten en met 200% ten strijde trek. Ik voel me dan totaal opgepept en sta te springen om eraan te mogen/kunnen beginnen.

2) Ruim je hoofd op. Heb je ook zoveel mooie ideeën? Je begint aan het één en even later start je weer een nieuw project. Je wilt je tiener van achter het computerscherm vandaan halen, dan wil je dat je tiener in huis helpt, je wilt hem of haar motiveren om meer aan sport, cultuur te doen en dat hij zich meer inzet voor school.

Allemaal mooie voornemens, maar je holt van het ene naar het andere zonder werkelijk succes te behalen.

Al die ideeën en voornemen stapelen op en raken bedolven onder stof, je weet wel dat ze nog ergens staan maar wat, waar en hoe?

Dat is de reden waarom je het hoofd leeg moet houden en de tijd tussen dromen over nieuwe plannen en ze effectief in de praktijk brengen zo kort mogelijk houden.

Start vanaf vandaag om sneller te beslissen, denk niet aan al de tegenwerpingen die je zal mogen ontvangen, geen gepieker meer, maar actie.
Om beweging in de zaak te krijgen moet je beslissen en een actie nemen, hoe klein ook.

3. En ACTIE: net als in de film ACTIE, ik weet het klinkt eenvoudiger gezegd dan gedaan, toch is dit de essentie.

Schrijf je doel op, ga zitten en schrijf, kribbel wat ... zet je geest in beweging. Stel je volgende vragen :

Wat wil ik juist veranderen?
Wat zijn de voordelen voor mijn kind wanneer ik deze veranderingen doorvoer?
Zoek naar win-win situaties.

Wil je meer orde in huis? Schets je huis, de kamers, kijk eens rond en zoek een goed begin.

Met wat kan je aanvangen om orde te scheppen?
Wat kan je je tiener vragen om te doen?
Zeg niet ruim je kamer op, maar vanaf nu alle vuile kleren in de wasmand. enz.

Wil je meer tijd voor jezelf? Schrijf je planning op.

Wat kan je weglaten?
Wat kan je vragen aan je tiener om te doen?
Denk groot, maar begin klein.

Wanneer je deze 3 tips in praktijk brengt, kan ik je garanderen dat 2009 er veel bevredigender zal uitzien!!!

En volgend jaar zelfde tijd van het jaar zul je met plezier terug denken aan de beslissing die je hebt genomen om bovenstaande tips in de praktijk te brengen.

Klinkt aanlokkelijk, ja toch!?

Voor vrede en geluk,

Ronny

PS. Als er plotseling een paar dingen bij je opborrelen, schrijf ze op. Laat ze het niveau van de holle voornemens overstijgen. Kom op, drie kleine stappen die je gaat nemen om je leven te veranderen.

Wat kan je in actie brengen om 2009 een fantastisch jaar te maken, met meer tijd voor jezelf en rust en vrede in huis? Schrijf ze nu op!!!

Heb je ze? Fantastisch... schrijf ze als reactie hieronder zodat andere ouders ze kunnen lezen.

Waarom? Wanneer ideeën worden opgeschreven dan worden ze werkelijkheid, je gaat je meer betrokken voelen met je idee omdat het reeds het licht heeft gezien. Je hebt een begin gemaakt. Proficiat.

Andere ouders kunnen ze lezen, wij kunnen ze lezen, ze zullen hun weg naar uitvoering vinden, we rekenen op je. Leer weer op jezelf te vertrouwen, met deze drie tip kan jij het nu ook.

Dus doe het nu, blijf er nog heel even bij. Je eerste stap om een werkelijk succes van je leven te maken in 2009!!!

De onderwereld van Mr Wally ...

2008-12-05T13:55:00.002+01:00

Ouders waarschuwen elkaar voor gevaar via sociale platforms!

Dit kreeg ik in mijn Hyves mailbox binnen en ik ben deze moeder heel dankbaar dat ze deze informatie wil delen met vele andere ouders. Dit is een voorbeeld van hoe actief deelnemen aan Web 2.0 bijdraagt aan meer waakzaamheid en veiligheid op het internet. Voor onze kinderen en ook voor onszelf want tot je kind meerderjarig ben jij als ouder aansprakelijk voor zijn daden!

Dit is het bericht :

"Onze oudste zoon zat aan tafel te vertellen dat hij via een vriend overal lid van kon worden en dat dat betaald werd met een valse wally-card. Een wally-card is een bon met een code en een geldbedrag waarmee je op internet dingetjes kunt doen. De jeugd heeft al een tijd in de gaten hoe je die cards illegaal kunt downloaden en doen dat ook en-masse. De illegale wally-cards downloaden ze via o.a. Morphus en Lime-wire. Het gaat daarbij niet om kleine bedragen die je kunt kopen bij bijv. Free Recordshop, maar er staan zeer grote bedragen van 500,00 tot wel 12.000,00 euro op. Na een HELE FLINKE DONDERPREEK heeft hij beloofd daar niet aan mee te doen, en dat hij nou weet dat hij niet alleen zichzelf in de problemen brengt maar ook de ouders die er niks van af weten, die door deze praktijken wel heel diep in de schulden kunnen komen. Je zal mr.Wally maar aan je deur treffen die z'n 12.000,00 euro-tjes komt terug eisen en je weet nergens van. Praat met de kids en wijs ze erop dat wij als ouders verantwoordelijk zijn voor de dingen die zij doen, ook de dingen die stiekem gebeuren en dat ze via het internet vrij makkelijk te lokaliseren zijn!!!!
ZEGT HET VOORT!!!!!!!!!!!!!!!!!"

Puber graaft put voor ouders ...

2008-12-01T13:36:00.005+01:00

Het is niet evident om een 14-jarige jongedame te begeesteren met het vooruitzicht een hele zondag te besteden aan het installeren van een septische tank en het dichtgooien van de oude "beerput".
Hier op de Franse boerenbuiten werd er niet al te nauw op gelet wat er met het afvalwater gebeurde. Aangezien wij dat wel doen was er werk aan de winkel. Graven, plaatsen, aansluiten, metselen ... ploeteren in de zware kleigrond die we hier in de Volvestre hebben. Binnen de kortste keren hangt er tien kilo zware modder aan elke rubberlaars en aangezien het hier ook stilaan winter wordt krijg je dan van die heerlijke ijskoude klamme voetjes ...

Ondanks het mini graafmachientje dat we in Nederland op de kop tikten konden we een handje hulp van onze tiener best gebruiken. Het moet gezegd, het is een sterke meid maar ploeteren met zand en cement is echt niet haar ding! Toch heeft ze doorgezet en droeg meer dan één steentje bij aan het werk. Toen ze van haar vader mee mocht op de graafmachine en ook leerde hoe die te bedienen was ze apetrots! Het spreekt vanzelf dat haar vader haar hierbij begeleidde en haar geen seconde uit het oog verloor!

Het is voor de ontwikkeling van tieners van essentieel belang dat ze zich kunnen manifesteren in de wereld van de volwassenen. Veel ouders nemen het als vanzelfsprekend aan dat hun puber in zijn eigen wereld leeft en niet geïnteresseerd is in wat volwassenen belangrijk vinden. Dit is maar gedeeltelijk waar, pubers spiegelen zich wel degelijk aan hun ouders en zullen, als ze daarvoor de kans krijgen, maar al te graag laten zien wat ze waard zijn!

Als volwassenen moeten wij erop toezien dat dit op een veilige manier gebeurt. Geen kwestie van je tiener de sleutels van je wagen te geven en te zeggen : "Probeer maar een beetje ..." Het ontdekken van wat je kan gebeurt in kleine stapjes en met volwassenen die hun kennis en levenservaring delen. In het geval van de graafmachine heeft Ronny er nauwkeurig op toegezien dat onze dochter niet te lang aan de hendels zat. Dit werk vraagt een zeer hoge concentratie, een tiener kan dat geen uren volhouden. Je moet er als ouder rekening mee houden dat jongeren nog niet hetzelfde kunnen als een ervaren volwassene.

Vergeet daarbij ook niet te delen in het succes.
Laat je tiener merken wanneer hij een taak tot een goed einde bracht! Een jongere die de kans krijgt om op een veilige en verantwoorde manier te bewijzen wat hij kan is hierdoor extra gemotiveerd om uit te groeien tot een evenwichtige, succesvolle en gelukkige volwassene.

X tips om je luistervaardigheid op te voeren.

2008-11-26T15:08:00.003+01:00

Er zijn twee belangrijke situaties; de ene is met en de andere zonder visueel contact.

Zonder visueel contact, bijvoorbeeld via telefoon of teleconference of in het stikdonker (als je dan het licht aandoet kom je in de tweede situatie terecht ;-).

Creëer een aangename en ontspannen sfeer, probeer zoveel mogelijk afleiding te vermijden.
In beide situaties is het belangrijk om je mentaal voor te bereiden op het gesprek. Je kan enkele ademhalingsoefeningen doen.
Maak je geest leeg, op die manier bereid je je brein voor om informatie op te nemen.
Beloof jezelf om niet te onderbreken terwijl je luistert. Wees oprecht nieuwsgierig naar wat je gesprekspartner te vertellen heeft. Mijn leuze heb ik van Bill Rogers gehaald : 'I never met a man I didn't like!!!
Geef de spreker de tijd om na te denken, pauzes hoeven niet pijnlijk te zijn. Vaak geven ze net de mogelijkheid om de spreker de ruimte en de tijd te geven om even te kunnen nadenken en eventueel wat gezegd is te herformuleren.
Wanneer de spreker aangeeft dat een onderwerp afgerond is, vraag je of je vragen mag stellen. (Verduidelijken van de punten)
Let op wat er niet gezegd wordt, stemintonaties, bepaalde pauzes, veranderen van de ademhaling. Bij visueel contact maak je oogcontact, let je op je eigen houding (hoofdschudden, armen kruisen, in je neus pulken etc.)
De enige rede om de spreker te onderbreken is wanneer je niet goed verstaat wat er gezegd wordt. (breng de moed op, ook al gebeurt het meer dan één keer)
Wanneer je vorige tips toepast kan je je luistercapaciteiten nog een niveau verhogen door de spreker aan te moedigen. Dit kan door positieve bekrachtiging, waardering voor eerlijkheid en openheid en begrip te tonen wanneer het even moeilijk gaat.
De "crème de la crème" is natuurlijk wanneer je over een arsenaal vragen beschikt waarmee je als het ware je spreker kan ondersteunen en op het einde van het gesprek naar een actie kan bewegen.

Uiteindelijk zit elke verbetering en groei in de staart van elk goed gesprek, namelijk : een actieplan.

Luisteren, hoe doe je dat?

2008-11-25T17:31:00.005+01:00

_

"Je moet met je tiener praten" hoor ik veel pedagogen zeggen. Of liever 'praten dan slaan'. Maar praten is meer dan je tiener onder een woordenstroom bedelven. De lawine goede raadgevingen gaat meestal het ene oor in en het andere weer uit.

Geef je zelf het voorbeeld wanneer je tiener tegen je praat?

Hoe goed kan jij luisteren?

In mijn praktijk merk ik dat ouders vaak niet zo goed weten hoe ze effectief moeten luisteren.

Hier volgt een kleine quiz om uit te zoeken hoe goed jij kan luisteren:

Antwoord met Meestal, Soms en Nooit,

voor elke M krijg je 2 punten,
voor elke S 1 punt en
voor elke N 0 punten.

Ik herhaal wat ik hoor om er zeker van te kunnen zijn dat ik alles goed begrepen heb.
Ik begin pas me een mening/beeld te vormen wanneer de spreker uitgesproken is.
Ik gebruik al mijn zintuigen om te voelen naar wat er emotioneel omgaat bij de spreker.
Ik luister ook met alle inzet zelfs als het onderwerp me niet echt interesseert.
Ik luister naar dingen die niet echt uitgesproken worden.
Ik luister met heel mijn wezen en veins nooit aandacht.
Ik luister zonder te veroordelen, iedereen heeft recht op zijn/haar mening.
Ik laat merken dat ik luister door te knikken of ‘ja’ te zeggen.
Ik hoef niet het laatste woord te hebben.
Ik ben haast altijd oprecht geïnteresseerd in wat mensen te vertellen hebben.

Heb je tussen 19 en 20 punten dan ben je een perfecte luisteraar.
Heb je tussen 18 en 16 punten dan ben je een goede luisteraar.
Heb je tussen 15 en 12 punten dan ben je een middelmatige luisteraar.
Heb je minder dan 11 punten heb je een beetje training nodig.

_

Wanneer had jij voor het laatst een fijn moment met je puber?

2008-11-22T08:50:00.004+01:00

Het pad der puberteit loopt niet over rozen ... In de praktijk ontmoet ik vaak ouders die aan het eind van hun latijn zijn. Ze investeerden tonnen energie in praten en discussiëren met hun tiener met als enig resultaat misverstanden, frustratie, onbegrip en een puber die verder zijn eigen ding doet zonder na te denken over zijn toekomst of de consequenties van bepaald gedrag. Ouders worden soms ziek van ongerustheid en zorgen over hun tieners, ze verbruiken al hun energie met het zoeken naar oplossingen en het handhaven van een leefbare sfeer in het gezin.

Wat doe jij om je energie op peil te houden als je met je puber door een moeilijke periode gaat?
Waar en hoe vind je de energie om vol te houden en positief te blijven?

Ook wij hebben periodes dat we genoeg hebben van het "door je tiener steeds in vraag gesteld te worden". Na een tijdje kan dat aan je gaan kleven en voor je het weet heeft iedereen een rothumeur en gebeurt er niets meer.

Wat kan je hieraan doen? Enkele tips!

Blijf objectief, neem afstand van je emoties, ze zijn een slechte raadgever!
Bekijk je situatie vanuit een andere invalshoek, je ontdekt wellicht strategieën die je niet van dichtbij kon zien!
Open je geest en let op elk positief signaal en elk vriendelijk gebaar dat je puber je geeft.
Bevestig positieve gebeurtenissen zodat ze je in slechtere tijden de moed kunnen geven om vol te houden!

Dit laatste kan je doen door heel bewust aandacht te schenken aan een leuk moment. Schrijf het op of maak een foto, vertel het aan vrienden en deel het met anderen. Dit bekrachtigd het goede gevoel en helpt je beter onthouden dat er goede momenten zijn.
Zo kan je, als het even moeilijk is, jezelf energie, moed en inspiratie geven!

Op deze foto klinken we samen met onze dochter op de voorbije week die voor ons drieën prettig verliep. Niet enkel een herinnering aan een tof moment maar ook iets om op terug te vallen als het even wat minder goed gaat!

ouders samen op het net

2008-11-21T17:16:00.005+01:00

Vandaag heb ik me ingeschreven op " Positief opvoeden"

Het is een netwerk van ouders die op een bewuste en positieve manier willen opvoeden.

Wat kun je dan zoal doen in dit netwerk?
- ervaringen delen met of lezen van andere ouders
- vrienden uitnodigen
- nieuwe mensen leren kennen
- foto's delen, online zetten en tonen aan vrienden
- schrijven over een thema die je zelf kiest (bv: lekkere gezonde recepten of gebeurtenissen in de media over opvoeden of gedichten of een dagboek bijhouden, ...)
- vragen stellen of beantwoorden op forum

Je kan je hier ook inschrijven... gewoon doen ;-)

Waar is jouw tiener goed in?

2008-11-19T15:46:00.004+01:00

Vraag je je soms ook wel eens af : "Wat gaat mijn zoon of dochter worden?" of "Zit mijn kind wel in de studierichting die bij hem/haar past?"

Hoe kom je erachter waar iemand goed in is en wat hij echt graag doet? In vorige posts hadden we het meerdere malen over de drie fundamenten voor geluk :

betekenisvolle relaties
zingeving
een doel

Uit onze enquête voor ouders die we vorig jaar deden blijkt duidelijk dat nagenoeg alle ouders willen dat hun kinderen gelukkig zijn.

In de post van vandaag willen we even dieper ingaan op het tweede fundament voor geluk nl. zingeving.

Wat geeft jouw leven zin?
Waar gaat je hart sneller van kloppen als je eraan denkt?
Wat geeft je de energie om door te gaan, ook als het eens wat moeilijker gaat?

Ook wij willen doen wat mogelijk is om onze dochter de kans te geven te ontdekken wat haar leven zin zou geven.

Toen we 4 jaar geleden naar Frankrijk verhuisden sprak onze dochter maar 3 woordjes Frans. Oui, Non en Funambule (koorddanseres, een erg nuttig woord).
Ze was aanvankelijk niet erg begeesterd van ons plan om dichter bij de natuur te leven en had zich voor de boekjes en spelletjes om Frans te leren niet echt geïnteresseerd.

Ondertussen heeft ze haar achterstand ingehaald en behaalt zeer goede resultaten voor Frans, Spaans en Engels. Ze ontdekte voor zichzelf dat ze vreemde talen snel kan leren en vindt er ook plezier in.

We werken momenteel aan een Franstalige blog over ons werk met paarden en mensen. Waar zouden we iemand vinden die ons kon helpen het videomateriaal van commentaren in het Frans te voorzien? (ons Frans is, zacht uitgedrukt, niet foutloos)
...
We vroegen Hannah of ze zin had om dit te doen en het antwoord was een enthousiast ja!

Vader en dochter gingen samen aan de slag en zonder ook maar één keer discuteren waren de commentaren op het eerste filmpje geschreven én ingesproken op minder dan een uurtje tijd.

Onze dochter is net als andere pubers niet altijd enthousiast om aan één van onze projecten mee te werken.
We ontdekten dat motivatie en inzet een kwestie waren van net datgene te vinden wat ze echt graag deed en ook aankon. Het was het goede moment en de goede opdracht die ervoor zorgde dat we op een prettige en constructieve manier konden samenwerken.

Elke mens, en dus ook elke tiener, is uniek. Ons onderwijssysteem is er, helaas, één waarin men het principe van de degradatie toepast. Wie graag zijn handen gebruikt wordt al snel naar "het beroeps" verwezen. Dat is jammer want hierdoor gaat veel talent, motivatie en inzet verloren.

Ouders en leerkrachten kunnen, door aandachtig te zijn voor de echte capaciteiten van jongeren, voorkomen dat deze hun motivatie verliezen.

Zingeving en passie zijn nauw aan elkaar verwant en eenieder die zijn talenten kan ontwikkelen heeft een goede kans om een zinvol leven te leiden en dus een gelukkiger mens te worden.

Het onderstaande filmpje werd door Hannah van commentaar voorzien en ingesproken.

No Shit? Nederlandse jongeren ondersteunen elkaar op shit.nl

2008-11-17T10:09:00.005+01:00

Alweer dankzij de nieuwsbrief van oudernet.be (echt de moeite, die nieuwsbrief!) las ik een verslag over de Nederlandse site, shit.nl.

SHIT staat voor SHare In Trust-pilot. Het idee werd bedacht door twee jongeren en is uitgewerkt door Bureau Jeugdzorg Utrecht en de Kindertelefoon. Op Shit.nl kunnen jongeren over hun problemen chatten met leeftijdgenoten en met vrijwillige hulpverleners. Deze vrijwilligers kregen een basisopleiding en het geheel staat onder toezicht van een professionele coördinator. Een mooi voorbeeld van wat we in vorige artikels een "veilige plek op het net" noemen.

Ik zou alle ouders aanraden om bv. het forum een keertje te bezoeken omdat het een interessant beeld geeft van waar tieners mee bezig zijn en welke problemen ze ervaren. Het project is nog maar een jaar oud maar het is duidelijk dat hulpverlening en ondersteuning via Web 2.0 een steeds grotere rol zal gaan spelen.

Dit initiatief geeft heel goed aan dat er behoefte is aan plaatsen op het internet waar kennis, levenservaring en betrokkenheid centraal staan.

Op shit.nl kunnen jongeren hun verhaal kwijt en vinden ze een luisterend en begrijpend oor. In het ganse verhaal is er , naar ons gevoel, een grotere rol weggelegd voor ouders van pubers.
Uit wat we zoal lazen op het forum blijkt overduidelijk dat de kloof tussen ouders en pubers overbrugd moet worden.

Het is geweldig dat jongeren bij elkaar terecht kunnen maar het is evengoed hoog tijd dat :

ouders hun levenservaring zouden delen om zo bij te dragen een het oplossen van problemen.
er gewerkt wordt aan een betere verstandhouding tussen ouders en tieners.

Deel 4 van het verslag over " Op het scherp van het net" een rapport van Child Focus :

2008-11-15T07:51:00.001+01:00

Wil je met het eerste deel beginnen? Klik hier

Wat is de norm?

Op het internet kan je anoniem blijven en jezelf onder een pseudoniem of nickname voorstellen. (dit is relatief omdat in principe je IP adres wordt geregistreerd).
Hoe dan ook, gevoelsmatig is de drempel om contacten te leggen lager dan in de fysieke wereld.

Deze (relatieve) anonimiteit maakt het ook mogelijk om vrijelijk te experimenteren. Dat doen jongeren in de echte wereld uiteraard ook maar de kans bestaat dat, door een gebrek aan feedback en normbesef de seksualiteit gebanaliseerd wordt.

Wij stellen ons hierbij toch de vraag in hoeverre dit niet in een breder maatschappelijk debat besproken moet worden? Een vervagend normbesef is een algemeen sociaal gegeven en het is vandaag de dag een opdracht voor elk individu om voor zichzelf normen en waarden te scheppen.

Bij het bepalen en vastleggen van deze waarden en normen kan coaching een belangrijke rol spelen. Een goed opgeleide coach stelt die vragen die je doen nadenken over datgene wat voor jou belangrijk is en waar jij je fysieke, mentale en emotionele grenzen trekt. Hij beschikt ook over een uitgebreid arsenaal aan "instrumenten" die je helpen om deze gevonden waarden te bevestigen en te implementeren in je leven van elke dag.

Ben je ouder, partner, opvoeder, medewerker ... het kennen en kunnen delen van je waarden en sterktes is de allerbelangrijkste troef die je in handen kan hebben. Zowel in de echte wereld als op het internet is het scheppen van een solide basis een garantie voor voldoening en veiligheid voor jezelf en je omgeving.

Child Focus raadt ouders aan om te praten met hun kinderen en om belangstelling te tonen voor hun ICT-activiteiten. Dit gaat uiteraard makkelijker als je kennis hebt van de nieuwe media en je je tiener ook kan waarderen voor wat hij/zij allemaal kan! Het valoriseren van wat jongeren kunnen en doen is een effectieve manier om de kloof tussen ouders en jongeren te verkleinen!

Verder is het ook aangewezen alert te blijven voor gedragsveranderingen bij jongeren. Als je zoon of dochter plotseling over meer geld beschikt zonder dat het zakgeld verhoogd werd dan wordt het tijd om op onderzoek te gaan.
De onderzoekers die het Child Focus rapport schreven geven aan over onvoldoende informatie te beschikken om een volledig beeld te geven van de virtuele prostitutie. Enerzijds omdat de jongeren zelf dit vaak niet als problematisch ervaren. (Soms is er zelfs sprake van een heus businessplan) Anderzijds omdat veel jongeren niet hun ware leeftijd vermelden en dus buiten de statistieken blijven.

Vergeet niet dat de puber die rustig in zijn eentje op zijn kamer achter het scherm zit de hele wereld virtueel rond kan reizen en overal mensen kan ontmoeten en alles kan zien!

Een reden tot paniek is er niet, voldoende redenen om aandachtig, waakzaam en open te blijven zijn er wel.

Wil je de andere delen van deze reeks lezen ? Klik hier om naar Deel 1 te gaan

Rapport Child Focus Deel 3 : Virtuele hulpverlening en preventie

2008-11-14T12:59:00.005+01:00

Klik hier om Deel 1 te lezen
Klik hier om Deel 2 te lezen

Deze derde post over het Child Focus rapport gaat over de virtuele hulpverlening. Hulp- en dienstverlenings-organisaties breidden hun diensten uit naar het internet en verlagen hierdoor de drempel naar jongeren die van deze diensten gebruik kunnen maken. Hoe deze organisaties te werk gaan en wat de verschillende vormen zijn van online dienstverlening wordt in het rapport duidelijk en technisch uiteengezet. Je vindt er ook een lijst van hulpverleningsorganisaties in Vlaanderen die online actief zijn.

Uit de ervaringen van hulpverleners blijkt dat er grenzen zijn aan virtuele hulpverlening. Jongeren blijken vooral advies en informatie te zoeken en minder vaak wordt er een effectief persoonlijk begeleidingstraject gevolgd.

Naar onze mening is dit een kwestie van ervaring, de virtuele omgangsvormen lopen tot op zekere hoogte gelijk met die in de fysieke wereld maar de nieuwe media heeft toch ook een aantal specifieke eigenschappen. Denk maar aan de mogelijkheid om verschillende identiteiten te creëren of het feit dat er geen "face-to-face" contact is.

Het spreekt ook vanzelf dat een geschreven communicatie (chatten of mailen) niet hetzelfde is als een persoonlijk gesprek. Zeker voor crisis-hulpverlening is het voor de hulpverlener niet eenvoudig om de emotionele of mentale toestand van de hulpvrager in te schatten. Het kunnen stellen van de juiste vragen en het interpreteren van geschreven berichten vraagt bijkomende inspanningen.

In de coachingpraktijk gebeuren wereldwijd bijna 80% van de coaching-gesprekken via telefoon of internet. Hooggekwalificeerde coaches bieden hun diensten (ook in crisis-situaties) aan top-managers en bedrijfsleiders aan.

Ironisch genoeg meldt het rapport ook dat er wat betreft prostitutie van meisjes op en via het internet weinig gedaan wordt omdat deze vorm van prostitutie geen overlast bezorgt. Van overheidswege zijn er hierdoor weinig middelen beschikbaar. De organisaties die hier rond werken houden zich dus bij de klassieke ondersteuning in de "reële" wereld. Enkele organisaties voor jongens in de prostitutie vormen hierop een uitzondering en zijn ook online actief.

Naast aanbevelingen en tips voor de hulpverleners en de gerechtelijke en politionele instanties geeft het rapport ook raadgevingen aan ouders en leerkrachten.

Er wordt op gewezen dat het aannemen van verschillende persoonlijkheden of avatars en de mogelijkheden om te experimenteren met zijn eigen profiel aan jongeren de kans geeft om zich bv. ouder voor te doen dan ze in werkelijkheid zijn. Als ouder kan je je kind erop wijzen dat de reacties hierop ook navenant zijn en of dat werkelijk is wat ze willen? Naar onze mening is dit ook zo voor de echte wereld. Enkele maanden geleden maakten we een youtube filmpje over pubers en sexy kleding. Klik hier als je dit filmpje wil bekijken.

In het gratis rapport voor ouders van pubers vind je tips en inzichten om van het internet een veilige en inspirerende plek te maken. Klik hier om het "Opus Magum voor ouders die vooruit willen" te downloaden.

Om "Op het scherp van het net" te downloaden, Klik hier

Rapport Child Focus "Op het scherp van het Net' Deel 2 : Gedragscodes, filter- en moderatiesystemen voor een veiliger internet

2008-11-12T13:06:00.007+01:00

Om Deel 1 te lezen : Klik hier

Het is in onze samenleving niet altijd duidelijk wat kan en wat niet kan en in de virtuele wereld nog veel minder aangezien er vaak niet eens fysiek contact is. Hoe ga je daar als ouder mee om? Het rapport stelt dat gedragscode, filtering en moderatie de drie belangrijkste zelfregulerende instrumenten zijn.

Daar zou je nog aan kunnen toevoegen dat de voorbeeldfunctie van ouders ook een grote rol kan spelen. Wat we doen en de manier waarop we dingen doen zal, of we dat willen of niet, onze jongeren onbewust aanzetten om in een bepaalde richting te evolueren. Welk soort internet-gebruiker ben je zelf? Ben je vertrouwd met het protocol en de gedragscodes op het internet? Het is nl. helemaal niet zo dat je weerloos bent overgeleverd aan spammers, loverboys of andere smakeloze figuren. Er zijn in de virtuele wereld net zo goed beleefdheidsregels en codes die ervoor zorgen dat men respectvol met zijn contacten kan omgaan!

Laat je niet wijsmaken dat het internet een soort ongecontroleerd Wild West is! Neen, het internet is wat jij en ik ervan maken! Doe de moeite om te leren omgaan met de functies en mogelijkheden van Web 2.0 en je zal merken dat er voldoende instrumenten beschikbaar zijn die u en uw tieners helpen om van het internet een veiliger en sociaal gegeven te maken. Terecht wordt er opgemerkt dat niet alle jongeren zich blindelings en willoos in seksueel grensoverschrijdende avonturen gaan storten. Door toenemende technologieën in de nieuwe media wordt de drempel weliswaar verlaagd maar we mogen onze tieners ook niet onderschatten. Met een kalme houding en gezond verstand bereik je veel meer dan wanneer je paniekerig probeert je kinderen van elk gevaar weg te houden.

In het rapport van Child Focus vind je een uitgebreid overzicht van de filter en moderatie-systemen en hoe ze functioneren. Verder in het rapport oppert men dat het profiel en de competenties van moderatoren strikter bepaalt zou moeten worden. Wij maken ons hierbij de bedenking dat er ook meer ouders en opvoeders aangemoedigd zouden moeten worden om een modererende functie uit te voeren. Je zou het kunnen vergelijken met bv. een jeugdbeweging waar gemotiveerde ouders en leiding de activiteiten begeleiden en ondersteunen.
Lees hierover meer in het "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen".

Klik hier om dit rapport GRATIS te downloaden.

Je kan in het Child Focus rapport ook alles lezen over wettelijke bepalingen en strafprocedures maar dat behoort niet tot het vakgebied van een oudercoach.

Wil je "Op het scherp van het net" downloaden? Klik hier

In deel 3 gaat het over de virtuele hulpverlening. Klik hier om verder te lezen

"Op het Scherp van het Net" een rapport van Child Focus over jongeren en prostitutie op het internet. Deel 1

2008-11-11T16:14:00.009+01:00

Via de Nieuwsbrief van Oudernet.be kon ik zonet het jongste rapport van Child Focus doornemen. De organisatie deed uitgebreid onderzoek naar alle vormen van prostitutie waarmee jongeren te maken kunnen krijgen.

Het is een uitgebreid rapport en een absolute aanrader voor ieder die met jongeren en internet te maken heeft.
Op deze blog voor ouders van pubers hadden we het al vaker over Web 2.0 en de nieuwe media. Ook in het "Opus magnum voor ouders die vooruit willen" komt dit thema ruim aan bod.

In de volgende posts gaan we dan ook graag dieper in op de bevindingen van het Chid Focus rapport om te kijken wat we als ouders actief kunnen ondernemen om het internet een veilige en leuke plek te maken.

Deel 1
Naast de "klassieke" vormen van betaalde seks neemt ook het aantal gevallen van seksueel misbruik via het internet toe. In het rapport vind je allerhande cijfers en statistieken, wetteksten en informatie over hulpverlening en opvang.

Wat ons vooral interesseerde zijn de hoofdstukken over het internet en de mogelijke risico's die jongeren er lopen.
Welke netwerken en sociale platforms zijn populair bij jongeren? Wie zijn de moderatoren? Wat kunnen ouders ondernemen om actief betrokken te geraken in de virtuele wereld.

Dit is een thema dat ook in het "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" aan bod komt. Hoe vinden we onze weg in de virtuele wereld zodat we onze kinderen kunnen inspireren en behoeden voor permanente mentale schade.
In het Child Focus rapport kan je lezen dat de "virtuele" seks meestal via webcam, chatten of GSM plaatsvind. Betrokkenen worden jarenlang achtervolgd door beelden die op het internet gaan rondzwerven. De gegevens over gsm- en internetgebruik zijn vrij spectaculair. Wie nog zou denken dat het internet een "randverschijnsel" is heeft het aardig mis.

Het is een absoluut pluspunt dat Child Focus in haar rapport geen kruistocht tegen het internet begint maar op zoek gaat naar manieren voor ouders en hulpverleners om actief deel te nemen aan Web 2.0
Ook de positieve aspecten worden belicht, het internet als bron van informatie en sociale interactie.
Verder bevat het rapport frappante onderzoeksresultaten en cijfers over seksualiteit in de virtuele wereld.

De meeste ouders waarschuwen hun kinderen voor de gevaren op het internet maar weten meestal niet hoe reëel die gevaren zijn en of hun tiener er al dan niet aan blootgesteld wordt.

Weet jij wat je tiener uitvoert als hij achter het scherm zit?

Uit onderzoek is gebleken dat hoe meer ouders betrokken zijn bij het internetgebruik van hun kinderen, hoe kleiner het risico op ongewenste en risicovolle contacten.

Wat ons ook opviel was de vaststelling dat jongeren via het internet de weg naar klassieke hulpverlening niet of nauwelijks vinden. Nog een extra motivatie om als ouder te investeren in kennis over Web 2.0!

En het blijft boeiend, in een overzicht van wat jongeren op ICT vlak het meeste doen kan je zien dat amper 9 % van de jongeren een eigen profiel, website, blog of foto-album beheert. De positieve aspecten van de persoonlijke groei liggen, volgens de onderzoekers, net in het experimenteren met de eigen persoonlijkheid en de mogelijkheid om deze in deze profielsites te testen en aan te passen.

We maakten ons de bedenking hoe het zou komen dat in verhouding maar zo weinig jongeren profiteren van deze mogelijkheden? Zouden ze wel weten hoe het werkt? Weten de ouders hoe het werkt? Weet jij bv. hoe je zelf een blog maakt? De meeste blogplatforms zijn gratis en het is leuk om te doen!

Heb je een boeiende hobby of een spannend beroep? Maak je interessante reizen of ben je dol op dieren? Waarom je ervaringen en kennis niet delen via een Youtube kanaal? Video's maken en editen is tegenwoordig niet meer zo moeilijk of duur en het biedt je een uitstekende gelegenheid om een waardevolle bijdrage aan het internet te leveren.

We zijn nog niet rond met de lezing van het Child focus rapport. In de komende posts volgt de rest van de bespreking. Wil je het rapport zelf doornemen? Klik dan hier

Lees verder

Deel 2 : Het compromis

2008-11-08T08:42:00.000+01:00

(door Karen Van Staeyen)

In het vorige artikel kon je lezen hoe ik door het toepassen van eenvoudige coaching-technieken een conflict tussen onze dochter (14) en de lerares Latijn aanpakte.

We kwamen tot het volgende compromis :

Als onze dochter zich in de klas rustig zou houden en de les niet meer zou storen dan zou de leerkracht van haar kant sowieso al minder tijd verliezen. Ze zou dan meer opdrachten geven aan die leerlingen die dat willen en sneller klaar zijn. Niet zomaar wat extra vervoegingen maar bv. literatuur over cultuur en geschiedenis van de Romeinen. De dialoog was op gang en leerkracht en leerling waren vol enthousiasme aan het bespreken naast welke klasgenootjes ze zou kunnen zitten om aan de verleiding van het babbelen te weerstaan.

Op een half uurtje waren we rond waarbij ik er goed op gelet heb om alle gemaakte afspraken aan het einde van het gesprek te herhalen en beide partijen aan hun engagement te herinneren. Alvorens te vertrekken stelde ik ook nog voor om elkaar begin volgend jaar terug te ontmoeten om de resultaten te evalueren.

Ik heb er alle vertrouwen in dat we een goede basis voor positieve verandering hebben gelegd. Samen met coach Ronny had ik dit gesprek voorbereid en zijn ondersteuning heeft ervoor gezorgd dat ik rustig en zelfverzekerd kon luisteren en helpen.

Ik houd u op de hoogte van de vorderingen en wens aan al onze bezoekers een prettig en liefdevol weekeinde!

Hoe los je een conflict tussen jouw tiener en een leerkracht op?

2008-11-07T17:28:00.006+01:00

(door Karen Van Staeyen)

We zijn net terug van enkele dagen Vlaanderen. Het was een prettig en zinvol bezoek aan ons vlakke landje. Naast het weerzien met familie en vrienden ontmoetten we ook de Opvoedingscoach Jan Jacobs. De plannen voor samenwerking en het organiseren van trainingen vanaf volgend jaar werden geconcretiseerd maar daarover later meer. (Meer bepaald van zodra de coach voor ouders van pubers hersteld is van een flinke Belgische verkoudheid)

Door de drukte was ik het al bijna vergeten dat ik een afspraak had met de lerares Latijn van onze 14-jarige dochter. Deze jonge leerkracht wilde me absoluut spreken over het negatieve gedrag van onze dochter tijdens de les Latijn. Dus, om 5 u stipt was ik op het college voor een gesprek. Ter voorbereiding had ik bij dochterlief al gepolst naar de reden voor haar ongewenste gedrag. Tot nu toe had ze nog nooit opmerkingen over gedrag gekregen dus waren we wel benieuwd wat de oorzaak van het conflict zou kunnen zijn. Volgens onze dochter gaan de lessen te traag en verveelt ze zich zodat ze gaat babbelen en giechelen met andere leerlingen. Het spreekt vanzelf dat de leerkracht hier niet van gediend is maar ze slaagt er niet in het probleem op te lossen en de orde te herstellen. De sfeer is gespannen als ik we elkaar in de hal ontmoeten.

Uitdaging
Tijdens dit gesprek paste ik enkele (eenvoudige) regels van coaching toe. Het werd een constructief gesprek met concrete resultaten.
Hoe heb ik het aangepakt?

Ten eerste heb ik de leerkracht het woord gegeven en haar laten vertellen wat het probleem was. Zonder haar te onderbreken heb ik aandachtig naar haar verhaal geluisterd. Toen ze klaar was vroeg ik haar of ze er zelf een idee van had wat de reden zou kunnen zijn voor het slechte gedrag. Ze had er geen idee van.

Zonder partij te kiezen voor één van beide "kemphennen" heb ik het probleem van onze dochter uitgelegd. In plaats van lang en breed in te gaan over de kwaliteit en het ritme van de lessen heb ik haar betrokken bij het probleem van leerlingen die in sommige vakken meer begaafd zijn en dat het wel vaker voorkomt dat bij gebrek aan boeiende uitdagingen zo'n leerling de klas gaat storen.

Ik liet haar de mogelijkheid om hier zelf oplossingen voor te bedenken waardoor ze zich persoonlijk betrokken en gewaardeerd voelde. Ik vroeg haar hoeveel marge ze had om de wat snellere leerlingen extra input te geven. Of het in een constructieve sfeer mogelijk zou zijn dat de snellere leerlingen de minder snelle een handje zouden kunnen helpen zodat ze zich betrokken voelden.

Naar onze dochter toe was het argument dat haar gedrag het ritme nog meer vertraagde een schot in de roos, zo had ze het nog niet bekeken. Dat ze mede verantwoordelijk was voor een slechte sfeer en heel veel tijdverlies kon ze begrijpen. In deze opbouwende sfeer kreeg zij ook de kans om met enkele voorbeelden uit te leggen wat ze bedoelde en doordat de leerkracht zich gerespecteerd wist kon ze ook luisteren en begrip tonen voor het feit dat bv. het urenlang verbeteren van huistaken op den duur vervelend was. Ze gaf ook toe achter te lopen op de leerstof.

Een compromis was in de maak ... Klik hier om verder te lezen

Hoe dit compromis eruitziet kan je lezen in de volgende post. Via onze RSS feed (linkerkolom) blijf je op de hoogte van onze posts via e-mail.

De Nieuwe Helden

2008-10-27T15:28:00.002+01:00

We kunnen er niet meer omheen. Het is crisis en iedereen deelt, op zijn manier, mee in de klappen. Over de financiële crisis willen we het hier niet hebben. Wel over de gevolgen van de sociale crisis die volgt op de economische moeilijkheden.

Wat tot voor kort nog zeker was is dat vandaag niet meer. Niemand weet precies wat de toekomst zal brengen en welke impact dit zal hebben op ons dagelijks leven en, meer bepaald, op de opvoeding van onze kinderen.

Wat is er nodig om het hoofd te kunnen bieden aan de crisis die we nu meemaken? Hoe leggen we aan onze kinderen uit dat er geen materiële overvloed meer is? Hoe sterk is het sociale vangnet dat de overheid ons biedt? Kunnen we er gerust in zijn dat er voldoende middelen van overheidswege beschikbaar zullen blijven om iedereen te ondersteunen? En wat indien dit niet het geval is?

De Super Helden
Strip- en filmhelden als Superman, Spiderman, Batman enz. beschikken over bovenmenselijke eigenschappen. Ze redden belangeloos mensen en aarzelen daarbij niet om hun eigen leven op het spel te zetten. Ze zijn als het ware als "held" geboren.
Maar wie van ons is zo'n held met super-kwaliteiten? Zou het wel verstandig zijn om te wachten tot we door zo'n superheld gered worden? Wordt een "held" als "held" geboren of is het eerder een kwestie van vorming, situatie en waarden die men meekrijgt in de opvoeding?

Nieuwe noden
Een crisis is geen aangenaam gegeven, ik hoorde nog niemand verkondigen dat hij gelukkig is met de situatie in de wereld. Anderzijds is deze crisis wel een opportuniteit om stil te staan bij ons systeem van waarden en normen. Wat hebben we echt nodig om gelukkig te zijn? Zouden we aan onze kinderen kunnen overbrengen dat er voldoening en vreugde te vinden is in alledaagse "heldendaden"? Het ontstaan van nieuwe noden houdt ook in dat we een kans krijgen om solidariteit en actieve betrokkenheid te belonen. Je moet geen superman of -vrouw zijn om het bv. op te nemen voor iemand die op school gepest wordt. Om vrijwillig iemand te helpen of in de bres te springen als iemand het moeilijk heeft. Niet omdat het "moet" maar omdat het een goed en waardevol gevoel geeft.

Erfenis
Zowel in de "echte" als in de virtuele wereld kunnen we "goede daden" waarderen. We kunnen als ouders het voorbeeld geven en elke kans, hoe onbeduidend ze ook mag lijken, aangrijpen om een positieve bijdrage te leveren aan de samenleving.

Het zijn de kleine daden van elke dag die ons zullen helpen om gesterkt uit de crisis te komen. Samenzijn geeft zin aan ons leven. Uit vriendschap, liefde en genegenheid maar ook met een hoger doel voor ogen. Wanneer we erin slagen elke jongere ervan te overtuigen dat hij/zij een held kan zijn ook al beschikt hij niet over buitengewone eigenschappen, dan is dit wellicht de grootste erfenis die we onze kinderen kunnen meegeven.

"En in het bos daar zit de ... oudercoach"

2008-10-24T12:27:00.007+02:00

In een post van enkele weken geleden hadden we het over "samen". De titel was "Samen is de wortel van ons bestaan". We leven hier tussen bossen en velden, vaak heel idyllisch ... soms ook confronterend. De natuur is prachtig maar heeft ook zijn eigen regels en die komen ons, mensen, niet altijd goed uit.

Zo vielen er een tijdje geleden enkele bomen op de omheining van een paardenweide. En die moesten verwijderd worden. Een heel karwij want ze moeten in stukjes gezaagd worden en dan weggedragen, gehakt en gedroogd om als brandhout gebruikt te worden. Het kruin en de vermolmde stukjes worden ter plaatse verbrand.

En zo komt het dat de oudercoach enkele dagen niet achter het scherm zit te werken. Met alle beschikbare krachten wordt dit klusje geklaard, iedereen die kan helpt.
Het is een fijn gevoel dit aan onze dochter te kunnen meegeven. Ze zit nu wel op school maar het beeld van ouders die samen aan het werk zijn zal ze altijd kunnen meedragen. Samen kan je zoveel meer, gaat alles zoveel sneller en krijgt zoveel meer betekenis.

Hannah's Opa was ook van de partij en sleurde dapper mee.

Een leven zonder excuses

2008-10-22T11:35:00.006+02:00

Heb jij soms ook een goede reden waarom je niet in actie schiet? Een gevoel minder te hebben dan anderen die het zoveel beter lijken te doen? Dat andere tieners wél naar hun ouders luisteren? Dat de ex wél wil samenwerken om je tiener op te voeden? Dat als je alleen maar een beetje groter inkomen zou hebben dat je dan veel problemen zou kunnen oplossen?

Ik moet erkennen dat er momenten zijn dat ik met een ja op één van deze vragen antwoord. Soms heb ik het gevoel dat anderen bevoordeeld zijn en dat ik een oneerlijk tekort heb op een bepaald gebied. Dat moet niet altijd fysiek zijn. Het kan ook zijn dat je het gevoel hebt dat de opvoeding die je zelf hebt gehad je nu tegenhoudt om vooruit te komen. Het kan ook zijn dat je een zware tegenslag nog niet te boven bent gekomen. Dat het is omdat je werkloos of gescheiden bent en je het leven waarvan je droomde niet kan leven.

Maar het is niet omdat je een zware periode door moest of een tegenslag te verwerken had dat je in een hoekje moet kruipen. Het leven heeft nog zoveel te bieden, er ligt iets groter en beter op je te wachten.

Je mag dan niet over dezelfde eigenschappen beschikken als een Bill Gates, Moeder Theresa of Madonna, of niet over de looks van een fotomodel of sportman. Als je gelooft in een beter leven en je niet overgeeft aan negatieve gedachten over jezelf, je kinderen en de toekomst dan ga je constructief denken en krijg je inzicht in nieuwe kansen. Wat je daarvoor nog als een tekortkoming zag kan dan een voordeel worden.

Zoveel ouders hopen en wachten op betere tijden of tot hun God alle obstakels voor hen zal opruimen om zo een hemelse toekomst tegemoet te kunnen gaan. De sleutel naar succes, ook in je opvoeding, is nu aanvatten en je niet meer laten verleiden excuses te verzinnen.

"Don't judge day by the harvest you reap, but by the seeds you plant." (Robert L. Stevenson)

Hoe zou je leven er uitzien wanneer je elke ongehoorzaamheid van je puber zonder schaamte of gevoel van mislukking zou kunnen benaderen?

Wijsheid komt met de jaren...

2008-10-21T12:56:00.007+02:00

2500 jaar geleden stelde Conficius het zo : "Is het beter om een kleine kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken?"

Wanneer je aan mensen vraagt wat deze vraag voor hen betekent antwoorden sommigen dat het belangrijk is om door te bijten ook in moeilijke tijden. Anderen zien in het licht een metafoor voor zelf goede dingen naar deze wereld te brengen. Weer anderen geloven dat ook kleine dingen de wereld kunnen veranderen of dat we geen stap verder komen door het vervloeken van wat er mis gaat in deze wereld.

De interpretatie van een quote vertelt veel over de waarden en normen van de persoon die de verklaring gaf.

Wanneer ik m'n laatste berichten op deze blog en de hoofdstukken over het internet in 'Opus Magnum voor ouders die vooruit willen' lees dan zie ik in de duisternis de afwezigheid van volwassenen die bereid zijn om hun verantwoordelijkheid op te nemen.

Het is vijf voor twaalf willen we onze tieners een verantwoordelijkheidsgevoel meegeven, het is nu of nooit. Als ouders kunnen we dit virtuele paradijs helpen scheppen, door de schoonheid aantrekkelijk te maken. Planten in onze moestuin groeien als we ze voldoende licht geven door te wieden.

“I will not let anyone walk through my mind with their dirty feet.” Mahatma Ghandi

Vergeet wat je moeder altijd zei!!!

2008-10-17T09:27:00.006+02:00

Wilt u weten waar jongeren naartoe gaan, dan is het belangrijk om dat zelf uit te zoeken. U moet in contact komen met andere ouders die hun weg reeds gevonden hebben in de virtuele uitgaanswereld van de jeugd. Ouders die een oogje in het zeil houden en kunnen ingrijpen als er dingen gebeuren die onze kinderen in gevaar brengen.

U kan niet buiten deze virtuele wereld blijven als u uw kinderen wilt opvoeden. Als we er niet voor zorgen dat jongeren een plaats hebben waar ze naartoe kunnen gaan zullen ze gaan rondhangen. Net als in de echte wereld is het onze verantwoordelijkheid die ontmoetingsplaatsen te voorzien. Net als in het echte leven waar we jongeren voorzien van speelpleinen en sportterreinen. Op dezelfde manier kunnen we virtuele plaatsen voorzien die cool zijn zodat onze tieners niet hoeven rond te hangen op commerciële en manipulatieve plaatsen.

Een grote kruistocht tegen het internet zal u geen stap dichter bij de bescherming van uw kind brengen. Het internet is er en het zal een steeds belangrijkere plaats gaan innemen in ons leven.
Bereidt u dus voor.

Het internet afbreken en ridiculiseren zal uw tiener er niet toe aanzetten om vanachter het scherm te komen. Waarom zouden we, als ouders, onze knowhow en levenservaring niet delen via het internet?

Wanneer je mensen macht en vrijheid geeft zonder toezicht kunnen er gruwelijke dingen gebeuren. Onderzoek van Philip Zimbardo heeft dit aangetoond.

Des te langer we tieners en jonge mensen de kans geven om niet-ontdekt te worden des te groter wordt het risico op ongewenst gedrag. Moeten we dan overal controle-mechanismen inbouwen?

Neen, we moeten aanwezig zijn. Het 'leven' op het internet op een collectieve wijze bekijken. Het is niet die ene tiener die een vriendinnetje dwingt om hem naakt foto's door te spelen. Het werkelijke probleem is het vacuüm dat ontstaat in een systeem zonder visie. Hebt u als ouder een visie op de toekomst van het internet?

Ik wel, het internet zal een steeds belangrijkere plaats innemen in ons leven. Onderwijs zal steeds vaker via het internet gebeuren, communicatie ook. Vriendschappen zullen ontstaan en mensen zullen samenwerken in virtuele ontmoetingsplaatsen... als we allemaal ons steentje bijdragen. Want vrijheid vraagt om verantwoordelijkheidsgevoel en dat hebben tieners nog niet ontwikkeld.

Laten we het internet aan Lucifer over of maken we er samen een virtueel paradijs van, that's the question!? Let's get involved, vergeet wat je moeder zei : "Bemoei je met je eigen zaken!!!"

Onze jeugd, de mensheid zijn mijn zaken.

De rechtvaardige Avatar

2008-10-16T11:27:00.013+02:00

Uw puber zit op het internet, dus in de virtuele wereld. Laat ons het woord virtueel even vergeten. Stop even te denken als een bezorgde ouder, maar stel u voor dat u net verhuisd bent naar een vreemde stad en u wil op ontdekkingstocht gaan.

U kijkt eerst wat rond op zoek naar aanknopingspunten. Dan begint u mensen te ontmoeten die u in deze vreemde stad verder helpen. U leert iemand kennen in een sportclub waarmee het klikt. Jullie hebben dezelfde ideeën en interesses.

Na verloop van tijd hebt u, laat ons zeggen, behoefte aan een loodgieter omdat de kraan lekt. U vertelt uw nieuwe vriend van uw probleem en die vertelt welke loodgieter bij hem al goed werk leverde. Gaat u dan nog altijd een loodgieter in de Gouden Gids zoeken? (denk eraan u bent net naar een nieuwe stad verhuisd)

Neen toch, u geeft de loodgieter van uw vriend een kans.

Op dezelfde wijze kan u te werk gaan op het internet. Door te participeren kan u uw kind begeleiden. Andere online ouders zullen hun ervaringen met u delen. Waar ze hun kinderen vandaan houden, hoe ze dat doen of gedaan hebben enz.

Forums en communities als Facebook, Hyves en Netlog zijn ontmoetingsplaatsen waar je mensen met gelijklopende interesses en belangen kan ontmoeten.

Ontmoetingsplaatsen voor jongeren in de echte wereld worden gecontroleerd en georganiseerd door volwassen mensen. (Jeugdclubs, jeugdbeweging, concerten, jeugdkampen etc.)
U kan de verantwoordelijke van bv. een jongerencafé benaderen als u hoort dat er te veel alcohol of drugs gebruikt worden.

We zijn allemaal jong geweest en we kunnen begrip tonen voor de behoefte van jongeren om hun grenzen af te tasten.

Maar wanneer het uit de hand loopt hebben jongeren volwassenen nodig om alles weer in goede
banen te leiden.

Waar zitten die 'virtuele' volwassenen of Avatar-18+ die onze jongeren kunnen begeleiden? Wie is die 'Rechtvaardige Avatar'?

Jij en ik, samen maken we van het internet een betere plaats voor onze kinderen.

Lees verder in 'Opus Magnum voor ouders die vooruit willen' of kom morgen even terug.

PS. gisteren hadden we problemen met het internet en volgende week zal er geen elektriciteit zijn de eerste drie dagen van de week tussen 8 en 12, wij zijn verwittigd!

Bouw je eigen internet Imperium

2008-10-14T08:52:00.007+02:00

Veel ouders staan aan de zijlijn en begrijpen niets van de aantrekkingskracht die het web op hun kinderen heeft.

Dat hoeft niet zo te zijn.

Het zou beter zijn wanneer dat niet zo was.

Een uittreksel uit 'Opus Magnum voor ouders die vooruit willen' :

Om te begrijpen wat tieners ertoe aanzet om op het net aanwezig te zijn maken we de volgende vergelijking :

Stel u even voor dat het internet een grote stad is. Net als in een stad zijn er een heleboel plaatsen, wijken, winkels, cafés die u kan bezoeken.
Ebay is de rommelmarkt, Wikipedia is de bibliotheek, Amazon is de boekwinkel, Youtube de bioscoop, pornosites de "rosse buurt". Er zijn krantenwinkels waar je het laatste nieuws verneemt, blogs zijn de praatcafés waar mensen hun gedachten delen, er zijn sociale ontmoetingsplaatsen als Hyves, Facebook, Myspace, Netlog, Second world enz.

Er zijn veilige en gevaarlijke plekken, je kan er je geldzaken regelen, gokken, pokeren, daten ...

Je kan nu het vervolg lezen in 'Opus Magnum voor ouders die vooruit willen' of kom morgen terug naar onze blog voor deel 2

Tot morgen, Coach Ronny

Weekend ideaal moment om de familiebanden aan te halen.

2008-10-10T16:11:00.009+02:00

80% van alle mensen die verklaren gelukkig te zijn vinden dit geluk in hun familie.
Ze zien zichzelf als leiders van hun gezin en voelen zich verantwoordelijk voor het in stand houden en versterken van deze banden.

Dat is natuurlijk allemaal gemakkelijker gezegd dan gedaan in deze hectische tijden. Toch hoeft het allemaal niet zo gecompliceerd te zijn en veel minder tijdrovend dan de meeste ouders geloven. Ik geef hier een aantal tips die je kan gebruiken.

1. Samen eten, soms is het moeilijk om allemaal altijd samen aan tafel te gaan. Misschien is het al een tijdje geleden dat er nog eens samen gegeten werd en voelt het een beetje vreemd aan om iedereen te overtuigen... Organiseer eens een brunch en die hoeft niet thuis te gebeuren. Kan best op een leuke locatie. Of ga picknicken.

2. Maak een planning, je kind heeft nu een eigen agenda, je kan een tiener niet meer zomaar optillen en meenemen. Daarom is het belangrijk om je tiener op voorhand te laten weten wat de planning voor de week of het weekend zal zijn. Wij gebruiken een bord en schrijven met krijt, lekker uit de mode ;-) maar het werkt. Plan en zorg ervoor dat je tiener de planning ook leest, is er protest zoek dan samen een beter moment.

3. Reserveer een up-date moment voor heel de familie, dit kan bij het thuiskomen zijn, of tijdens de maaltijd of voor het slapen gaan ... jij deelt mee hoe je vorderingen maakt in het leven en op je werk en vraagt je tiener hoe het geweest is op school. Deze gelegenheden geven je de mogelijkheid om tip 4 toe te passen

4. Ieder mens hunkert naar appreciatie, jouw tiener ook. Focus op positieve dingen en organiseer een moment om dit succes, hoe klein ook, te vieren. Onze hersenen maken dan positieve associaties en zetten ons aan om hetzelfde gedrag te herhalen.

5. Denk aan je zelfzorg, opvoeden is een job met veel verantwoordelijkheid. In het bedrijfsleven zijn pauzes verplicht, jij moet jezelf ook verplichten om zo nu en dan eens een pauze te nemen. Zonder pauze staat de boog altijd gespannen en raak je oververmoeid. Hoe beter je voor jezelf zorgt hoe beter je als ouder kan functioneren.

6. Hanteer de metafoor van een schip om huistaken te verdelen, iedereen krijgt een lijst met taken toegewezen en moet die ook uitvoeren. Spreek af wanneer ze uitgevoerd moeten worden en wanneer ze afgewerkt moeten zijn.

7. Verras hen door hen te helpen bij een taak, of help ze om ze sneller en beter af te werken.

8. Vraag je tiener waarmee je kan helpen. Gaat je tiener op uitstap, of logeren bij een vriend steun hem/haar bij de voorbereidingen. Het geeft je tiener het gevoel dat je hen waardeert en dat je zijn/haar zin voor initiatief kan appreciëren.

9. Maak een lijst met dingen en waarden die voor je belangrijk zijn, giet ze in een familiemissie en deel die met je tiener.

10. Laat hen vragen stellen over je missie, vraag hen hoe ze erover denken en wat ze zouden willen toevoegen. Zet dan alles op papier en werp het in de prullenmand ;-)... Of beter hang het aan de deur van de ijskast of op een ander goed zichtbare plaats en hou de communicatie over de missie gaande.

Prettig weekend,

Ps. Wij gaan morgen lekker paardrijden en zondag naar een biobeurs in Saint-Lizier.

Transcenderen naar een hoger niveau.

2008-10-09T13:03:00.006+02:00

Voor je zou beginnen denken dat ik vanaf nu nog enkel in een oranje gewaad, met een kaalgeschoren hoofd op deze blog zal verschijnen... wil ik je geruststellen... ik blijf met beide voeten op de grond. Maar ik wil je in deze post wel verklappen hoe je boven het dagdagelijkse kunt uitstijgen....

Laat het me even uitleggen.

Transcenderen betekent volgens 'van Dale' : - uitreiken boven, met betrekking tot de menselijke beperktheid, grenzen verleggen; op een hoger plan brengen.- De lancering van het 'Opus Magnum voor ouders die vooruit willen' was fenomenaal, meer mensen hebben het E-boek gedownload in een paar uren tijd dan het aantal mensen die de "Zeven Gouden Tips" verspreidt over een periode van anderhalf jaar.

Ook van het vragen-formulier wordt gebruik gemaakt. Ik wil iedereen danken voor het enthousiasme. Het helpt ons om onze missie bij te sturen zodat we ouders met pubers steeds beter kunnen helpen.

Want wat is meer bevredigend en stimulerend dan nieuwe hoogtes te bereiken? Dat jullie, ouders, in het boek waardevolle en veranderings bevorderend materiaal hebben gevonden is voor ons het allerbelangrijkste!!!

MAAR zoals ik in de post van gisteren schreef, theorie is heel mooi ... de kennis in praktijk brengen blijkt vaak een stuk moeilijker.

"The first step is to fill your life with a positive faith that will help you through anything. The second is to begin where you are." (Norman Vincent Peale)

Een visie of een familiemissie zijn noodzakelijk omdat iedereen dat vertrouwen zo nodig heeft, in deze barre en onzekere tijden. Geloof en hoop voor jou, maar ook voor je kinderen helpen ons op het pad te blijven.

Uit een onderzoek gedaan in Engeland blijkt dat één van de belangrijkste pijlers voor geluk : een 'hoger doel hebben' is. Een visie of een familie-missie is zo belangrijk omdat het je helpt je emoties en gedachten op een rijtje te zetten en te houden. Kinderen zijn vanuit een overlevingsinstinct zeer gevoelig voor onze emoties. Jouw emoties (en die van je partner) zijn voor hen zo belangrijk dat ze ze weerspiegelen en soms zelfs uitvergroten.
Wanneer je onzeker bent wordt je kind daardoor beïnvloed.

Wat is jouw visie of familiemissie?
Welke actie ga je vandaag ondernemen om je een stap dichter bij de realisatie ervan te brengen?

Ik weet wat ik vandaag ga doen. Ten eerste : M'n computer afsluiten 10 minuten voor ze van school komt, zodat m'n hoofd vrij is en ik er 100% voor haar kan zijn. Om naar haar verhaal luisteren en haar te helpen uit te vinden wat ze nu werkelijk graag voor haar verjaardag zou willen krijgen. En ten tweede : Gisteren vroeg ze om nog eens samen met de speelconsole te spelen, zoals vroeger. Maar ik was te moe, teveel hout versleurd, dus vanavond hou ik vrij voor haar.

Als u het "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" nog niet hebt gelezen, klik dan hier
om het te downloaden.

Samen is de wortel van ons bestaan.

2008-10-08T20:00:00.008+02:00

Deze morgen hadden we een afspraak met de tandarts omdat het apparaat van onze dochter, bij een partijtje judo los was gekomen. Dus wij hop naar Toulouse om 'het ding' (ik bedoel het apparaat) weer vast te kleven. Wij gaan niet zo vaak naar Toulouse omdat we elke dag dat we hier op het land mogen leven daar ook echt van genieten.

Voor onze tiener is de stad natuurlijk het grote avontuur en hier botsen onze belangen wel eens. Zo ook vandaag, nog voor we het goed beseften was het lijstje verdubbeld in lengte. Nog even naar IKEA voor een nieuwe kast voor op haar kamer en misschien konden ook nog wel even langs de MC Donalds gaan want dat was ook weeral bijna een jaar geleden... en och ja omdat het toch bijna haar verjaardag was konden we misschien even langs de schoenwinkel want ze zou toch zo graag hoge zwarte laarzen hebben.

Wanneer ik hierboven schreef dat ik elke dag dat ik niet in een stad ben geniet bedoelde ik eigenlijk dat ik niet graag winkel, EERLIJK? Dat ik een hekel heb aan winkelen, maar onze dochter niet en wanneer ze in de buurt van een verzameling winkels komt dan gebeurt er iets met haar. Het is moeilijk te omschrijven maar het is een bovenmenselijke drang die haar aanzet om ons in om het even welke richting te duwen. Niet helemaal om het even... van de ene winkel naar de andere ;-)

Zo ook vandaag een overvolle agenda, te vaak toegezegd en toen was het op ... de spanning om te snijden en alledrie teleurgesteld naar huis.

Onze kinderen zijn als een spiegel en soms een vergrootglas voor onze emoties. Ze pikken haarfijn onze emoties op en sturen ze versterkt en soms buiten proportie terug. Soms komt dat hard aan.

Maar, zoals ik in het Opus Magnum voor ouders die vooruit willen schreef -voor een kind telt het nu veel meer dan de toekomst. En het moment we ons daaraan konden overgeven viel alle stress van ons af. Onze visie is initieel goede ouders zijn en dat is alles. Wij zien onszelf als mensen die zich vrij uitdrukken, met respect voor anderen en van het leven genieten. Voor ons was in de natuur wonen een voorwaarde om op deze wijze te kunnen leven. Telkens we verzanden in een negatieve stroom zouden we daar naartoe moeten gaan, en dat hebben we vandaag gedaan.

Wanneer we ons als ouders moe en geënerveerd voelen, we de richting even kwijt zijn dan pikken onze kinderen dat op en maken het er alleen maar erger op. Ze zoeken leiding bij ons. Op die manier kunnen we hen onze liefde tonen. We geven ze zo een gevoel dat ze belangrijk zijn en dat we van ze houden.

Dit zijn foto's van vandaag... de filter voor het regenwater moest vervangen worden en we hadden een paar bomen te rooien. Toen onze dochter vroeg of ze moest helpen hebben we haar zonder voorwaarden de keuze gelaten...

Het is zover!

2008-10-06T18:58:00.004+02:00

Het "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" is gepubliceerd!

Brandt u ook van nieuwsgierigheid? Ga dan snel hiernaartoe!

V-day!

2008-10-03T08:49:00.005+02:00

Deze morgen veerde ik opgeschrikt wakker, wreef m'n ogen uit en keek verbaasd in het rond. Een gegil had mij uit mijn slaap gehaald. Onze dochter staat elke schooldag 10 minuten vroeger op dan wij. Een afspraak die we in het leven hebben geroepen om haar extra tijd in de badkamer te geven.

Het was tien na zeven en het was haar stevig stemgeluid dat me beroofd had van de laatste tien minuten voor onze wekker zou afgaan. Ze holde lachend de trap af het grote 'V'-woord brullend.

Het woord verliet haar nog wat schor van de slaap met de kracht van een goed op dreef zijnde Flamenco zanger.

"VRIJDAG! VANDAAG IS HET VRIJDAG!!!!"

Wat een fantastisch woord... VRIJDAG.

Herinnert u zich nog? De laatste dag van de week wanneer u nog op de schoolbanken zat?

Spijtig genoeg heeft dit woord voor zoveel ouders alle betekenis verloren. Het is rampzalig dat het unieke vrijdag-gevoel voor de meeste ouders totaal uit hun drukke leven is verdwenen.

En toch, voor de hierboven beschreven slaven van een overvolle agenda, net als bij schoolgaande jeugd is er aan het einde van elke week een vrijdag. Deze komt onverbiddelijk, om het even wat u doet of niet doet. Voor de meeste ouders is vrijdag een dag als een andere geworden, verder ploeteren is een gewoonte geworden.

Maar wat betekent vrijdag ...

Vrijdag is vrij zijn van zorgen
Vrijdag is leuk, dat zou elke dag zo moeten zijn.
Vrijdag geeft zin aan het leven.
Vrijdag revitaliseert.
Vrijdag-gevoel voelt fantastisch.

Elke dag kan een vrijdag zijn. Het is een dag die symbool staat voor succes en het gevoel van een beloning voor alle inzet van de voorbije week. Het is het moment van de week om bij de eindstreep "VICTORIE" te kraaien en op adem te komen van uw inspanningen.

Ik ben ervan overtuigd dat u het andere 'V'-woord al vaak hebt gebruikt wanneer u tracht vooruit te komen met uw opvoeding... Helaas kan zo één woord het ganse verloop van uw dag bepalen.

In mijn coaching praktijk heb ik gemerkt dat veel ouders het unieke gevoel dat samengaat met het vrijdag-gevoel totaal verloren zijn. Het lijkt wel of het opvoeden van hun puber een eindeloze strijd is geworden, waar geen moment van rust meer beleefd wordt om even op adem te komen.

Maar als u geen eindstreep voor de dag of week hebt bepaald wanneer weet u dan dat u de streep hebt bereikt? Hoe zou u dan uw inspanningen kunnen evalueren en valideren?

En U? Hoe vaak ervaart u het vrijdag-gevoel nog nu u ouder van een puber bent?

Wanneer hebt u zich nog eens lekker ontspannen, gewoon tijd genomen om niets te doen?
Wanneer hebt u zich nog eens werkelijk verfrist gevoelt, als een fris drankje op een terrasje op een warme zomerdag?
Wanneer hebt u voor het laatst tijd gehad om nog eens lekker op te laden, een goed boek gelezen of naar een spa geweest?

Stel dat u morgen weer tijd zou hebben om u te ontspannen, verfrissen en op te laden. Hoe zou u zich dan voelen?
In het "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" leg ik u uit hoe u meer tijd voor uzelf kan maken door efficiënter op te voeden.

"Ik had geen enkel uitzicht meer, mijn leven was verzand..."

2008-10-02T09:02:00.002+02:00

Vroeger vond ik dit een prachtig lied van Freek de Jonge. In het lied bezoekt hij een waarzegster die in de lijnen van zijn hand een eindeloze muur ziet. Het is dezelfde muur die we in de loop der jaren rond ons optrekken en die ons het uitzicht op een betere toekomst ontneemt.

Zo is ook de financiële crisis een muur van beperkingen, ze ontneemt ons elk uitzicht op een mooiere toekomst. Maar moeten we daarom gaan zitten mokken met onze benen opgetrokken en de rug tegen deze koude muur?

De muur afbreken ?

"Het is je hele leven vechten met je rug tegen de muur" zingt hij. Ik wil niet m'n hele leven vechten met m'n rug tegen de muur en als ik kan wil ik iedereen helpen die net als ik niet wil vechten tot hij/zij neerzakt aan de voet van de muur.

"In het andere hand heeft hij een ei en uit dat ei komt een vogel" Het symbool voor de vrijheid. We zijn allemaal zo'n vogel diep in ons hart. Maar de vogel zit opgesloten in een klein hok, ergens kwijt geraakt in de rommel op een zolder.

Maar als we diep in ons hart kijken weten we dat deze vogel leeft, dat we hem kunnen terugvinden en weer vrijlaten. Zodat we weer over de muur kunnen kijken. De muur van onze beperkingen.

Waar komt die muur eigenlijk vandaan?

Ooit leefde u zonder die muur, als kind was het leven één groot avontuur, zonder grenzen, een ontdekkingsreis in een wonderland. Uw puber wil dit land niet verlaten. Kan u hem/haar dat kwalijk nemen?
Stel u even voor dat uw muur u niet meer zou beperken... wat een creativiteit en inspiratie er dan zouden vrij komen.

Het hoeft enkel weer vrij te komen, net als de 'vogel'. Misschien gelooft u mij niet en denkt u : "eens kwijt, voor altijd verloren".

Ik heb twee bewijzen dat u deze creativiteit niet kan verliezen.

1. U hebt het waarschijnlijk al wel eens meegemaakt (of op zijn minst iemand gekend die het u vertelde) : U hebt leren fietsen wanneer u acht was of zo, maar later belandde de fiets in een hoek en voor jaren nam u de auto. Tot op een mooie dag tijdens de vakantie u een ritje wordt aangeboden... u twijfelt even, tracht een excuus te vinden. Maar de verlokking is te groot en hop... u wiebelt even en daar gaat u. Het fietsen zat ergens verborgen in uw motorisch geheugen en wanneer u de informatie nodig had hebt u deze weer geraadpleegd.

2. Houdt u van een goeie grap, leuk cabaret? Wanneer u kan lachen met humoristische situaties dan bent u creatief. Omdat het van onze hersenen onlogisch denken vraagt en dat hebben we niet geleerd. Als kind dachten we altijd krom en onlogisch.
De schoolopleiding heeft ons leren denken in fout of juist, maar in het echte leven is er zelden sprake van wit/zwart antwoorden. In elke goede grap gebruikt men het onverwachte en onlogische antwoord op een gestelde vraag of een geschetste situatie. Het is de onvoorspelbare afwikkeling die ons doet lachen.

Zo, nu u weet dat u creatief bent, bent u nog maar één stap verwijderd van uw eigen creativiteit.

Wanneer u uw leven niet meer laat determineren door het probleem, maar uw tijd besteedt in het stellen van originele vragen naar oplossingen kan u weer over de muur kijken. En aan de andere kant van die muur staat een bijna volwassen individu u op te wachten ... uw puber.

In het 'Opus Magnum' besteed ik verschillende hoofdstukken aan inspiratie en creativiteit in de opvoeding van pubers. Opvoeden is meer dan regels doen naleven, opvoeden is jonge mensen helpen hun eigen weg te vinden op een verantwoorde manier. Zodat u uw leven weer terug krijgt, terug tijd zult hebben om de dingen te doen die u zo graag had gedaan, Efficiënter opvoeden zodat u weer zin krijgt in het leven met uw puber.

Geloof in uzelf, iedereen is creatief en voor elk probleem bestaan er 1001 oplossingen.

Klik hier om uw exemplaar van het "Opus Magnum voor ouders van pubers" te downloaden!

may the force be with you ;-8

coach Ronny

"I am that I am..."

2008-10-01T08:22:00.001+02:00

Tijdens het het weekend van 20-21 september kreeg ik de vraag waar ik mee bezig was?
Men had me al een tijdje niet meer per paard zien voorbij komen, er groeit wat meer onkruid dan gewoonlijk op onze velden en voor mijn buren waren er wel meer tekenen aan de wand dat ik een tijdje achter m'n scherm had doorgebracht.

De eerste vraag, namelijk wat, was snel beantwoord : schrijven van een boek voor ouders van pubers. Maar dan ... of ik de inhoud in 4 zinnen zou kunnen uitleggen?

Waar gaat mijn boek over in 3 minuten.

Ten eerste helpt het ouders om hun tijd efficiënter te gebruiken, ten tweede gaat het over zingeving, ten derde over het verschil tussen een vriendschapsrelatie en ouderschap, ten vierde over het leren omgaan met het internet en als besluit het uitnodigen van tieners om de wereld van de volwassenen stap voor stap binnen te treden.

Onze buurvrouw lachte vriendelijk en zei : "simpel samengevat I am that I am". Zoals in het liedje van Peter Tosh.
Ik ben geen echte reggae fan, dus ik hop naar het internet om te kijken wat ze eigenlijk bedoelde (ik versta Engelse teksten gezongen door een Française niet zo goed .;-)

De song begint met : "I'm not in this world to live up to your expectations. Neither are you here to live up to mine..." ook vond ik op een site van Sri Nisargadatta Maharaj de wijze woorden : "All you can teach is understanding, the rest comes on its own."

Mijn werk gaat over vrijheid, respect en onderwijs. En dat zijn met de 'en' bijgeteld slechts acht woorden om het hele "Opus Magnum" samen te vatten.

Wat was nu juist de ontdekking waar ik in "Leuke ontdekking" over sprak? Ik heb het inzicht dat ik kreeg tijdens mijn zoektocht naar 'I am that I am' in een mindmap gegoten die u hier kan downloaden.

Ze geeft weer welk pad mijn gedachten volgden, wanneer ik aan het nadenken was over het concept 'I am that I am' .

We willen allen gelukkig zijn, onze familie, wijzelf en ook onze kinderen en over een paar jaar hun kinderen.

Dus als we alle elementen die ons weerhouden van het geluk bekijken tekent zich een muur van onbegrip die ons scheidt van onze pubers.
Een hindernis die alleen wij als volwassenen kunnen neerhalen.

U kan hier de mindmap downloaden

Hebt u vragen over dit creatief en bonte schema, stel ze dan gerust hier onder deze post.

Klik hier om uw GRATIS exemplaar van het "Opsu Magnum voor ouders die vooruit willen" te downloaden.

Respecteer me deze morgen

2008-09-30T08:26:00.008+02:00

Nog niet zo lang geleden hadden mijn vrouw en ik het gevoel dat wij een gezellig duo manusjes-van-alle-werk moesten spelen. Deze rollen waren eigenlijk niet zo op ons lijf geschreven. Eigenlijk hadden we er beiden een godsgrondige hekel aan om rondslingerend ondergoed te moeten verzamelen, over schoolgerief te struikelen, van hot naar her gestuurd te worden met een dreigend schuldgevoel als we er geen zin in hadden. Ik denk dat we niet ver verwijderd waren om een getergde ouder-steungroep op te richten.

Dat laatste is wel wat overdreven maar we voelden ons uitgeput, gefrustreerd en ... ja ik durf toch wel te zeggen, getergd.

Hebt u ook soms dat gevoel dat u hard moet knokken om een héél klein beetje respect te krijgen?

Dan is het ook voor u tijd geworden om het roer terug in handen te nemen. In mijn boek vertel ik u hoe u aandacht van uw tiener kunt krijgen; die aandacht vast te houden en hoe u invloed kan uitoefenen op het leven van uw tiener zonder uzelf te moeten uitputten.

Neem deze vraag in overweging : Als u vanaf morgen een visie zou verdedigen voor uw leven en dat van uw kinderen en daar tot in de details naar zou leven, zou uw tiener u dan respecteren de volgende morgen?

Hebt u respect voor mensen die weten wat ze willen en een klare kijk hebben op hun toekomst? Ik wel en ik durf zelfs een stap verder te gaan. Door een duidelijke visie na te leven, dwingt u respect af en dit respect wekt aandacht.

Niets is zo erg als niet weten wat er te gebeuren staat. Met z'n allen in een kringetje staan te draaien zonder te beslissen wat er gaat gebeuren. U kan natuurlijk uw leven laten leiden door anderen en sommige ouders gaan daar zo ver in dat ze hun leven laten leiden door hun puber.

Maar u kan ook zelf een keuze maken en uitzoeken wat u gelukkig zou maken.
Wat zou u gelukkig maken?

Want als u dat te weten komt heet dat een visie. En wanneer u een visie hebt kan u een heel krachtige vraag stellen, één die ik me elke morgen stel.
Nog voor ik morgen koffie zet. lang voordat we onze dochter een knuffel geven voor ze het huis verlaat heb ik me deze vraag al gesteld en het bijpassende antwoord gevonden. Deze vraag brengt een klare kijk en geeft me inspiratie om er elke dag wat van te maken. Dankzij deze vraag spring ik elke dag uit m'n bed en begin met enthousiasme aan m'n dag (uitgezonderd de dagen dat ik me door de administratie moet werken, mais bon)

Ok hier is de vraag : Wat wil ik vandaag aan het einde van deze dag bereikt hebben?

Wilt u weten hoe u uzelf en daardoor ook uw kinderen kan inspireren klik dan op de link onderaan en reserveer het GRATIS BOEK : "Opus magnum voor ouders die vooruit willen"

PS. u kan ook een vraag stellen aan mij per email en ik beantwoord ze binnen 48 uur.
WAAR ? In de linker bovenhoek vindt u een actieve link.
HOE? U vult uw email adres in en schrijft uw vraag in het grote kadertje en wanneer u op 'verzend' klikt valt uw vraag enkele seconden laten in mijn bus.
Tot dan, Ronny

Klik hier om uw GRATIS exemplaar van het "Opus magnum voor ouders die vooruit willen" te downloaden;

Leuke ontdekking

2008-09-29T08:11:00.006+02:00

Ik ben helemaal opgewonden over dat wat ik zonet ontdekt heb en ik wil het absoluut met jullie delen en liefst zo snel mogelijk...

De afgelopen maanden heb ik haast onafgebroken gewerkt aan ons 'grote project voor de ouders van pubers' (maar meer daarover zo dadelijk).

Jullie kennen me - ik ben een onderzoek-aholic. Zelfs wanneer ik hier deze post zit te typen, ben ik haast bedolven onder alle boeken die ik de afgelopen maanden gelezen heb. Tijdschriften over opvoeding, management en leiderschap, alle mogelijke afgedrukte verslagen, rapporten en resultaten van onderzoeken.

HIER KOMT WAT IK JULLIE BELOOFD HEB, MIJN ONTDEKKING...

Wanneer ik diep aan het graven was naar een bepaald element, noodzakelijk voor ons 'grote project voor de ouders van pubers' , stootte ik haast fysiek op iets, als een splinter die uit het verweerde hout van een houten bank in het park door je jeans je gevoelige huid doorboort...

Het ging over manieren om je puber te motiveren en zelf als ouder minder gebukt hoeven te gaan onder de last die het ouderschap met zich meebrengt... hoe we onze tiener kunnen inspireren i.p.v. onophoudelijk achter zijn/haar veren te moeten zitten... het in kaart brengen van de weg om jullie van A tot Z te leiden naar minder energieverlies en efficiëntere aanpak van de opvoeding van jullie pubers.

Alle materiaal dat ik gelezen had stuurde me in één richting, en het werd me pijlijk duidelijk dat de meeste ouders een sleutelstuk missen-- Het belangrijkste stuk uit de opvoedingspuzzel.

Als u ook het gevoel hebt vast te zitten met uw puber moet u dit element begrijpen. U moet even gaan zitten en uw opvoeding aan een grondige check-up onderwerpen om de rituelen en systemen of het ontbreken eraan te onderzoeken.

Eén van de allergrootste hindernissen die een ouder kan tegenkomen op het moment dat het kind in de puberteit komt is het gebrek aan rituelen en systemen.

Dit klinkt u waarschijnlijk niet zo vreemd in de oren en hebt u een gevoel van "BIG NEWS" ... maar wanneer ik door al het stof dat al het onderzoek heeft doen opwaaien kijk, is één ding kristalhelder:

ouders weten dit misschien wel maar ze passen het nog altijd niet toe.

Waarom? Omdat in de meeste gevallen ouders niet weten hoe ermee te beginnen, of op zijn minst niet weten wat de eerste stap zou kunnen zijn. Als ze slechts een routebeschrijving zouden hebben zouden ze in de meeste gevallen een enorme verandering in de relatie met hun puber kunnen tot stand brengen. Om zo meer rust in hun gezin te ontdekken. Meer tijd voor zichzelf en vooral minder zinloze strijd.

Ik had natuurlijk deze laatste ontdekking in het 'grote project voor de ouders van pubers' kunnen verwerken. Het had dit werk nog extra waarde gegeven.

Maar dat is niet wat ik ga doen.

Neen, ik heb besloten dat u dit sleutelstuk zo snel mogelijk in uw handen moet hebben. Zo snel mogelijk!!!

Dus zodra ik hier het laatste woord aan deze post heb geschreven, dan maak ik even tijd vrij om dit element te verwerken in een rand-project.

We zullen ongeveer 2 dagen nodig hebben om alles samen te brengen en in een document te gieten. Dus : Als jullie woensdag 1 oktober terug komen kunnen jullie als eerste lezen waar ik het nu over heb gehad.

Zet het even in jullie agenda, ik ben ervan overtuigd dat jullie dit niet zullen willen missen.

(En als kers op de taart ... ook dit zal gratis zijn)

Zo ik ga terug aan het werk, maar ik zou ook graag van jullie willen horen.

1. Schrijf me per mail of hieronder als comment welke rituelen en systemen u reeds hebt die u helpen om met uw puber om te gaan.

2. Als u terugkijkt op wat u al hebt uitgeprobeerd in uw opvoeding wat had u dan anders gedaan, al wat u had kunnen vermijden, al wat enkel tot ruzie en onvrede heeft geleid.

Coach Ronny

P.S. Zoals ik aan het begin aankondigde, ik ben de laatste maanden hard aan het werk geweest om het 'grote project voor de ouders van pubers' in een vorm te gieten...

Ik heb mijn best gedaan om er tot nu niet teveel over los te laten, maar het moment is nu aangebroken, de titel : "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" en u zal het gratis kunnen downloaden maandag 6 oktober.

Klik hier om het rapport "Opus Magnum voor ouders die vooruit willen" gratis te reserveren.

Moet opvoeden zwaar en moeilijk zijn?

2008-09-26T11:34:00.015+02:00

Ik geloof van niet.

De ware oorzaak van uw geploeter met de opvoeding van uw puber is dat u uw tijd niet naar waarde weet te schatten.

Elk uur van uw leven heeft een waarde, de wijze waarop u uw tijd evalueert en hoe u over tijd denkt bepaald hoe uw leven verder gaat en hoe anderen naar u kijken.

Als u uw tijd niet naar waarde kan schatten, wie zal het dan wel doen? U MOET UW TIJD EERST ZELF NAAR WAARDE WETEN TE SCHATTEN VOORALEER UW KINDEREN DAT ZULLEN DOEN.

Toen ik het boek “Ask and you will succeed” (Ken D. Foster) gelezen had, ging er een siddering door me heen toen ik ontdekte dat ik de werkelijke waarde van mijn tijd niet kende. Als ik nu ouders vraag of ze hun tijd naar waarde weten te schatten krijg ik steevast het antwoord : “Wat bedoeld u?”

WEET U WAT UW TIJD HIER OP AARDE VOOR U BETEKENT?
Waar wilt u naartoe?
Wat is uw visie op uw leven?
Kan u elk uur van de dag naar waarde schatten?
Hebben de dingen die u gisteren gedaan hebt bijgedragen om uw doel te bereiken?

Wanneer u geen idee hebt wat uw tijd waard is dan zal u nooit de juiste beslissingen kunnen treffen over waarin u uw tijd moet investeren en waarin niet. Leeft u uw tijd of wordt u geleefd zodat anderen/uw kinderen hun tijd naar waarde kunnen schatten?

Wanneer u deze vragen beantwoordt, hebt u dan eerst diep in uw hart gekeken? Is uw antwoord de waarheid? Hebt u vertrouwen in het antwoord dat u net hebt bedacht?

U bent verantwoordelijk voor elke gedachte die bij u opkomt, voor de woorden die u spreekt en de dingen die u doet of laat. Investeert u voldoende tijd in uw zelfzorg?

Enkel een gezonde en zichzelf respecterende ouder kan respect en waardering van een puber verwachten. Als we van onze puber vragen om mee te helpen in het gezin moet hij/zij eerst uw tijd naar waarde schatten. Zou u zelf meewerken aan een totaal onzinnig project? Zou u uw tijd investeren om water naar de zee te dragen? Vraagt u uw tiener om water naar de zee te dragen?

Als u een visie hebt voor uw leven voelt u zich dan lekker opgepept wanneer u aan dit beeld denkt? Dat noem ik ware inspiratie. En met deze inspiratie kan u uw tiener motiveren en inspireren. Laat uw tiener geen water naar de zee dragen, tieners houden niet van Tantalus-kwellingen. Geef ze een perspectief om naar uit te kijken, één waar u zelf in gelooft.

Jongeren kunnen niet meer zonder mobieltje ...

2008-09-25T16:14:00.007+02:00

Op managing21 las ik een verslag over een Amerikaans onderzoek waaruit blijkt dat tieners zich verloren voelen zonder mobiele telefoon.
Het onderzoek gaat eveneens over de wijze waarop jongeren met deze nieuwe vormen van communicatie omgaan.

Er worden meer tekstberichten verstuurd dan gesprekken gevoerd. Op die manier kunnen jongeren beter multi-tasken. Vooral meisjes zijn krakken in het blind typen van sms-jes
Deze tekstberichtjes "helpen" om verbale communicatie te vermijden
Tieners motiveren het bezit van een GSM door het thema veiligheid aan te halen. (overal bereikbaar en te volgen)
Daar staat tegenover dat een gsm het belangrijkste status-symbool is.

Na de publicatie van dit soort resultaten krijg ik telkens weer de vraag van ouders wat moeten we hier nu uit besluiten? Wat kunnen we hier uit leren?

Een tiener kan beter multi-tasken. Maar ander onderzoek wijst uit dat de kwaliteit bij het multi-tasken sterk afneemt. (zie ook deze post over multi-tasking) Dus neemt ook de kwaliteit van hun communicatie af. Onderzoekers wijzen er ook op dat door multi-tasking mensen onder grotere druk komen te staan. Het niet goed uitvoeren van taken geeft ons geen gevoel van voldoening, je blijft dus steeds met een onbevredigd gevoel zitten.
"berichtjes om verbale communicatie te vermijden" Dat heet dan vermijdingsgedrag en wordt in de psychologie als probleemgedrag behandeld. Ook tieners zijn toch van vlees en bloed en hebben behoefte aan fysieke sociale contacten?
... ze motiveren het bezit van hun mobieltje door het thema veiligheid aan te halen. Dat heet kopiëren van gedrag. Praten de volwassenen niet elke dag over veiligheid, of beter over de onveiligheid? In het Duits heet dat dan "gefundeness Fressen".
... een gsm is het belangrijkste status symbool... Hier wil ik geen commentaar op geven.

Wanneer ik dan deze morgen de resultaten van een grootschalige enquête van "La mutuelle des étudiants de France" las kunnen we daaruit besluiten dat onze jeugd in niet zo'n al te beste conditie is.
Enkele cijfers (gaat over Frankrijk maar ik kan met niet voorstellen dat die in andere landen van Europa sterk zouden verschillen)

6 op 10 jongeren drinken vaak en in grote hoeveelheden alcohol.
Ondanks alle preventie-campagnes gebruiken 15% van de ondervraagde tieners systematisch geen voorbehoedmiddelen.
8 op 10 jongeren surfen elke dag op het net
80% kan niet meer zonder mp3-player. 40% heeft al gefluit in de oren ervaren, wat wetenschappelijk bewezen de eerste tekenen voor een gehoorbeschadiging betekent.
Op grotere scholen verklaart 70% vermoeid te zijn en 53% heeft last van stress.

Maar het meest verontrustende is dat slechts 57% met een gematigd positief gevoel naar de toekomst kijkt en haast een derde verklaart slechts weinig tot geen vertrouwen te hebben in de toekomst.

Toen wij jong waren heette dat : "de wilde haren die ze eerst kwijt moeten..." Maar waar zijn de uitingen van dit ongenoegen? Tieners zijn onvriendelijk tegen hun ouders en leerkrachten, maar ze komen haast nooit op straat. Wat is juist hun protest? Drinken en de virtuele wereld induiken? Verbale communicatie vermijden? Het leven vermijden door zich achter een onveiligheids-gevoel te verbergen?

Het is tijd geworden om ouders te steunen wanneer ze weer hun autoriteit willen opnemen. Vaker grenzen stellen en zich aan hun zelf gestelde afspraken houden. Maar om dat te kunnen realiseren moeten ook ouders zich weer beter en sterker voelen.
Als ouder heb ik ondervonden dat zelfzorg de beste en meest noodzakelijk actie is die we als ouders moeten nemen. Eerst voor onszelf (leren) zorgen om fris en sterk onze tieners kunnen begeleiden naar een mooiere toekomst dan die in bovenvermelde enquêtes voorgespiegeld werd.

Wat ben ik blij dat ik gisteren met een paar goede vrienden aan zee heb kunnen doorbrengen, het hoofd laten uitwaaien en boordevol nieuwe ideeën weer terug aan de slag kan. En weet u, niet alleen onze hond had me gemist ... dat merkte ik aan de dikke knuffel die ik ook ontving van mijn tiener bij het thuiskomen. En dat is natuurlijk ook een manier om verbale communicatie te vermijden, maar dan één waar ik wel van hou.

De bezig-zijn-terreur.

2008-09-23T20:50:00.006+02:00

Onderzoek in de USA toonde aan dat ondernemers anno 2008 jaarlijks 14 weken meer werken dan een ondernemer in 1969. Helaas zijn de meeste mensen met de verkeerde dingen bezig. We werken voor een groter huis maar we hebben minder tijd om samen met onze familie te zijn. We zijn zo druk bezig met al onze leningen af te betalen dat we geen tijd meer vrij maken voor quality-time. We investeren meer tijd in studeren en bestuderen maar doen niets. We hebben grotere lijsten met vrienden maar we zien ze haast nooit. We kopen duur speelgoed maar we genieten er niet van. We hebben allen kinderen die héél snel opgroeien terwijl wij aan het werk zijn.

Dit gaat ook over u, over elke ouder. Door zich hier dagdagelijks van bewust te worden kunnen we voorkomen om opnieuw in de rat-race terecht te komen.

Gelooft u dat u een uitzondering bent? Uit gans mijn hart hoop ik het voor u. Maar als u twijfelt, neem dan 5 minuten om even onderstaand lijstje te overlopen. Herkent u zichzelf in ten minste 5 van deze stellingen dan zit u in hetzelfde bootje en wordt het tijd dat u een nieuwe koers bepaalt.
Net als ik, meer vrije tijd, een aangenamer samenzijn met familie en er zo nu en dan even tussenuit.

(deze post is per uitzondering gisteren geschreven want vandaag ben ik aan de middellandse zee met vrienden ;-)

OK de lijst :

1. U eet vaak uw middagmaal terwijl u gewoon verder werkt (of mails checkt)
2. U slaat een uitnodiging om een sociaal gebeuren bij te wonen af omdat u het gevoel hebt dat er eerst nog wat in orde gebracht moet worden, voor uw kinderen, op het werk of in huis
3. Als u uzelf vergelijkt met anderen gelooft u minder vrienden te hebben dan andere mensen
4. U voelt zich op zijn minst een beetje onbehaaglijk wanneer u een dag niets hebt gedaan, ik bedoel een echte vrije dag (of u slaagt er niet in een dag werkelijk vrijaf te nemen)
5. U wordt zenuwachtig wanneer u enkel ontspant terwijl er zoveel werk op u ligt te wachten
6. U bent altijd bewust van het uur, om het even wat u aan het doen bent
7. U haalt meer plezier uit uw werk dan de activiteiten buiten het werk
8. De mensen in uw omgeving vinden u ongeduldig
9. Het is soms moeilijk om werkelijk bevredigende dingen of activiteiten te vinden wanneer u vrij hebt
10. Als u een spel speelt tracht u altijd te winnen, zo een tikkeltje meer inzet.
11. U hebt het gevoel dat u eigenlijk niet zoveel behoefte aan ontspannende activiteiten hebt als de meeste andere mensen
12. U raakt snel verveeld tijdens een treinreis of lange afstandsvlucht dan anderen

Het punt is als u op al deze punten met een nee kunt antwoorden, zou ik zeer verbaasd zijn.

Aloha, overmorgen ben ik er weer live.

Donderwolkje of moeten we leven onder de terreur die samengaat met de puberteit?

2008-09-23T11:26:00.011+02:00

Veel ouders voelen zich uitgeput en gestresseerd na een jaar geworstel met de kuren, onvriendelijkheid en boosheid van hun puber. Helaas zijn de fysische processen in de hersenen van een tiener daarvoor verantwoordelijk.

Een Engelse vriendin gaf ons een tijdje geleden een wijs antwoord op de verklaring van dergelijk gedrag van een puber. "It explains but it doesn't excuse."

Wat kunnen we er dan wel aan doen?
Staan we dan machteloos met onze rug tegen de muur?
Moeten we dan maar leren leven met de terreur die lijkt samen te gaan met de puberteit?

Ik geloof van niet. Er is een manier om onszelf weer wat ademruimte te geven. Wat er in het hoofd van de puber gebeurt daar kunnen we ook invloed op uitoefenen, maar dat schrijf ik in één van de volgende berichten.

Mijn grootmoeder zei altijd : "begin eerst al maar eens met jezelf alvorens je de wereld wil veranderen."

Bon, hier gaan we dan. Ons leven bestaat uit routine, 's morgens een kopje koffie is een routine of ritueel. En zo is ons leven opgebouwd uit een groot aantal rituelen. We leven in een opeenvolging van rituelen en deze vormen een patroon. Een vorm waarin we gegoten zijn en die ons helpt om de dagdagelijkse dingen gedaan te krijgen zonder daar al te veel bij te moeten nadenken. Op deze manier sparen we veel energie, stel je voor dat je elk detail van je leven zou moeten plannen.

Maar er is ook een duistere kant aan dit systeem. Ook als een routine ons niet vooruit helpt dan is en blijft het een routine. Dit impliceert dat we ook dat herhalen wat eigenlijk helemaal niet effectief is.

Waar hebben we die niet werkende routine of rituelen vandaan?

't Ja, deze sluipen ons leven binnen zonder dat we werkelijk weten waarom of vanwaar ze afkomstig zijn. Als je gewend bent om twee klontjes suiker in je koffie te kieperen elke morgen, smaakt je koffie niet als je eens koffie zonder suiker drinkt. Je hebt het gevoel dat je hele ochtend ritueel verprutst wordt. Waarom 2 i.p.v. 1, misschien dronk je grootvader zijn koffie ook altijd met 2 suikertjes. Toch zijn er veel mensen die hun koffie zwart en zonder suiker drinken en voor hen smaakt de koffie wel.

Kan u dat veranderen? Natuurlijk maar waarom zou u dat doen? Een koffie zonder of minder suiker smaakt niet.

Welke rituelen hebt u waarvan u bewust bent dat ze u niet verder helpen in het leven?
Zou u deze rituelen willen veranderen?
Hebt u zulke rituelen waar uw tiener een godsgrondige hekel aan heeft?
Met welke routine ergert u uw tiener?

Morgen geef ik u tien vragen die u helpen om te kijken of u vast zit in deze onbewuste rituelen.

Multi-tasking heeft zwaarder effekt op onze hersenen dan het roken van een joint!

2008-09-22T12:54:00.010+02:00

Gisteren las ik een boeiend artikel (bron : The Institute of Psychiatry at King's college London) waarin stond dat onderzoek heeft aangetoond dat multi-tasking je intellectuele vermogen meer omlaag haalt dan het roken van een joint. Hard, niet? Zeker omdat we allen zo gewend zijn multi-tasking te zien als de beste manier om het vele werk dat onophoudelijk op ons afkomt aan te kunnen.

We voelen ons verplicht om vele dingen op hetzelfde moment te doen, omdat het lijkt dat we anders achterop zouden raken.
We zouden wel eens iets kunnen missen.
We zouden voor oubollig kunnen doorgaan wanneer we het oude gezegde "één ding met een keer" in de praktijk toepassen.

Ik ben altijd een multi-tasker geweest, tot een paar weken geleden, laat zeggen vanaf september heb ik deze oude gewoonte afgezworen. Ik ontdekte dat het me tijdswinst en zielsrust brengt. Elke storing, of het nu iemand in levende lijve is of de telefoon of gsm die overgaat of een je mailbox die klingelt, veroorzaakt een vertraging van minstens 15 minuten. Telkens onze aandacht wordt afgeleid hebben onze hersenen minstens 15 minuten nodig om weer met volle aandacht bij de zaak te komen.

Help uzelf en uw kinderen door met een zuivere focus slechts één taak tegelijk uit te voeren en u zal versteld staan van de resultaten. Mijn boek is bijna af, eerlijkheids- halve vermeld ik dat dit de allereerste keer is dat ik een werk waar ik zo hard aan gewerkt heb ook daadwerkelijk online zal krijgen.

Dit rapport staat boordevol met technieken om uw effectiviteit en die van uw kinderen te verhogen. Een handleiding naar een bevrijding van moeten, uitputting en machteloosheid.

Tot morgen

Ps. de dagelijkse posts zoals ik beloofd heb vloeien nu makkelijker en sneller uit mijn klavier dan ooit tevoren. Wat een ongelooflijk inzicht.

Got me under pressure.

2008-09-19T08:54:00.008+02:00

Ik hou ervan om m'n dag energiek te beginnen, daarom kijk ik m'n mail even na, stel eventueel de filter een beetje bij. Om zeker te zijn dat uw mails niet verloren raken in de bijna honderd mails die ik dagelijks ontvang van guru's allerhande, die mij het paradijs op aarde beloven.

Eerst een ontbijt, een knuffel voor mijn dochter, die naar school vertrekt, dan de mail met luide muziek op de achtergrond, of is het de voorgrond!?

Wanneer ik door de mail-opdracht ben geraakt dan spring ik op m'n home-trainer, om fit en opgeladen aan de ochtend - coaching te beginnen.

Dicteert uw mailbox uw leven? Ik las gisteren een onderzoek uitgevoerd door de Britse overheid dat werkende (vooral zelfstandig werkende) ouders tweemaal zoveel tijd investeren in hun mail dan in hun kinderen. Dat is toch wel een bijzonder hoog aantal uren dat een Britse ouder aan zijn/haar mailbox spendeert.

Hoe zit het met uw tijdsindeling? Laat u ook uw kostbare tijd tussen de vingers glippen? Weet u, door meer te doen voor uw zaak verhoogt u misschien wel uw inkomen een fractie, waarmee u uw kinderen financieel kunt ondersteunen. Maar de klok tikt ongenadig verder en voor u het weet zijn uw kinderen volwassen en hebt u van die boeiende tijd niets ervaren. U achter het scherm, uw kind achter het scherm en wanneer komen dan die mooie momenten waar we allen zo van droomden toen ons kind klein en onschuldig in onze armen lag?

Waar zijn die beloften die we ons maakten om dat lieve hulpeloze wezentje het beste van onszelf te geven?

In het rapport dat er staat aan te komen onthul ik de geheime onweerstaanbare kracht, "the dark force", die ons naar de mailbox drijft. Maar nog veel belangrijker zal ik u laten zien hoe u aan de verleiding kan weerstaan. Daarom bezoek onze blog dagelijks of beter, schrijf u in op de RSS feed en ontvang bericht bij elke nieuwe post. Want elke dag licht ik een tipje van de sluier. En hou uw mailbox ;-) in de gaten want iedereen die zich op de "Zeven Gouden Tips" heeft ingeschreven krijgt vanaf nu een dagelijkse update van de vorderingen.

May the force be with you...

Te oud voor het één en te jong voor wat anders.

2008-09-18T21:10:00.005+02:00

Het is een nooit ophoudende evenwichtsoefening : hun verlangen om vrij te zijn versus de behoefte aan grenzen.

Wat kunnen we eigenlijk aanvaarden?
Waar moeten we ingrijpen?
Hoe kunnen we beslissen?

Dit zijn waarschijnlijk de moeilijkste vragen die we ons als ouder elke dag stellen. De antwoorden op deze drie fundamentele vragen kan soms moeilijk zijn. Gelukkig is er een eenvoudige oplossing? Eigenlijk zouden we die allen moeten kennen en kunnen toepassen.

Waarschijnlijk ligt ze zo voor de hand dat we ze niet zien. Vandaag, of beter vanavond ging er plotseling een lichtje aan. Ik ben al twee jaar heel intensief bezig om ouders te helpen de communicatie met hun kinderen te verbeteren. Praten en en het hanteren van een positief en constructief taalgebruik, gebaseerd op reversed psychology.

Maar tien minuten geleden kwam onze dochter binnen en ze was geënerveerd, haar lerares latijn had haar een schriftelijke opmerking gegeven. Ze was boos en alle onrecht van de wereld drukte op haar jonge schouders.
Eerst wou ik lekker gaan praten over respect en groepsdynamiek en blablabla... ik kon zien aan haar ogen die een beetje glazig werden dat ze klaar was om gewoon mijn woordenvloed te incasseren en dan er gefrustreerd vandoor te gaan.

Wanneer ik mijn mond opende, ontsnapte de woorden en het kabeltje van mijn mountainbike is te kort. De sleutel om de hele situatie te keren was samenzijn. We hebben de fiets gerepareerd en zijn een tourtje gaan maken om te testen of alles werkte. Tijdens dat half uurtje voelde ik me betrokken in haar leven en vertelde ze me hoe de situatie uit de hand was gelopen met haar lerares.

Opvoeden staat of valt met betrokkenheid en veel minder met praten. En daar loopt het vaak fout. We hebben allen zo een drukke en overvolle agenda. Tijdsgebrek is volgens mij de belangrijkste oorzaak van de meeste problemen in het gezin. En dat is het onderwerp van het rapport dat ik nu aan het schrijven ben. U zal het kunnen gratis te downladen maandag 6 oktober 2008.

Even afwezig.

2008-09-18T13:21:00.005+02:00

Yep,that's me ;-) Vandaag geen post over opvoeding en pubers. Rich Scheffren (een online specialist) houdt een video-livestream marathon. Van hem kan ik veel opsteken hoe ik mijn cliënten en lezers nog beter kan helpen.

Geen idee waar ik over praat, neem dan hier een kijkje : http://www.strategicprofits.com/newrules/live24/

Speelt integriteit een rol in het ouderschap?

2008-09-17T11:41:00.006+02:00

Vele ouders die snel resultaten boeken in mijn coaching-program denken van wel.

Wat is integriteit?
Volgens van Dale kan het betekenen :
1. een ongeschonden toestand
2. onschendbaarheid vd soevereiniteit
3. rechtschapenheid, onomkoopbaar-
heid.

De eerste twee betekenissen doen hier niet ter zake, maar rechtschapenheid en onomkoopbaarheid wel. Recent onderzoek naar de voorwaarden om geluk in het leven te ervaren (of het gebrek aan geluk) zou terug te brengen zijn naar drie pijlers.

- Betekenisvolle sociale relaties.
- Een inspirerend doel dat het individu wil bereiken.
- Zingeving.

Rekening houdend met vorige post "Zakgeld of cadeau?" is het duidelijk dat alle elementen staan of vallen met een integere houding naar leven en opvoeding.

In een tijd waarin algemeen aanvaarde regels en normen vervagen wordt het elke dag belangrijker om deze zelf in te vullen. Ik denk wat het meest indrukwekkendste is dat wanneer ouders in een paar maanden tijd hun houding veranderen, hun kinderen lijken opgelucht adem te halen. (lees ook : Het mag wat strenger zijn ... )
Leiding geven is in dit era van individuele vrijheid niet altijd even makkelijk maar des te indrukwekkender wanneer een ouder in de bres durft te springen. Goed voorbereid en klaar tot handelen.

Als ouders bouwen we elke dag aan onze reputatie, onze resultaten staan of vallen met onze voorbeeldfunctie.

Het bouwen van een sterke ethische norm gecombineerd met nooit aflatend leveren van het beste wat we onze kinderen kunnen bieden kan wonderen doen op lange termijn.

Bouwen aan onze eigen reputatie door integriteit is een investering in uw, onze en hun toekomst.

Zakgeld of cadeau?

2008-09-16T14:56:00.009+02:00

De oude sensei in de dojo had nog nooit om een financiële vergoeding gevraagd voor het onderricht dat hij gaf. Toen één van de studenten de oude sensei vroeg of hij zijn leermeester niet mocht betalen keek de sensei de leerling met een glimlach aan, zette zijn shinai op de tatami en zei op een rustige en vriendelijke toon :"Als jullie mij zouden moeten betalen zou geen van jullie zich mijn lessen kunnen permitteren."

Volgens onderzoeker Dan Ariely zijn er slechts twee mogelijkheden om iemand wat te laten doen.

Men motiveert iemand om een werk uit te voeren tegen betaling
Men doet beroep op de sociale norm. Hij geeft veel voorbeelden van mensen die graag iemand helpen of een taak uitvoeren enkel voor het goede doel.

Maar vanaf het moment er over een financiële vergoeding of compensatie spreekt verdwijnt de intrinsieke motivatie en beginnen de onderhandelingen.

Stel dat u uitgenodigd bent op een etentje, aan het einde van de maaltijd vraagt u uw gastvrouw of -heer wat u haar/hem verschuldigd bent! Wat zou dit voor een akelige en verwarrende situatie geven?

Wanneer u daarentegen een goede fles wijn meebrengt als blijk van appreciatie voor de uitnodiging, zal u zich niet vreemd voelen en zal de gastheer of- vrouw de fles met dankbaarheid in ontvangst nemen.

Hoe kunnen wij beroep doen op de normen en waarden van onze kinderen om hen te betrekken in de dagdagelijkse bekommernissen om en rond het huis? Hebt u daar al eens over nagedacht?

Is zakgeld wel een juiste motivering voor een goed schoolresultaat? Zou het niet beter zijn om uw kind een cadeau te schenken voor zijn inzet in plaats van het te verlonen?

<-- Zoals wij op deze foto, een reisje naar de maan en terug als beloning voor haar goede schoolresultaten tijdens de zomervakantie ;-)

Ik lieg, jij liegt en zij liegen ook

2008-09-15T11:29:00.004+02:00

Onze hersenen houden ons elke dag tegen om dingen te bereiken of te verwezenlijken. Helaas gebeurt dat ook wanneer we onze kinderen willen opvoeden. Stel dat je graag zou hebben dat je kind je helpt met opruimen omdat je een feestje geeft voor familie of vrienden. Je huis ligt vol spullen van jou, je partner en natuurlijk van je tiener. (de inspiratie om lekker te gaan preken borrelt reeds op :o)

De oplossing is altijd eenvoudiger eens je eraan begint, maar in mijn hoofd begin ik te denken aan de beste manier, strategie en benadering. En zo verlies ik wel eens het uiteindelijke doel uit ogen.

Mijn hersenen gaan dan op volle toeren draaien en creatief ga ik op zoek naar gecompliceerde oplossingen. Hier is mijn advies : LUISTER NOOIT WANNEER JE BREIN JE WAT WIL VOORLIEGEN.
Je BREIN : "Je kan je tiener niet motiveren om je te helpen zonder een bijzondere methode of truc..." en dan ga je op zoek naar een onbestaande wonderformule en verlies je het perspectief.

Stel dat je voor dat je morgen naar de luchthaven zou rijden en pas in de grote hall jezelf de vraag stellen : "En waar zou ik nu eens naartoe kunnen vliegen." De meeste mensen zouden dit een idiote manier van aanpakken vinden. Wat was je doel? Wilde je op vakantie? Er even tussenuit? Zon? Om het even wat, eerst was er het doel en de bestemming. Wanneer je de luchthaven binnenstapt zonder doel of bestemming is de kans dat je überhaupt wegkomt héél erg klein. (terug naar huis, dat wel) In dit voorbeeld lijkt het allemaal zo logisch en toch is het net dat wat we dagelijks doen in onze opvoeding.

We verliezen het doel, compliceren de hele benadering en gooien uiteindelijk het hele idee over boord. Omdat we goed willen opvoeden. Goed opvoeden is als je diep in je hart kijkt niet het doel, maar het middel. Het middel om aangenaam samen te leven, om je kind een kans te geven veilig en gezond op te groeien...

Opvoedingsmethodes worden een beperking voor je intuïtie en creativiteit als ze tot doel worden. Moeten we wel nadenken over al deze beperkingen?

Er zijn altijd betere manieren, dus het is onmogelijk het ultieme antwoord te vinden. Waarom dan nog tijd verspillen aan al dat gepieker? Wil je hulp dan moet je beroep doen op een ander. Dat is het antwoord. Wil je je tiener motiveren, kijk dan terug wat wel gewerkt heeft en pas dat toe. Herinner de momenten je samen kon lachen en roep die sfeer weer op wanneer je je tiener om hulp vraagt.

OF PAS GEEN REVERSE PSYCHOLOGY TOE en klik zeker NIET op deze link!!!

Maak uw vijand tot vriend en uw kind weer kind.

2008-09-12T11:56:00.002+02:00

Volgens de "48 wetten van de macht", kun je door je voor te doen als een vriend uw tegenstander machteloos en razend maken met het spiegel-effect. Maar dat is niet wat ik bedoel met de titel, ik geloof niet dat je kinderen je vijand kunnen en mogen zijn. Maar zij maken jou wel regelmatig tot hun vijand. Hoe kan je daar mee omgaan?

Een hele zomer lang hebben we gevochten met onze dochter, niet letterlijk maar eerlijk gezegd had ik wel zo nu en dan de aandrang om haar even achter het behang te plakken. Nu begin september kon ik weer opgelucht ademhalen en keek wat gefrustreerd en ontgoocheld terug op al die vreselijke veldslagen die hier in het zonnige zuiden zijn uitgevochten. Pas gisteren, wanneer ik in mijn bed lag te woelen, kreeg ik plotseling een andere kijk op de vakantie. Er waren ook positieve momenten.

Ik heb haar en een vriendje kunnen motiveren om onkruid te wieden tussen de aardappels. En wanneer ik terug in mijn herinneringen graaf waren er eigenlijk geen grotere voordelen aan verbonden dan 2 uurtjes op de computer te mogen. Maar dat mag ze wel vaker, ook zonder slavenarbeid!!!

Wat was het dan wel? Want later vertelde de vader dat zijn zoon thuis nooit helpt in de tuin. REVERSE PSYCHOLOGY, dat was het. Op haar manier is onze dochter best competitief en ze vindt leiding-geven fijn.

Ik schets hier even deze 'normale' doordeweekse zomer-vakantiedag.

Ik : "Goede morgen!"
KPP (afkorting voor : Kleine Puberende Prinses zie vorige post) : "Moet ik nu al opstaan?", gevolgd door een 15 minuten durende luchtige, cyclische mompel- en zuchtsenerade.

Aan tafel :
KPP : "Wat gaan we doen vandaag, want ik zou graag met een paar vriendinnen naar het zwembad gaan." (lees : "jullie gaan toch weer niet afkomen met vervelende taken of opschortende voorwaarden")
Ik : "Ik had gedacht aan het wieden van wat onkruid, als we er vandaag niets aan doen, dan hebben we binnen een week een machete nodig om bij de tomaten te komen."

Een onprettige stilte terwijl we naar haar gezicht kijken dat zich in alle bochten wringt alsof er een 'Men in Black'- alien uit gaat springen.
Vrienden en familie kunnen mijn gevoel voor humor altijd appreciëren, onze KPP echter niet altijd en zeker niet als er over werken/helpen gepraat wordt.

KPP : "'Tja dat zou ik wel kunnen doen, maar mag ik dan een vriendje uitnodigen die me dan kan helpen? Of nog beter dan..."

Ik was haar voor, ik wist niet wat er komen zou en ik wilde het ook niet weten, ik zag mijn kans schoon en zei : "Natuurlijk mag je een vriendje laten komen, maar hoe ga jij ervoor zorgen dat je vriendje je ook gaat helpen?"

KPP : "Hoe bedoel je?"

Ik : "Gewoon, hoe ga je dat doen? Wanneer ik aan jou vraag om ons twee uurtjes te helpen in de tuin verwens je me naar de akeligste plek die je kan verzinnen en jij zou dan Marjolein kunnen motiveren om hier wat in de tuin te komen werken, maak dat de kat wijs!"

KPP : "Ik kan dat, hij vind het zelfs leuk om mij te helpen of in de tuin te werken, doet hij thuis ook altijd."

Ik: "Bon, als jij denkt dat je dat voor elkaar krijgt, ga je gang dan maar."

KPP : "Zeker weten!!!"

Zeker weten! Ik heb getuige mogen zijn van twee hard werkende tieners, 8 volle kruiwagens onkruid hebben ze uit de moestuin gedragen, zonder kreunen of zagen.

Man I'm good ;-)

Over de mooie zomervakantie van 2008

2008-09-11T11:20:00.007+02:00

Enkele grijze haren rijker, maar met een opgelucht gevoel duik ik weer achter m'n computer : Joepie het is weer school. Om eerlijk te zijn, ook ik heb de dagen geteld om onze Kleine Puberende Prinses (hierna verder genoemd : KPP) weer naar school te zien gaan. Waarom? Ik schets hier even een 'normale' doordeweekse zomer-vakantiedag.

Ik : "Goede morgen!"
KPP : "Moet ik nu al opstaan?", gevolgd door een 15 minuten durende luchtige, cyclische mompel- en zuchtsenerade.

Aan tafel : KPP : "Wat gaan we doen vandaag, want ik zou graag met een paar vriendinnen naar het zwembad gaan." (lees : "jullie gaan toch weer niet afkomen met vervelende taken of opschortende voorwaarden")
Ik : "Ik had gedacht misschien kan je voor het te warm wordt eerst de paarden eten geven, hun water nakijken en misschien kan je je paardje wel even berijden om hem in conditie te houden.

Een onprettige stilte terwijl we naar haar gezicht kijken dat zich in alle bochten wringt alsof er een 'Men in Black'- alien uit gaat springen.

KPP : "'tja dat zou ik wel kunnen doen, maar mag ik dan een vriendje uitnodigen die me dan kan helpen? Of nog beter dan kunnen jullie Pekkie (nickname voor haar paardje) op de trailer zetten en kan ik bij vrienden gaan rijden, dan train ik hem toch ook. Of misschien kan ik wel met Alex een tweedaagse tocht maken. Ja dat zou wel cool zijn, een tweedaagse tocht te paard met Alex ... kan dat?"
Ik : "Ma Puce! (want zo noemen we haar soms als ze een beetje op onze zenuwen werkt) Wat zou je denken van even normaal te doen, heb je wel eens nagedacht hoeveel voorbereiding een tocht met een paard kost?"
KPP : "Hoe bedoel je?" (Eigenlijk wil ze geen antwoord, maar ik trap er altijd weer in)
Ik :"Je moet weten waar je je paard van drinken kan voorzien, waar je kan slapen enz..."
KPP :"Ik begrijp niet waarom jullie altijd zo negatief en moeilijk moeten doen?"

En hup, daar gaan we weer: WAAROM WIJ ALTIJD ZO MOEILIJK MOETEN DOEN? Wat kan een vader daar nu op antwoorden?
Maar dan komt pas de klap op de vuurpijl, het moment dat de beschuldiging haast verwerkt is begint het pas te stormen. Ze staat op alsof haar lichaam oud en beurs is en sleept zich met een lepeltje of theeschoteltje naar de keuken, onder hartverscheurend gekreun alsof haar schoenen vol glasscherven zitten.
Als in een slowmotion slingert ze enkele spulletjes in de vaatwasser, maar onderbreekt deze barmhartige daad met een sissende :"Ik kan niet verder want de vaatwasser is vol."
Een voorzichtige : " als je de spulletjes op een rijtje zet kan er vast wel meer in denk ik, zo besparen we zuiver water, denk aan je toekomst, wat gaan we doen als er geen zuiver water meer is?"

MIS, HELEMAAL MIS!!!
Ze kijkt me aan of ik haar teennagels uittrek ... PIJN, SMART en ONBEGRIP. Heel deze dramatische voorstelling alleen maar om me duidelijk te maken dat het me minder moeite zou kosten en vooral minder stress zou veroorzaken als ik gewoon de tafel even zelf had afgeruimd.
En dan had die 'Dad, I hate every inch of you'- blik me bespaard gebleven. Ook een goede morgen;-)

Wat is de zin van dit gedrag?
Gelukkig ben ik gelukkig getrouwd en heeft vrouwlief KPP door, en hier is haar advies: "Lieverd, het punt is eenvoudig. Of jij geeft toe en doet de huiselijke taak zelf of je onderwerpt je aan nog een 15 minuten durende luchtige, cyclische mompel- en zuchtsenerade. Doe als ik. Wees selectief doof, blind en stom. This world is tough and if you want to make it you have to be tough too."

Is uitstel altijd afstel?

2008-07-11T14:50:00.004+02:00

Misschien niet altijd, maar al te vaak wel. We stellen uit tot het te laat is. Maar waar komt dit uitstel vandaan en wat kunnen we eraan doen?

(deze mooie afbeelding vond ik op http://www.selesia.com/weblog)

Mijn grootmoeder zei altijd wanneer ik weinig zin had om aan een vervelend werkje te beginnen :

* Van uitstel komt afstel !! - of - Stel niet uit tot morgen wat je vandaag nog kan doen!!! - of
* De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens!!! - of
* Wacht niet tot op het laatste nippertje want daar komt altijd vodden van!!!

en er waren er nog een aantal maar die ben ik vergeten.

De Israëlische onderzoeker Dan Ariely heeft aangetoond dat wanneer studenten strikte deadlines krijgen met daaraan verbonden draconische maatregelen bij het niet halen ervan de studenten de beste resultaten halen. Hij noemt dit het dictatoriale systeem.

Het alom gebruikte systeem, namelijk de studenten de vrijheid laten om pas op het einde van het jaar alle taken te laten inleveren levert de slechtste resultaten.

Een gulden middenweg die hij ook heeft uitgetest : laat het individu zelf deadlines zetten, maar wees wel duidelijk dat wanneer de taken niet op tijd binnen zijn zijn er consequenties aan verbonden.

Het laatste systeem heeft middelmatige resultaten omdat veel mensen hun zwakheden niet kennen en dus ook geen goede en verantwoorde planning kunnen maken. maar door studenten te leren omgaan en inzicht te geven in de 'natuurlijke' aanleg om uit te stellen kunnen de resultaten verbeterd worden.

We zouden onze pubers dus eerst kunnen helpen om te verstaan waarom ze dingen uitstellen. Om zo te voorkomen dat ze zich overschatten en daarna in de problemen raken omdat ze niet tijdig aan hun voorbereiding zijn begonnen.

Een tip voor volgend schooljaar!?

Pubers kunnen heel erg lief zijn en zelfs toveren!

2008-07-04T16:45:00.003+02:00

Op onderstaande video kan je zien hoe Hannah een heerlijk ontbijt voor zichzelf en haar mama tovert. Papa, coach Ronny, is geen liefhebber van gesmolten kaas maar hij heeft alles gefilmd zodat je mee kan genieten!

Pubers en sexy kleding, ervaringen uit het leven van een ouder-coach ...

2008-06-19T13:14:00.003+02:00

Dit is het vervolg op de 7 Gouden Tips voor positieve en spirituele energie in je gezin. Net als elke andere ouder van een puber wordt ik regelmatig geconfronteerd met nieuwe uitdagende situaties. In deze reeks van filmpjes wil ik mijn ervaringen met u delen. Het perspectief van de oudercoach werpt een nieuw licht op omgaan met pubers. Ik wens u veel plezier met deze eerste video en ik hoop dat het u nieuwe inspiratie geeft in de dagdagelijkse relatie met uw tiener.
Heeft u vragen? Ik beantwoord graag uw mails op : ronny@juanredon.net

Veel kijkplezier,
Coach Ronny

Wat is het allerbelangrijkste element in de opvoeding van je kind?

2008-06-14T10:02:00.007+02:00

Ik denk dat "je neus niet in andermans zaken steken" de belangrijkste regel is die mijn ouders en grootouders mij hebben meegegeven. En dat is heden ten dage geen gemakkelijke opdracht. De media sleurt ons elke dag wel mee in één of andere opiniepeiling. Over alles moeten we een mening hebben en o.a. daardoor slingeren onze wetgevers onophoudelijk van links naar rechts en is er geen lijn te bespeuren in hun beleidsvoering.

Gisteren had ik een fantastische ervaring met een cliënt. Het was tijdens onze afrondings-sessie dat deze dappere moeder me vertelde hoe zij door de verantwoordelijkheid voor haar gezin op zich te nemen en een koers te bepalen voor wat goed was voor de komende jaren, een haast bovenmenselijke doorbraak had gerealiseerd.

Wonderen bestaan en wij kunnen ze verrichten.

De meest simpele stap naar je eerste wonder is je neus uit andermans zaken houden.
Alle aandacht te richten op jouw persoonlijke project.
Je energie te investeren in de realisatie van het eerste punt op de lijst van je grotere plan.

Het is niet meer dan water naar de zee dragen wanneer je bv. de fouten van je ex ziet in de opvoeding van jullie kinderen. Maar het is betoverend wat er allemaal mogelijk is wanneer je diezelfde energie in je eigen leven en in jouw persoonlijke beleid investeert.

Blogged with the Flock Browser

Omgaan met stress

2008-05-21T12:26:00.005+02:00

Pubers zijn op veel vlakken zeer zelfstandig. Dit zou in principe moeten betekenen dat de taak van de ouders met het opgroeien lichter wordt ...
Helaas is dit voor veel ouders niet het geval, een puber in huis veroorzaakt regelmatig stress Op zich een normaal gegeven en een kwestie van als ouder duidelijke grenzen stellen. Geven en nemen, zoeken naar compromissen en opbouwen van verantwoordelijkheidsgevoel.

Grenzen stellen is echter moeilijker dan het lijkt. Wie bepaalt jouw grenzen? Jijzelf, je partner, je omgeving? Invloeden van buitenaf (ouders, schoonouders, school ...) kunnen er de oorzaak van zijn dat je als opvoeder onder druk komt te staan. De vraag is dan : Wiens grenzen moet ik hanteren? Het antwoord : Die van jouw!

Een puber moet onderzoeken tot hoever hij kan gaan en dat gebeurt meestal niet zonder slag of stoot. Hoeveel stress kan jij als ouder incasseren? Hoe goed kan je nog relativeren als je moe bent van het "grens-verdedigen"?
Jezelf kennen en respecteren is belangrijk. Neem de tijd om voor jezelf te zorgen, naar jezelf te luisteren en je eigen noden en verlangens te leren kennen!
Doe je dat niet dan pleeg je roofbouw op je eigen energie, je offert jezelf op in het idee dat je hiermee je puber helpt. In werkelijkheid vecht je als Don Quichote tegen de windmolens ...

Dit is dan ook één van de belangrijkste redenen waarom ouders de ondersteuning van een coach kunnen inroepen. Een coach helpt je om je waardesysteem te ontdekken en die grenzen op te bouwen die voor jou zinvol zijn. Door goed voor jezelf te zorgen houd je je energie niveau op peil. Ook als het dan eens moeilijker gaat zit je niet onmiddellijk op je tandvlees! Je bouwt reserve op die je toelaat om veerkrachtig te blijven ook wanneer je puber met volle kracht probeert jouw grenzen te verleggen!

Aarzel niet ons te contacteren voor meer info of een afspraak voor een gratis en vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Leiden wij onze kinderen of trachten we ons gezin te managen?

2008-04-15T10:32:00.004+02:00

Ik geloof niet zo in management in het gezin. In dagelijkse gesprekken hoor ik mijn cliënten beide woorden in de mond nemen alsof ze synoniemen zouden zijn. Maar is dat wel?

Deze lijst is geïnspireerd op Tabel 12.1 "Differences between managers and leaders, uit Psychology of Executive Coaching; Bruce Peltier."

Een leider creëert vs een manager controleert
Een leider verandert vs een manager tracht de dingen op hun spoor te houden
Een leider schept een inspirerende omgeving vs een manager organiseert
Een leider geeft een richting aan vs een manager biedt het hoofd
Een leider neemt risico's, een manager tracht schade te beperken

Een leider is door zijn/haar houding een voorbeeld dat inspireert.

Maar goed leiderschap kan enkel als we op zoek gaan naar onze authenticiteit als mens, ouder en wie we zijn in het beroepsleven. Leiderschap wordt vaak geassocieerd met autoritair gedrag en wordt daarom liever gemeden dan onderwezen.

Voor vaders en zonen ...

2008-04-11T17:34:00.005+02:00

In deze eerste "Skills for The Charming Warrior" video kan u zien hoe Coach Ronny een overlevingsboog maakt uit natuurlijke materialen.
Het is de combinatie van de linker en rechter hersenhelft die van ons enerzijds logisch denkende en anderzijds ook creatieve mensen maakt.
Bewust leren gebruiken van beide hersenhelften vergroot het creatief en intellectueel potentieel en geeft een gevoel van verbondenheid.

Door simpele handelingen uit te voeren in de natuur verlaat onze geest de vertrouwde denkbeelden en wordt onze horizon verruimd.
Dit leidt tot inzicht in uw eigen drijfveren en vergroot uw zelfvertrouwen.
Het is bovendien een leuke ervaring en een idee om samen met uw zoon op avontuur te trekken !

Het maken van dit soort instructievideos is nieuw voor ons. Het is de bedoeling om een reeks te maken met verschillende survivaltips. Alle suggesties en opmerkingen zijn van harte welkom. U kan mailen naar : ronny@juanredon.net

Ten einde raad ...

2008-04-05T17:32:00.003+02:00

Regelmatig word ik gecontacteerd door ouders die ten einde raad hulp zoeken. Vaak is de relatie tussen ouders en pubers dan al verstoord en de problematiek zeer ernstig. Zoals steeds biedt ik deze ouders een vrijblijvend eerste gesprek aan om te kijken of oudercoaching hen vooruit zou kunnen helpen. Het is echter belangrijk om te weten dat een coach geen wonderdokter is. Life-coaching is in zoverre gelijk aan coaching in de sport dat het de gecoachte zelf is die op het terrein aan de slag moet. In het geval van life-coaching is dit niet het sportveld maar het leven zelf.

Ieder van ons is uniek en bijzonder, elke mens beschikt over talenten en eigenschappen die waardevol zijn. De eerste taak van de life-coach is om zijn cliënt te begeleiden tijdens de zoektocht naar diens persoonlijke waarden. Hij beschikt over een ruim assortiment aan zgn. "tools" (dit zijn werktuigen maar dan onder de vorm van oefeningen en doelgerichte vragen). Verder ondersteunt de coach zijn cliënt bij de veranderingen die in diens leven plaatsvinden. Elke actie, elke beslissing wordt zonder uitzondering door de cliënt genomen en uitgevoerd en men moet weten dat het hoe dan ook vaak hard werken is !
Net zoals in de sport beschikt de coach over de kennis en de knowhow over hoe men iemand mentaal en psychologisch ondersteunt. Het gaat echter niet over het winnen van een wedstrijd of het breken van een record. Het gaat over geluk, welzijn, succes en voldoening in het leven. De wereld veranderen begint bij onszelf ... en hoe je het ook draait of keert, dit vergt moed, inzet en doorzettingsvermogen. Het is vaak doorbijten, soms ook twijfelen en je afvragen of het wel de moeite is. Maar geloof me, het is de moeite ... zelfs al verricht een coach geen wonderen. U zou ervan versteld staan welke veranderingen u zelf met wat inspanning en coaching kan waarmaken !

Werk en Familie in balans dankzij de virtuele werkplek.

2008-03-17T16:08:00.011+01:00

(door Karen Van Staeyen)

Op Managers Online las ik zonet een interessant artikel over onze toekomst in de virtuele wereld. De titel van het artikel luidt "De werkplek van de toekomst: thuis terwijl u op oma past". De auteur vertrekt bij de beschrijving van dit toekomstbeeld vanuit het demografische probleem van de verouderende bevolking. Dankzij de zeer snelle "virtualisering" van onze maatschappij zullen we binnen enkele jaren in de mogelijkheid zijn te werken op een virtuele werkplek. Thuis werken wordt makkelijker omdat we virtueel aanwezig kunnen zijn op vergaderingen en in contact kunnen blijven met onze collega's.

Maar dit is een blog voor ouders van pubers ... en ik vroeg me dan ook af of van thuis uit werken ons inderdaad de mogelijkheid zou geven om meer aandacht en energie in ons gezinsleven te investeren.

Stel u eens voor dat dat zou kunnen ... én geld verdienen én thuis zijn om voor uw geliefden te zorgen. Op het eerste zicht een aantrekkelijk idee maar vanuit mijn persoonlijke ervaring wil ik toch het volgende met u delen.
Ik werk vanuit mijn huis, ik schrijf artikels over coaching, onderhoud relaties met klanten via mail en verder nog een aantal administratieve taken voor ons bedrijf DareBooster. Ik ben er ALTIJD als mijn dochter thuiskomt van school, ik zit achter de computer of ik werk buiten met de paarden. Ik ben fysiek aanwezig maar toen ik het een tijdje geleden met mijn coach had over het feit dat mijn dochter niet altijd open is met me en dat ze niet zoveel van me wil aannemen (dit is overigens een verzuchting die ik regelmatig van andere ouders hoor) vroeg mijn coach me : "Je bent er wel maar kan je haar ook geven wat ze echt nodig heeft ?"

Daar moest ik eens heel goed over nadenken, ik had het gevoel dat ik een beetje in de val was gelopen. Ik dacht dat ik door "er te zijn" een goede ouder was geweest maar dat bleek niet helemaal waar ... Ik ben nu volop aan het ontdekken wat mijn tiener echt nodig heeft en stap voor stap komen we dichter bij elkaar. Ik plan nu mijn werk beter zodat ik er niet alleen fysiek maar ook "in geest" ben als ze van school thuiskomt. Wil dat dan zeggen dat ik de hele tijd haar handje moet vasthouden ? Natuurlijk niet, daar zou ze pas echt chagrijnig van worden ! Maar wat ze bv. wel fijn vindt is wanneer ik wat lekkers klaarmaak als ze van school thuiskomt of tijdens het weekeinde eens samen een x-box spelletje spelen. Samen ontbijten, gewoon met elkaar praten en grapjes maken of samen de was plooien ... Het gaat eigenlijk meestal over kleine dingen maar waar het vooral om draait is aandacht, liefde en aanwezigheid.

De virtuele realiteit zal ongetwijfeld een zeer belangrijke en zinvolle plaats in ons leven blijven innemen. Maar laat ons niet vergeten dat we mensen van vlees en bloed zijn, mensen die echte lucht ademen en echte warmte en gezond eten nodig hebben. En dat gaat nog altijd niet met een muisklik !

Vlaams onderzoek pleit voor games in de klas

2008-02-11T10:52:00.001+01:00

"De Vlaamse overheid onderzoekt of videogames interessant zijn als leermiddel in het onderwijs. 'Jongeren die games spelen, hebben een voorsprong', zegt de Gentse professor onderwijskunde Ronald Soetaert." (bron : demorgen.be)

Interessant. Zou inderdaad niet slecht zijn om een mildere houding aan te nemen tov gaming. Spelletjes de schuld geven van al wat er mis gaat met onze jongeren is te eenvoudig, het dient enkel om de verantwoordelijkheid door te schuiven.

Maar videogames te gaan bekijken als educatief materiaal lijkt me toch meer op goedkope en weinig doordachte prietpraat.

Wat doen we met de toenemende "verborgen" reclame in videogames? Op die manier halen we reclame voor vb frisdrank toch weer in de school.

Winnen is belangrijker dan deelnemen in een videogame!!! Je moet het woord cheats eens opzoeken met google : 129.000.000 hits ... doe dan hetzelfde met sportiviteit!? ... 102.000 hits (waarvan de meerderheid van de zoekresultaten niets met het begrip te maken hebben)

Of computerspelletjes al dan niet bijdragen tot de intellectuele vaardigheden van jongeren is op dit moment totaal irrelevant. In de praktijk stel ik vast dat de meeste ouders (nog) niet weten hoe om te gaan met het computer- en internetgebruik van hun tieners. Het is meestal een "eigen wereldje" waar de ouders niet aanwezig zijn. Het argument "we worden er slimmer van" zomaar de wereld insturen is totaal ondoordacht.

Het kan best zijn dat jongeren veel leren van spelletjes maar wat we eerst moeten leren is hoe we ermee omgaan. Hoeveel tijd kan je doorbrengen met spelletjes zonder dat het je gezondheid schaadt ? Zijn spelletjes nu al dan niet verslavend ? Welke spelletjes zijn goed en welke niet ? Hoe kan je als ouder/opvoeder een zicht krijgen op wat een tiener aan het doen is ? Hoe ga je om met conflicten, spamming en pesterijen ? Hoe beweeg je je tiener ertoe om ook nog eens een boek te lezen, of om aan sport te doen ? Hoe weet je of je tiener nog voldoende realiteitszin heeft ?

Ik ben absoluut voorstander van een globale benadering van deze nieuwe vorm van communicatie en entertainment. Ouders moeten geïnformeerd worden over alle voor- en nadelen zodat men er op een doordachte en verantwoorde wijze mee leert omgaan. Het gaat niet over een spelletje "Mens erger je niet" of "buske stamp" maar over een maatschappelijke vernieuwing die onze manier van leven drastisch zal veranderen. Positief of negatief ? Dat hangt ervan af wat we ermee doen

Op zoek naar Role-models voor single-parents!

2008-02-08T13:57:00.000+01:00

Enkele dagen geleden ontstond er tijdens een etentje bij vrienden een interessante discussie. Aanleiding was de vraag of er een verschil is tussen mensen die enkel door hun moeder of enkel door hun vader zijn opgevoed. Ik ga er maar meteen bijzeggen dat we er niet zijn uitgeraakt ! Maar we willen heel graag weten wat u hiervan denkt en we horen graag uw ervaringen !

Iemand opperde dat Britney Spears (door haar moeder opgevoed) er niet zoveel van terechtbrengt in het leven. Als niet-lezer van roddelbladen weet ik niet veel af van popidolen maar over die Britney heb ik al wel wat gezien en, toegegeven, fraai is het niet. Britney straalt niet veel geluk en nog minder moederliefde uit, ze is blijkbaar niet in staat om een langdurige relatie te hebben. Ze zou in niet onaanzienlijke hoeveelheden drugs gebruiken.

Madonna daarentegen (door haar vader opgevoed) had misschien wel geen al te beste relatie met haar vader (ik herinner me nog het "Papa don't preach" nummer) Maar ze heeft wel al een lange en uiterst succesvolle carrière achter de rug. Ze handhaaft een ijzeren discipline en geeft de indruk dat ze in haar leven de touwtjes stevig in handen heeft. Voor zover ik weet komt Madonna niet met schandalen in het nieuws en zou ze een liefdevolle moeder zijn.

Verder opperde nog iemand dat Tom Cruise ook door zijn moeder alleen werd opgevoed. Hierop werd onmiddellijk gereageerd :"Ja, maar Tom Cruise, ge ziet toch wat een babyface die heeft en dan zit hij nog in een sekte ook !"

Nogmaals, ik ben geen expert op het vlak van supersterren maar de vraag of er een verschil is tussen mensen die alleen door hun vader of alleen door hun moeder werden opgevoed intrigeert me wel. Heeft u hier een mening over of kent u nog verhalen van andere bekende (of minder bekende) mensen die door één ouder zijn opgevoed ? Heeft u een persoonlijke ervaring die u wil delen ?
U bent welkom om uw reacties hier achter te laten of u kan mailen naar
info@juanredon.net

Soms zeggen beelden meer dan woorden.

2008-01-25T10:38:00.000+01:00

Als ouder coach krijg ik vaak de vraag : Hoe breng je het in hemelsnaam aan hun verstand ? Het lijkt wel of ze doof zijn of een extreem kort geheugen hebben. Zeggen in het beste geval wel ja maar wat ik heb gezegd gaat het ene oor in en het andere weer uit.

Toevallig kreeg ik uit twee verschillende hoeken haast hetzelfde antwoord. Eerlijkheidshalve moet ik erbij vermelden dat wat ik nu ga vertellen nog niet zelf onderzocht heb. Ook heb ik nog geen research gedaan naar mogelijke toepassingen.

Gisteren kreeg ik een mail met feedback over hoe een sessie bij een therapeut was gegaan. In het verslag schreef de cliënt dat haar kinderen eerst erg afwezig reageerden op wat de psycholoog te vertellen had. Plots veranderde de sfeer bij de vraag om allen samen een doel dat ze wilden verwezenlijken niet met woorden maar al tekenend vorm te geven.

Een tweede cliënt had tijdens een brainstorm sessie die we samen hadden eerder op de week het idee om pictogrammen te ontwikkelen samen met haar kinderen. In de hoop dat wat ze samen in beelden konden brengen wel eens sterker zou kunnen blijven hangen dan de "nog te doen" lijsten aan de muur.

Terwijl ik deze post aan het schrijven ben wordt ik me plots bewust dat we dat hier thuis ook vaak doen. In de hal hangt een groot zwart bord, vaak schrijven we hier de dingen die we zeker moeten doen. Maar nog vaker staat er een hart op getekend met onze namen op vermeld. De kunstenaars werken vaak anoniem maar door eenvoudige deductie valt al gauw uit te maken wie het deze keer was.

Zelfzorg is de sleutel naar geluk, gezondheid en een vreugdevol gezinsleven.

2008-01-18T16:38:00.001+01:00

Uittreksel uit het boek voor Ouders van Pubers
Onze harten worden vaak gekwetst, zonder dat we het beseffen dragen we deze pijn met ons mee. De meeste van onze spontane reacties worden gestuurd door wat ons in het verleden overkwam.

Ken je dat gevoel dat je plots ontploft wanneer je kind je op de zenuwen werkt.
Maar waar ging het eigenlijk om ? Achteraf bekeken was het meestal eigenlijk niet zo erg. En toch kon je jezelf niet meer houden. Je bombardeerde je kind met al je negatieve gevoelens. Resultaat ? Een breuk in het vertrouwen tussen ouder en kind. Negativiteit, spanningen en agressie. Dit heeft niets te maken met opvoeden of het doen naleven van waarden en normen. Het is de projectie van je eigen onzekerheid en angst. Om dit soort incidenten te vermijden is het belangrijk om steeds jezelf te bevragen : "Heeft mijn reactie op het gedrag van mijn tiener te maken met mijn eigen onzekerheid ? Pas ik mijn waarden toe of ben ik bang om door derden veroordeeld te worden ?" De druk op ouders mag je niet onderschatten ! Iedereen staat steeds klaar om met het veroordelende vingertje te zwaaien.

Daarom is het zo belangrijk om tijd voor jezelf te hebben en deze dan ook goed te gebruiken. Om werkelijk een klare kijk te krijgen op de situatie waar je nu inzit. Opvoeden is aards moeilijk en vermoeiend, maar je kinderen opvoeden terwijl je jezelf slecht, angstig of gekwetst voelt maakt het tot een haast onmogelijke taak.
Wanneer jij je leeg voelt en onzeker over je toekomst zullen je kinderen dit van je overnemen en het gaan vergroten. Je kinderen zoeken bij jou leiding en inspiratie, jij als ouder staat model voor je kinderen.

De zes pijlers van zelfzorg VEVIVE

Vertrouwen
Eerlijkheid
Verantwoordelijkheid
Integriteit
Visie
Expressie

In volgend vb. vind je alle zes elementen terug :

Kijk naar een klein kind, dat kan zijn verlangens duidelijk uiten, honger is pijn en hierop moet gereageerd worden Pijn (ongemak) is niet aangenaam maar zorgt er wel voor dat het kind actie onderneemt. Het kind heeft het vertrouwen dat het aan eten zal komen door op een eerlijke en open manier zichzelf duidelijk te manifesteren. Het is het hoger doel op dat moment, namelijk, de honger stillen, die voor de motivatie zorgt.

Door zelfzorg naar innerlijke kracht :

Vertrouwen : begin bij jezelf, geef niemand nog de schuld van de situatie zoals ze nu is. Schuld en schuldgevoel halen je onderuit.
Eerlijkheid : wat je beloofd aan jezelf moet je ook verwezenlijken, zoek geen excuses, begin klein en voer uit.
Verantwoordelijkheid : elk individu is 100% verantwoordelijk voor zijn/haar leven. Het concept lijkt een beetje beangstigend in het begin, maar is heel krachtig. Wanneer je iemand in jouw leven voor bijvoorbeeld 50 % de verantwoordelijkheid geeft voor je ongeluk, moet je aanvaarden dat die persoon een gelijk deel verantwoordelijkheid voor je geluk draagt. Ik hou van 100% in goede en kwade dagen.
Integriteit : Kan je rekenen op iemand die zijn woord niet houdt? Neen, kan je rekenen op jezelf als je je woord niet houdt?
Visie : is je bestemming, kan je vergelijken met een reis maken. Je moet weten waar je naartoe wil voor je de route kan uitstippelen.
Expressie : Een kind maakt duidelijk dat het hongerig is, je behoeftes en gevoelens voor jezelf houden lost niets op, je kinderen vangen de energie toch op. Het is beter te delen wat er op je lever ligt dan alles op te kroppen.

Als je bovenstaande punten respecteert dan spreek je over zelf zorg. (VEVIVE is geïnspireerd op the Thrive Principles van Carolyn B Ellis)

Het mag wat strenger zijn ...

2008-01-07T11:24:00.001+01:00

Twee verschillende onderzoeken, één in België en één in Nederland geven aan dat (in België) een grote meerderheid van de ondervraagde jongeren een strengere opvoeding wil. Zowel thuis als op school zouden jongeren graag meer aandacht willen voor traditionele gezinswaarden.
In Nederland zijn het dan weer de ouders die in de peiling met een twee-derde meerderheid voorstander zijn van rust, regelmaat en reinheid. Deze tendens zou ook in België te merken zijn.

Maar wat zijn nu precies die "traditionele gezinswaarden" ? Waar komen die vandaan en in hoeverre zijn ze compatibel met onze "moderne" manier van leven ? Wat houdt een "strenge" opvoeding dan in ? Is het een kwestie van de klok terugdraaien of moeten we op zoek gaan naar een nieuwe invulling van tradities, normen en waarden ?

En hoe gaan we de in ere herstelde normen en waarden doen respecteren nadat ze decennia lang zijn veroordeeld en als barbaars zijn afgedaan ?
Positief is alleszins dat men inziet dat er aan onze manier van opvoeden en leven gesleuteld kan worden !

Maar vergis je niet, veranderen is moeilijker dan je denkt en het ontdekken, omschrijven en toepassen van waarden is een hele klus. Professionele begeleiding door een Life Coach is dezer dagen geen overbodige luxe ! Ondersteuning en feedback verhogen je kansen op succes in je opvoeding en je persoonlijke ontwikkeling.

Lees meer over Oudercoaching op onze website www.juanredon.net !

Vanuit je hart !

2008-01-02T17:26:00.000+01:00

Eén van de grootste uitdagingen die je bij de opvoeding van een puber tegenkomt is de "autonomie". Een dertien- of veertienjarige kan al veel, weet al veel maar als je hem volledige autonomie geeft maakt hij er gegarandeerd een potje van !

In een samenleving waar alle oude waarden overboord zijn gegooid is het niet eenvoudig om vaste regels te handhaven ! En toch is het de enige manier om voor jezelf en je tiener het evenwicht te vinden tussen individuele vrijheid en respect voor jezelf en je omgeving.

Een goede en positieve communicatie is een eerste belangrijke stap maar je moet voor jezelf ook uitmaken wàt je wil communiceren. We willen onze kinderen ondersteunen en begeleiden en dat houdt ook in dat we onze eigen waarden moeten kennen en als leidraad gebruiken in onze opvoeding.

We moeten ons niet laten leiden door onze angsten maar door ons gevoel ! In je hart weet je wat goed en wat niet goed is. Dat is op zich vrij eenvoudig, leer jezelf kennen en kijk in je hart ! We leven in moeilijke tijden en, eerlijk, ik ben ervan overtuigd dat ieder van ons het soms even niet meer weet ! Dat jij, net als ik, soms twijfelt aan je eigen gevoel.

Maar geloof me, wanneer je jezelf in alle eerlijkheid bevraagt dan ontdek je wat voor jou écht belangrijk is ! Durf deze waarden te gebruiken, ze geven je houvast en zekerheid. De zekerheid die ook je puber nodig heeft om stap voor stap "autonoom" en zelfstandig te worden.

Ik wens je liefde en vreugde !

Karen

Carrière of gezin ? Een verscheurende keuze of een boeiende uitdaging ?

2007-12-04T12:58:00.001+01:00

Moet je als ouder kiezen tussen je carrière of je gezin. Is het mogelijk om beiden succesvol met elkaar te combineren ? Of sterker nog, kan het zijn dat een succesvolle carrière en een liefdevol gezin elkaar versterken ?

De vraag of je als moeder (en vader !) moet gaan werken of voor je kinderen moet thuisblijven doet steevast stof opwaaien tijdens debatten. Zolang we het één met het ander blijven vergelijken zullen we het antwoord op deze vraag niet vinden. Het antwoord ligt namelijk niet in één van beide !

Het is geen kwestie van kiezen voor het één of het ander. De oplossing ligt in het onderzoeken van een situatie in zijn geheel. Een leven bestaat niet uit verschillende stukjes maar uit een geheel van elementen die elkaar onderling beïnvloeden. Wanneer iemand stress heeft in de werksituatie dan zal dat ook zijn privé-leven beïnvloeden en vice versa.

Het geheim ligt in het onderzoeken van ieders persoonlijke waarden. Wat zijn je belangrijkste prioriteiten op je werk ? Wat is je ambitie ? Wat verwacht je van de relatie met je partner en kinderen ? Hoe zie jij een "huishouden" en hoe kan je structuur brengen in de waslijst van opdrachten die moeten volbracht worden in werk en privé ?

Een huishouden is net zo goed een organisatie als een klein bedrijf. Er zijn een heleboel taken die weliswaar noodzakelijk zijn voor het fysieke welzijn van de gezinsleden maar die niet of weinig bijdragen aan de emotionele en spirituele relaties binnen het gezin. Wanneer je bv. een hele avond de strijk doet of je weekend opoffert aan klussen in huis dan betekent dit niet noodzakelijk dat je hier op persoonlijk emotioneel vlak iets voor jezelf of je gezin gedaan hebt. Veel ouders rijden zich hier vast. Vooral vrouwen proberen een voltijdse baan te combineren met een huishouden en werken zich totaal leeg. Mannen zijn dan weer vaker geneigd om zich in hun werk te verliezen en meer verantwoordelijkheid op zich te nemen dan ze in het echt willen en aankunnen. Ze merken de problemen in hun gezin pas op als deze al zo groot zijn dat ze een ernstige bedreiging worden voor zowel de carrière als het privé-leven !

Koppel dit alles aan een waarden- en normen systeem dat op losse schroeven staat en je stelt vast dat we alles in het werk zullen moeten stellen om onze visie op werk en gezin te herzien. Bedrijven en ouders hebben er het grootste belang bij om te onderzoeken wat gedaan kan worden om het evenwicht tussen carrière en gezin te her-stellen.

We kunnen onszelf niet in stukken snijden ! We kunnen wel onze persoonlijke waarden en normen definiëren en alle elementen in ons leven op één lijn brengen !

We wensen je liefde en vreugde !

"No Future" of meer flexibiliteit ? Aan u de keuze !

2007-11-17T11:58:00.000+01:00

Wat we vaak vergeten is dat jongens en meisjes verschillend zijn. In onze eenheidsworst-maatschappij leven de meeste mensen ver verwijderd van hun "natuurlijke ik". Uit de vele uren coaching met ouders, vooral moeders, loopt een rode draad. "Waarom kunnen tieners niet gewoon normaal doen?"

Helaas voor u mijn beste ouder, een puber doet meestal normaal. Wat een ouder abnormaal gedrag of gestoord gedrag noemt is in werkelijkheid héél normaal. Mannetjes dieren zoeken naar manieren om hun mannelijkheid te kunnen uitdrukken en vrouwtjes dieren zoeken manieren om hun nieuw ontdekte vrouwelijkheid te gaan uitdrukken. En wat doen wij als ouder? "DOE MAAR GAUW NORMAAL!!!"

Pubers hebben geen wisselend gedrag, ze moeten leren omgaan met de niet erg constante stroom hormonen. Het ene moment zijn ze zelf klaar voor de voortplanting en een uur later zouden ze niet liever dan geborgenheid vinden aan de moederborst.

Natuurlijk vraagt dat van een ouder erg veel flexibiliteit en geduld. Maar zo zitten de zaken nu eenmaal in elkaar, ook al wonen we in stenen huizen ver van de natuur, het is de natuur in ons die deze evolutie stuurt en niet je kind.

Als dat zo zit zouden we tot een erg ondermijnend besluit kunnen komen : "Ik kan niets doen om mijn leven te verbeteren, om mijn relatie met mijn tiener te verbeteren, right?"

NEEN, helemaal niet !!! Want een opgroeiende tiener zoekt naar voorbeelden. En wat kan er een beter voorbeeld zijn dan een boeiende, energieke, gelukkige, avontuurlijke, spannende, gezonde en uitdagende toekomst. Daarom moeten we als ouders de taak op ons nemen om aan die toekomst te bouwen. De beslissingen die we nu nemen zullen onze toekomst en de toekomst van onze kinderen bepalen. Angst is geen excuus, iedereen is bang. Bang voor wat er gaat komen, bang om het verkeerd te doen ... Maar we kunnen met die angst leren omgaan door een keuze te maken, een beslissing te nemen en in actie te treden. Zonder actie geen verandering en zonder verandering ... tja zonder verandering blijft alles bij het oude, blijven we ruzie maken, klagen en anderen de schuld geven. Hoe moet het dan met die toekomst?

Ik wens je liefde en vreugde
Coach Ronny

Pubers en conflicten, hoe ga je er mee om ?

2007-11-17T11:28:00.001+01:00

Meer dan 80 % van de ondervraagde ouders in onze ouder-enquête geeft aan regelmatig conflicten met zijn pubers te hebben !
Geloof het of niet maar het kan er verbaal hard aan toegaan en heel vaak weten ouders niet hoe ze met deze stress moeten omgaan. Het vinden van een evenwicht tussen loslaten en begeleiden is niet altijd makkelijk. Dat één van beide partijen daarbij zo nu en dan eens te ver gaat of net niet ver genoeg is op zich niet verwonderlijk. Omgaan met conflicten en meningsverschillen is net zo goed een deel van de opvoeding als leren hoe je een straat oversteekt.

Toch hebben veel ouders het gevoel :

Dat het best wel wat vriendelijker en rustiger zou mogen.
Dat niet elk dispuut moet eindigen met slaande deuren of scheldpartijen.
Dat het zoveel aangenamer zou zijn indien je met je puber tot een constructief gesprek zou kunnen komen.
Dat het moet kunnen om je tiener op een rustige manier duidelijk te maken wat je van hem verwacht en dat hij op zijn beurt zijn ideeën en verwachtingen met jou zou willen delen.

Het is belangrijk om ervoor te zorgen dat de conflicten die je met je puber hebt beperkt blijven en dat je blijvende schade voorkomt. Wanneer ouders en pubers te ver van elkaar verwijderd raken kan dit de relatie voor lange tijd verzuren. Wanneer we willen dat onze kinderen evenwichtige volwassenen worden dan moeten we er alles aan doen om het voorbeeld te geven. We moeten hen laten zien dat een conflict iets is waar je iets aan kan doen. Dat conflicten en ruzies je leven niet beheersen !

Ken je dat gevoel, je zit niet lekker in je vel en elk probleem lijkt zo groot als de Mount Everest ? Wanneer je zelf moe en prikkelbaar bent en elke druppel de druppel is die je emmer doet overlopen ? Het leven van vandaag vergt veel van ons en soms kan het té veel worden. Het omgaan met de wisselende stemmingen van een tiener kan je dan tot wanhoop drijven.
Het wordt dan een onmogelijke opdracht om een situatie te relativeren of in een ander perspectief te zien.

Wat heb je op zo'n moment nodig ? Zelfzorg ! Stap voor stap moet je leren hoe je jouw eigen energieniveau op peil kan houden. Je moet je eigen waarden her-ontdekken en wat je van jouw leven wil maken. In een conflict-situatie is het belangrijk om steeds je kalmte te bewaren en aan je tiener duidelijk te maken dat je je niet op de kast laat jagen. Dit kan je bereiken wanneer je zelf in balans bent en weet waar jouw grenzen liggen.

De meeste conflicten zijn "gelukkig" verbaal. Woorden en verwijten gaan heen en weer waarbij iedere partij probeert het laatste woord te hebben ... je kent dat wel, de discussies die je het bloed onder de nagels halen ?
In de ouder-coaching praktijk en ook in onze eigen ervaring stellen we heel vaak vast dat we een erg negatief taalgebruik hanteren in onze dialoog met onze tieners. Wanneer we ouders vragen wat ze van hun puber verwachten dan volgt er bijna altijd een waslijst van dingen die men NIET wil. Ouder-coaching ondersteunt je bij het her-programmeren van het beeld dat jij van je puber hebt. Je gaat op zoek naar positieve beelden en je oefent een nieuw taalgebruik. Je leert ook hoe je een vast discussie-patroon kan doorbreken. Door het ontdekken en hanteren van jouw eigen waarden en grenzen, door het creëren van zelfzorg en het gebruik van positieve taal kan je stap voor stap de conflicten loslaten. Je leert en oefent technieken die voorkomen dat jouw energie verloren gaat in zinloze discussies en negatieve interacties.

Op die manier creëert iedere ouder zijn persoonlijke recept voor geluk in het gezin. Er zijn heel wat manieren om iets duidelijk te maken zonder dat het tot een conflict hoeft te komen. En als dat dan toch gebeurt dan zijn er evenveel manieren om er op een constructieve manier mee om te gaan.

Wil je graag ontdekken hoe ouder-coaching het leven voor jouw en je pubers kan veranderen ? Maak een afspraak voor een vrijblijvend en gratis kennismakingsgesprek met coach Ronny Van Staeyen. Al tijdens dit eerste gesprek zal je merken hoe je jouw persoonlijke recept voor een liefdevol leven kan samenstellen ! Mailen kan je naar : info@juanredon.net

We wensen je liefde en vreugde,
Het DareBooster Team

Te weinig slaap heeft nadelige gevolgen op schoolprestaties en algemene mentale gezondheid !

2007-11-01T14:21:00.000+01:00

Onderzoek naar effect van te weinig slaap bij pubers en adolescenten heeft aangetoond dat onvoldoende nachtrust bij tieners ernstige gevolgen heeft. Pubers hebben meer slaap nodig dan we denken. Hoewel het slaapritme tijdens de puberteit verandert (pubers vallen later in slaap) ondervinden ze nadelige gevolgen van te weinig slaap. Het drukke leven en de vele buitenschoolse activiteiten liggen mee aan de basis van slechte slaapgewoontes. Maar we zijn er ons zeker niet van bewust dat een kwartiertje extra nachtrust het verschil kan uitmaken tussen goede resultaten op school of ondermaatse prestaties. In de VS is aangetoond dat de resultaten op scholen die later met de lessen beginnen (rond 8u30) over het algemeen beter zijn dan die welke voor 8u met de lessen aanvangen.

Ook op de emoties en het humeur van tieners heeft te weinig slaap een nefast effect. Pubers die onvoldoende slapen kunnen zich moeilijker beheersen en vertonen meer risicogedrag. dit kan leiden tot een spiraal van slaperigheid, stress en negativiteit. Het is belangrijk om er mee op te letten dat je puber voldoende slaapt. net als gezonde voeding en voldoende beweging is voldoende slapen een onderdeel van een evenwichtig en gelukkig leven.

Wij hebben alleszins dezelfde ervaring met onze tiener. Wisselende stemmingen, prikkelbaarheid, gebrek aan concentratie ... dat wordt alles een heel stuk beter wanneer onze dochter voldoende geslapen heeft. En het is zo simpel ! Gezond eten, voldoende bewegen en slapen ! En natuurlijk heel veel liefde ... ik weet niet hoelang nog maar op haar dertiende staat ze nog altijd op haar knuffel voor het slapengaan
En die is graag gegeven !

Om de volledige resultaten van het onderzoek te lezen klik hier.
We wensen je liefde, vreugde en zoete dromen !
Het DareBooster Team

Natuurlijke Autoriteit

2007-10-18T17:18:00.000+02:00

Verslag van een laser-coaching sessie (door Karen).
Er zijn zo van die momenten dat je het gevoel hebt dat je ondanks al je goede bedoelingen toch in de fout gaat. Dat je van frustratie met je hoofd tegen de muur zou kunnen lopen.

Gisteren was het zover, ik moest een stuk omheining verplaatsen zodat de paarden in een nieuwe weide konden grazen. Onze dochter Hannah moet haar steentje bijdragen aan het reilen en zeilen op Juanredon. Dus had ik haar gevraagd me te helpen bij dit werkje ... We waren nog geen half uur aan het knutselen met paaltjes en lint of we waren het oneens over de te volgen werkwijze. Zij wou knippen, ik wilde zo weinig mogelijk knippen ... we konden het niet eens worden en ze wilde zelfs niet eens meer naar me luisteren. Ik heb haar dan maar weggestuurd en heb op m'n eentje verder gewerkt. De rest van de dag verliep in dezelfde stroeve sfeer tot ...

Tot het tijd was voor een laser-coaching sessie (dit is een korte sessie waarin rond één vraag of situatie gecoacht wordt.)
Ik nam mijn kans waar en vertelde wat er gebeurd was en dat ik graag een manier zou vinden om meer autoriteit uit te stralen. Dat ik het gevoel had energie te verliezen aan nutteloze discussies i.p.v. de knoop door te hakken en het werk af te maken.

Ik kreeg een aantal zeer gerichte vragen te beantwoorden die me hebben doen nadenken over het doel van autoriteit. Wat ik ermee wilde bereiken en hoe ik dat zou kunnen realiseren. Ik kwam tot de conclusie dat ik autoriteit wilde uitstralen vanuit ervaring. Mijn ervaring met het oplossen van een probleem of de manier om iets te doen met goed gevolg kunnen delen met mijn dochter (of anderen) is voor mij een vorm van autoriteit die in het belang van mijn kind is. Het komt er dus op neer dat ik vanuit een voorbeeldfunctie leiding kan geven.

Volgende vraag : "En vind je het werken aan omheiningen leuk ? Is het iets waar je zelf goed in bent ?"
...euh ... Eerlijk ? Ik HAAT het ! Ik heb een broertje dood aan het gepruts met lintjes en draadjes en vooral, ik vind het vreselijk moeilijk !
Plotseling werd de hele situatie zo pijnlijk duidelijk dat ik er zelf van moest lachen ! Ik wil leiden door voorbeeldfunctie en probeer dan leiding te geven in een situatie waar ik me zelf absoluut niet op mijn gemak voel ... Het is een wonder dat we het nog een half uur hebben volgehouden.

Conclusie : Voor mij is het nu duidelijk dat leiding geven pas kan wanneer je je zelf goed voelt bij wat je aan het doen bent. Hoe had ik dit conflict kunnen vermijden ? Heel eenvoudig door raad te vragen aan iemand die een beter zicht heeft op het bouwen van afsluitingen van weides. Zo kan ik een plan maken en van daaruit vertrekken. Op die manier kunnen we samenwerken aan een klus die we weliswaar geen van beiden leuk vinden maar waarvan we op zijn minst weten dat we het op de juiste manier doen !

Dank je wel ouder-coach !

Karen

Hallo, wie heb ik aan de lijn ? Zeven voordelen van Tele-coaching !

2007-10-03T14:09:00.001+02:00

Eén van de meest gestelde vragen over coaching is waarom coaching voor het grootste deel via telefoon en internet gebeurt ?

Het is inderdaad zo dat meer dan 75 % van alle coaching (ook voor bedrijfsleiders en managers!) gebeurt vanop afstand.

Er zijn verschillende goede redenen waarom elke dag steeds meer mensen kiezen voor telefonische coaching :

Praktische redenen :

Het is gemakkelijk en eenvoudig. Je hoeft je niet te verplaatsen, geen files en wachttijden. Dit spaart je geld, tijd en stress !
Je plant de coachingsessies waar en wanneer het voor jou het beste uitkomt. In functie van je werkschema is het zelfs mogelijk om 's avonds coachingssessies te plannen.
Voor de keuze van jouw persoonlijke coach ben je niet gebonden aan de plek waar je woont en werkt.
Je bent in je eigen omgeving en je kan direct met het gesprek beginnen.
Het gesprek kan via telefoon of gratis via Skype/VOIP) Lees verder over de speciale aanbieding voor Darebooster klanten !

De resultaten :

Uit ervaringen van coaches in de VS, Australië, Engeland en meer en meer ook in Vlaanderen en Nederland blijkt dat telefonische coaching de meest efficiënte en directe vorm van coaching is.
Meer dan 75 % van de gesprekken gebeurt via telefoon. De resultaten bewijzen dat men via telefonische coaching veel sneller “to-the-point” komt. Dankzij het regelmatige contact met je coach kom je tot een effectieve aanpak van je vraag. Onderzoek heeft uitgewezen dat men zich tijdens het telefoneren beter kan concentreren. Er is geen visuele afleiding die je gedachten doet afdwalen van dat wat je wil zeggen. Je bent ook in staat veel meer te onthouden van de informatie die je ontvangt.

Mijn klanten bevinden zich momenteel op alle werelddelen. De Verenigde Staten, Australië, China, Nieuw-Zeeland, Nederland.
Mijn Eigen Mentor Coach, Karen Cappello, woont in Tucson, Arizona. Dankzij de nieuwe ontwikkelingen op het vlak van communicatie daalde de kostprijs en verbeterde de kwaliteit van de long-distance calls.

Bovendien biedt Darebooster voor zijn klanten in België en Nederland de gesprekken naar elke vaste lijn gratis aan !

Bijbels gezegde op zijn Frans ...

2007-09-19T11:32:00.000+02:00

Daarnet tijdens het ontbijt ging het toevallig over het al dan niet terugslaan wanneer je geslagen wordt. Een goed moment om onze dochter te trakteren op een vrij vertaalde Bijbelspreuk. "Als je vijand je op de ene wang slaat dan sla je niet terug maat biedt hem de andere wang aan ..."
Waarop onze dochter prompt antwoordt : "oh ja, dat is hier in Frankrijk toch hetzelfde maar dan met kussen. Als iemand je op de ene wang kust dan biedt je hem ook de andere wang aan !"
Over positief taalgebruik gesproken !

Ik wens je liefde, vreugde en veel kussen !
Coach Ronny

De kracht van een droom ...

2007-09-07T09:22:00.000+02:00

Deze morgen zat er een mail van Mark Hendricks in mijn mailbox. Meestal zit die boordevol marketing ideeën, maar deze keer was het een bijzondere mail. Het was de eerste mail in mijn leven die me tot tranen toe bewogen heeft. Meer dan één keer zelfs.

Het is nu net acht uur en ik heb de video al drie maal gezien , en telkens opnieuw ervaar ik dat warme gevoel van "er is zoveel mogelijk in de wereld, in mijn wereld en in jouw wereld".

Natuurlijk is deze zanger niet te vergelijken met Luciano Pavarotti (gisteren overleden), maar de power die deze man in zijn leven investeert heeft een geweldige voorbeeldfunctie.

In mijn vroeger leven als galeriehouder heb ik veel mensen ontmoet met een artistieke opleiding: "scholen en schaven; techniek en inzet" en ik heb veel fantastisch werk mogen zien, voelen en horen. Maar deze man komt uit het niets. Hij ziet er niet bepaald artistiek uit, heeft angst en gebrek aan zelfvertrouwen (wie niet als er een media-geile jury op je zit te wachten) Als mens voel je dat er potentieel veel negatieve energie schuilt in de man rechts van het poppetje in het rode kleedje, een cynicus, een wiseguy voor 200%. ...BANG van bij de eerste noot. Die eerste noot komt recht uit zijn hart en ziel.

Ik kijk nooit naar dit soort programma's (hou meer van boeken en de great outdoors;-).

Hier is mijn motivatie om dit star-academy ding door te sturen :

Wat een pracht voorbeeld van een droom die tot leven komt, met moed en doorzettingsvermogen ... wanneer de opportuniteit daar is ... BANG en de engel werd wakker.

Prachtig!!

http://www.maniacworld.com/Phone-Salesman-Amazes-Crowd.html

Ik wens jullie succes en liefde,

Coach Ronny

Welk beeld heb jij van je puber ?

2007-09-03T11:12:00.000+02:00

Na enkele weken vakantie bij de familie in België is onze dochter weer thuis. Voor ons als ouders was het een periode van bezinning en evaluatie. Wat werkt, wat werkt beter ... Hoe kunnen we datgene wat we voor onszelf ontdekken toepassen in onze opvoeding. In de coaching praktijk word ik regelmatig geconfronteerd met cliënten die me de vraag stellen : "OK, ik heb nu mijn eigen waarden en levensdoel ontdekt en ik voel me daar heel goed bij. Maar wat moet ik doen als de mensen rond mij niet mee willen ?"

Deze situatie doet zich voor overal waar er interactie is met anderen. Altijd en overal dus (uitgezonderd kluizenaars in dichtgemetselde grotten ...)
Als ouder voel je verantwoordelijk voor het welzijn van je kind. Je zal alles doen wat je denkt dat goed is voor hem. Maar formuleer je dat ook zo als je tegen hem spreekt. ? Welke beelden heb je over je puber als je aan hem denkt ? Hoe positief is je taalgebruik als je iets aan hem vraagt.

Wanneer je het beeld van een conflict in je hoofd hebt zal dit conflict zich ook voordoen. Creëer je daarentegen een beeld van wat je wél zou willen dan zal ook dat zich manifesteren. Om dat positieve beeld te kunnen maken moet je alle negatieve beelden loslaten. Deze oefening kan jij alleen maar doen ! Het begint altijd bij jouw keuze om geluk in je leven toe te laten !

Op het moment dat onze kinderen puberen zijn we zelf ook vaak in een periode van ons leven waarin we weinig tijd voor onszelf hebben. We werken veel, hebben een druk sociaal leven. Vaak is het ook een periode waarin onze eigen ouders een dagje ouder worden en daar heb je ook tijd voor nodig. Ouders van pubers hebben weinig tijd. We leven in sneltreinvaart en proberen problemen op te lossen zonder stil te staan ... Maar let op dat je je energiebalans goed in de gaten houdt !

Wanneer je de moeite doet om in je taalgebruik positief te zijn zal je merken dat daar meer energie van krijgt ! Het is een oefening en een uitdaging maar ik verzeker je dat het helpt ! Wanneer je tiener iets doet waar je het niet mee eens bent denk er dan eens over na hoe je dat kan zeggen. In de plaats van ; " Ik wil niet dat je dat doet." zou je kunnen zeggen : "Zou je dat zo of zo kunnen doen ?"

En ten slotte: vermijd de Waarom-vraag ! In de volgende post zal ik hier verder op ingaan maar neem alvast aan dat de meeste van ons niet weten Waarom ze iets wel of niet doen ! Vragen waarom heeft geen enkele zin !

Je kan me steeds vrijblijvend contacteren als je met een vraag zit !

Ik wen je liefde en vreugde

Coach Ronny

Wat is de zin van Waarom ?

2007-08-17T18:06:00.000+02:00

Dit lijkt zo op het eerste zicht een absurde titel maar denk er eens over na hoe dikwijls je je puber vraagt : "En waarom doe jij dat ?" of variaties op dezelfde vraag. Heb je daar eigenlijk ooit al eens een goed antwoord op gekregen ? Heeft het ooit al het gedrag van je puber positief veranderd ? Laat het me weten als het zo is want bij ons heeft deze vraag nog nooit tot een tastbare reactie geleid.

Stel, je puber heeft de gewoonte om zijn tas en jas ergens neer te smijten als hij thuiskomt. Waarom doet hij dat ? Daarom, omdat het makkelijker is dan om hem aan de kapstok te hangen.
Je kan dan proberen om uit te leggen dat dit voor jou extra werk meebrengt en dat als iedereen dit doet het een grote rommelboel wordt enz., enz. Je kent dit liedje wel !

Toen je kind nog klein was kon je hem motiveren door bv. te zeggen ; "als jij deze week elke dag je jas netjes aan de kapstok hangt dan doen we dit weekeinde iets leuks .." Maar je puber is geen kind meer !
In plaats van de "waarom-vraag" nog maar eens te stellen en te verzanden in oeverloos gezeur zou je het volgende kunnen doen :

Vraag je puber of hij denkt of het mogelijk zou zijn voor hem/haar om zijn jas aan de kapstok te hangen en zijn tas in zijn kamer te zetten. Of dat iets is wat binnen zijn mogelijkheden ligt? Hiermee bedoel ik niet dat je dat op een ironische manier moet vragen ! Het gaat erom te peilen hoe dicht hij staat bij "volwassen" zijn. Vraag hem hoe hij denkt dat het zou voelen als er niet meer tegen hem gezeurd zou worden ? Stel het voor als een uitdaging en een stap naar aangenamer samenleven zonder gezeur !

Denk eraan, Rome is ook niet op één dag gebouwd ! Ingaan tegen de aandrang om te gaan zeuren moet je leren. Geweldloos communiceren is een creatief proces waar tijd voor nodig is. Je mag me altijd contacteren als je hier vragen bij hebt !

Ik wens je liefde en vreugde,
Coach Ronny

Hester De Waard over Ouder Coaching

2007-08-14T14:10:00.000+02:00

Journaliste Hester De Waard publiceerde op haar blog over kinderen en jongeren een artikel over Ouder Coaching. Het is alweer een belangrijke stap vooruit in de bekendmaking van Ouder Coaching in Vlaanderen en Nederland. Op haar blog kan je overigens een heleboel intersaante en gefundeerde artikels lezen over jongeren en maatschappij. Klik hier om het artikel op kinderspul.blog.nl te lezen.

Ik wens je liefde en vreugde
Coach Ronny

Controle versus Keuze

2007-08-10T11:36:00.000+02:00

Als ouder van een opgroeiende tiener wordt je geconfronteerd met veranderingen in het gedrag van je kind. Eén van de vragen die ouders me stellen is : "Hoe kan ik ervoor zorgen dat ik de controle over mijn zoon/dochter niet verlies ?"
De echte vraag is : "Hoe controleer ik mijn eigen leven ?"

Het antwoord is eenvoudig, NIET! Wil dit dan zeggen dat je vanaf nu het leven maar moet nemen zoals het komt omdat je er toch niets aan kunt veranderen ? Ook NIET!
Wat dan wel ?

Wanneer je probeert iets te controleren dan wil je het vasthouden en sturen in de richting die jij wil . Controle is een statisch gegeven.
Wanneer je puber een idee in zijn hoofd heeft hoe hij iets wil doen of beleven dan kan jij je daar radicaal tegenover stellen. Gevolg : ieder zet zich in het defensief en blijft bij zijn standpunt. Er is geen dynamiek meer in jullie relatie.

Veel interessanter wordt het wanneer je je realiseert dat we in het leven allemaal keuzes kunnen maken. Kiezen is dynamisch en doet energie stromen. Soms denk je dat je vastzit in een bepaalde situatie maar als lifecoach kan ik uit de praktijk bevestigen dat er altijd opties zijn. Een situatie bekeken vanuit een ander perspectief brengt nieuwe mogelijkheden en opties aan het licht. En dan ...is de keuze aan jou !

Ook je kind kan keuzes maken en jij kan hem daarbij helpen door zelf je leven in vrijheid te leven.

Ik wens je liefde en vreugde
Coach Ronny

Ouder-coach Ronny Van Staeyen opgenomen in de denktank bij Bewuste Ouders .nl

2007-08-02T16:48:00.000+02:00

De site voor Bewuste Ouders.nl richtte zich tot voor kort vooral naar ouders van baby's en jonge kinderen. Door het grote succes van deze site wil Bewuste Ouders.nl nu ook ouders van tieners aanspreken. Ouders die een vraag hebben over hoe omgaan met pubers kunnen deze stellen aan de denktank experts van Bewuste Ouders.nl Ik ben als Oudercoach opgenomen in deze denktank om vragen binnen mijn vakgebied te beantwoorden. Heb je een vraag of zit je ergens mee dan kan je daar je vraag stellen.

Op onze homesite juanredon.net vind je verder alle info en prijzen van ouder-coaching.

Ik wens je liefde en vreugde
Coach Ronny

De touwtjes in handen houden ...

2007-07-27T13:22:00.000+02:00

Het is rustig op Juan Redon. De zomergasten zijn vertrokken en onze dochter Hannah bezoekt de familie in België. We kunnen terugblikken op een actieve Julimaand. Als ouders van een opgroeiende puber ervaren wij ook hoe ons "kleintje" stilaan groter wordt. Wat ons de laatste tijd het meeste opvalt in haar evolutie is het overspringen tussen kind en jonge vrouw. Van het ene moment op het andere wisselen gedrag en stemming. Soms rustig en gedecideerd en dan weer emotioneel en impulsief. In zulke periodes moet je als ouder zelf beschikken over een goede innerlijke balans !

Wanneer je je laat meeslepen in de emoties raak jij ook verstrikt in deze wisselende stemmingen. Hierdoor ontstaat er energieverlies en kan je zelf geen zekerheid meer bieden. Het is mogelijk om afstand te nemen zonder dat je je kind aan zijn lot overlaat. Je kan als ouder voor je kind een baken zijn in woelig water op voorwaarde dat je jouw eigen innerlijke waarden ontdekt en respecteert.

Een voorbeeld ter illustratie :

Wanneer ik met mijn dochter ga klimmen zorg ik er als ervaren klimmer voor dat alles veilig verloopt. Op technisch vlak door een goede uitrusting op de juiste manier te gebruiken. Maar bij klimmen is het mentale aspect ook erg belangrijk. Wanneer je je greep voor greep een weg naar boven zoekt op de harde rotsen dan leg je je leven in de handen van degene die je zekert. Vertrouwen en inzicht in elkaar zijn van levensbelang.
Onze dochter klimt al vanaf ze een jaar of zes is en vroeger klom ze vrolijk en zonder angst op en af muren en rotsen. Ze had een blind vertrouwen in papa of mama die het touw in handen hielden. Vorige week zijn we gaan klimmen op een massiefje in de Voor-Pyreneeën. Nu was het even geleden dat we nog geklommen hadden en plotseling zat de schrik bij onze dochter erin ... Twijfels over het eigen kunnen, zich afvragen "wat zullen ze van mij denken ?", zichzelf willen bewijzen ... Halverwege de klimroute stond ze te bibberen ... Op dat moment sta je ver van je kind en de enige verbinding is het touw dat jij in handen hebt. Stel dat ik mee zou panikeren of me laten meeslepen door haar stress ? Yep, ik zou me niet meer kunnen concentreren en de hele situatie zou gevaarlijk worden. Dankzij een goede opleiding aan de klimschool en vele jaren ervaring kan ik de situatie inschatten. Er dreigt geen gevaar voor Hannah en doordat ik rustig en kalm blijf kan ik haar de aanwijzingen geven die ze nodig heeft om verder te klimmen. Ik respecteer haar tempo en ritme en vanop afstand help ik haar de route uit te klimmen. Veilig en wel !

Je kan deze situatie makkelijk doortrekken naar het leven van alledag. Op momenten van stress rustig blijven zorgt ervoor dat jij als ouder het "zekeringstouw" stevig in handen kan houden als je puber het even moeilijk heeft. Iedereen kan deze innerlijke zekerheid ontdekken door op zoek te gaan naar zijn eigen ware levensdoel.

Ik wens je liefde en vreugde,

Coach Ronny

Vakantie !

2007-07-13T15:33:00.000+02:00

We wensen alle ouders en hun tieners een leuke en ontspannende vakantie ! Voor ons is het alvast goed begonnen ... met een zoektocht naar hanekammen, werken in de groententuin, pruimen plukken, grondwerk met paarden ... Hieronder enkele sfeerbeelden !

Speciale zomeractie !!!!!

2007-07-02T15:38:00.000+02:00

Ontdek jouw Soul-Purpose in slechts 2 tele-coaching sessies !

Heb je soms het gevoel dat je puber een leven leeft waar jij meer en meer buiten staat ? Dat je als ouder onvoldoende waardering ontvangt voor wie je bent, wat je doet en wat je in je leven bereikt hebt ?

Ouder-Coaching is in België en Nederland nog niet zo bekend. Eén van de meest gestelde vragen die ik krijg is : "Waarom moeten de ouders gecoacht worden ? Het zijn toch de jongeren die de moeilijkheden veroorzaken ?"
Op het eerste zicht lijkt dit inderdaad zo te zijn maar in feite ligt de ware oorzaak van de problemen met jongeren in het feit dat weinig jongeren echt gemotiveerd zijn om volwassen te worden !

Je zou de indruk kunnen hebben dat je puber maar één ding wil en dat is VOORAL NIET worden zoals zijn ouders !
Maar vergis je niet, jij bent voor jouw kind het role-model waar hij zich aan spiegelt. Jouw geluk en voldoening in het leven bepalen grotendeels of en hoe graag hij volwassen zal willen worden.
Ben jij ongelukkig en onvoldaan in je leven ? Heb jij het gevoel dat je niet het leven leeft waar je van droomt ? Hoe kan je dan je kind inspireren om zijn verantwoordelijkheid als volwassene op zich te nemen ?
Ouder -Coaching gaat over het vinden van JOUW soul-purpose. Jouw echte en ware levensdoel ! Dan en alleen dan kan je je puber inspireren om te groeien en deel te nemen aan het leven als volwassene!

Maak jezelf vrij en toon je kinderen wat echt leven betekent !

Ontdek je soul-purpose in 2 tele-coaching sessies voor slechts 176 € in plaats van 220 € !!!

Ik geef deze speciale Zomer-korting om ouders in België en Nederland de kans te geven om Coaching te leren kennen. Momenteel coach ik klanten in Australië, de VS, Nieuw Zeeland en China en ik zou ook graag coachen in mijn moedertaal !

Wat houdt het in :

In de eerste tele-coaching sessie van 45 min. doen we een visualisatie-oefening die je brengt naar je ware levensdoel. Je ontdekt waarom jij hier en nu op deze aarde bent.
Tussen de eerste en de tweede sessie heb je recht op een onbeperkt aantal e-mails die je helpen bij het determineren en inventariseren van jouw unieke waarden.
Tijdens de tweede tele-coaching sessie leg je jouw waarden en doelen vast. Je stelt de grenzen die voor jou belangrijk zijn. Je omschrijft heel duidelijk je nieuw-gevonden soul-purpose. Het begin van een nieuw hoofdstuk in jouw levensroman !

De korting van 20 % is geldig tot eind Augustus ! Neem contact op via mail, telefoon, msn of skype en maak een afspraak met een nieuw leven !

Ik wens je liefde en vreugde,

Coach Ronny

Phone : + 33 561 87 92 53
Skype : juanredon-france
Msn : darebooster@juanredon.net
Mail : ronny@juanredon.net
Brief : Ronny Van Staeyen
Ldt Juan Redon
31310 Montesquieu-Volvestre
Frankrijk

Heb je NU advies nodig ?

2007-06-21T11:34:00.000+02:00

Met een puber in huis kan het leven soms avontuurlijk zijn. Heb jij ook al meegemaakt dat iets wat voorheen doodnormaal was plotseling een issue wordt ? Gebeurt het je ook regelmatig dat je tiener met een vraag komt waar je zo niet direct een pasklaar antwoord voor hebt ?

Omdat sommige dingen niet kunnen wachten kunnen ouders van pubers vanaf nu beroep doen op mijn laser-coaching-sessies. Je kan mij gemakkelijker bereiken via skype of MSN om een dringende vraag te stellen. De eerste maal is dit een gratis service die ik aanbied om je de kans te geven met ouder-coaching kennis te maken.

Het kan gebeuren dat je even moet wachten als ik een andere klant aan het coachen ben. In dat geval neem ik zo spoedig mogelijk contact met je op.

Hieronder vind je alle contactinformatie.

Per telefoon : +33 561 87 92 53
Per mail : ronny@juanredon.net
Skype : juanredon-france
Msn : darebooster@juanredon.net

Je mag me altijd contacteren voor vragen en informatie over coaching.

Wacht niet langer om coaching te ervaren ! Ontdek vandaag nog hoe je een gelukkige en succesvolle ouder kan worden !

Ik wens je liefde en vreugde,

Coach Ronny

Ontspannen kan je leren !

2007-06-18T17:13:00.000+02:00

Hoe vaak voel jij je echt relaxed ?
In Engeland deed men recent onderzoek naar het effect van kortstondige rustmomenten op de hoeveelheid stresshormonen in het lichaam

Uit de resultaten van dit onderzoek blijkt dat een kort bezoek aan bv. een kunstgalerij, een park etc. de hoeveelheid stresshormonen in het lichaam drastisch doet afnemen.

Voor ouders van pubers is het soms een hele opdracht om hun eigen energie op peil te houden.

Gisteren nog sprak ik met een moeder van net veertig die zich helemaal leeg voelde. Ze kon zich enkel nog ontspannen als ze weg was van haar gezin. Het samenzijn met haar kinderen ervaarde ze niet als ontspanning.
Een schril contrast met het verhaal van een andere moeder die erin slaagt om veel mooie momenten met haar kinderen te beleven. Geen van beiden gaat het financieel voor de wind maar de ene slaagt erin om met haar gezin op een creatieve manier ontspanning in te bouwen. De andere zit er door, ze heeft geen inspiratie en legt de "schuld" voor haar ongeluk buiten zichzelf.

Het geheim zit in het vinden van korte momenten van echte ontspanning. Geen verre reizen naar het onbekende maar dicht bij huis. Een concertje of museum, een wandeling, gaan zwemmen ...
Ik doe dit zelf ook regelmatig met vrouw en dochter. soms gewoon een uurtje in de buurt gaan wandelen of een praatje maken met de buren. Je ervaart dan echt dat je samen met je gezin tot rust komt en dat iedereen zijn batterijen weer kan opladen.

Wanneer ik ouders van pubers coach zoek ik samen met de cliënt naar wat hij/zij echt ontspannend vindt. In de eerste plaats moet je zelf als ouder omschrijven hoe je je energie kan vernieuwen. Deze momenten krijgen hun plaats in de agenda. Als ouder leer je ook jezelf te waarderen voor het feit dat je de moeite neemt om je batterijen op te laden.

De effecten van dit soort korte relax-momenten zijn zeer positief. Je zal merken dat je eigen herwonnen rust en energie zijn uitwerking op de relatie met je kinderen niet zal missen!

Ik wens je liefde en vreugde !

Coach Ronny

Gezocht !! Enthousiaste ouders !

2007-06-12T15:16:00.001+02:00

Doe mee aan de enquête voor ouders van pubers !
We hebben jouw bijdrage nodig voor een boek over omgaan met pubers voor en door ouders ???

Het invullen van de enquëte duurt slechts enkele minuutjes en jouw vragen en antwoorden vormen mee de basis voor een nieuw boek waarin de échte problemen van ouders met pubers aan bod komen.

Waarom een nieuw boek over omgaan met Pubers ?
Heel simpel omdat de bestaande boeken de problemen niet hebben opgelost.
Hoe dat komt ?
Omdat er niet naar JOUW mening is gevraagd. Het is heel gemakkelijk om bv. als leraar of school te zeggen dat de oorzaak van slecht gedrag van een puber bij de ouders ligt. En dan ? Het is niet moeilijk om iemand anders de schuld te geven. En als je als ouder niet direct een antwoord klaar hebt dan "heb je hulp nodig". Ik ben het daar niet mee eens. In mijn coaching-praktijk ondervind ik telkens weer dat ouders perfect in staat zijn om positieve energie, succes en geluk in hun gezin te genereren.

Daarom wil ik samen met jullie dit boek schrijven waarin de standpunten van ouders gerespecteerd worden. Dus jouw vragen, opmerkingen en ervaringen zijn onmisbaar om dit boek te kunnen schrijven !

Klik hier om aan de ouder-enquête te beginnen

Ik dank je wel en wens je liefde en vreugde,

Coach Ronny